2026-02-17

 

viento de lebeche

Posted: 09 Jan 2019 02:26 AM PST

 

Sopla lebeche

 

sopla el viento de lebeche

contra mi nave tarida

pobre barquilla mía

cómo se zarandea

orzando contra marea

proa  a las olas agresivas

con el mistral y el garbín

se despejaron de nubes los cielos

mientras anochece

 

ESPAÑA MI NATURA

EL SISTEMA NO FURRULA

Posted: 09 Jan 2019 02:14 AM PST

Pajares el pueblo del sastre, si nos habremos visto en alguna parte. Murió el bolsero que tenía un libro  famoso a su recaudo. En abril aguas mil y empiezan los toros. Un talabartero de la plaza del arrabal. El libro que tenía el bolsero era de tiro encuadernada en piel de becerro del siglo XVIII el hombre creía que tenía un tesoro pero esos libros abundan o se los comen los de las almonedas que son unos buitres

Descripción: https://2.bp.blogspot.com/-Ogc4xMpt5sY/XDXJeSk88QI/AAAAAAAAN1M/aMZMPImaH2wsvSexehZRID34IxuHzJl6gCLcBGAs/s320/biblioteca%2By%2Bpaz.JPG

ESPAÑA MI NATURA

IMPORTANTE MENMSAJE DEL PATRIARCA CIRILO SOBRE LA VENIDA DEL ANTICRISTO COINCIDIENDO CONMIGO E3N LA IDEA DE QUE 666 NO ES UN HOMBRE SINO UN CONJUNTO DE VALORES TECNOLOFICOS. CONTROLA LA RED Y LAS ONDAS

Posted: 08 Jan 2019 11:55 AM PST

The Antichrist will control mankind through gadgets and the Internet as people 'fall into slavery' to smartphones, warns leader of Russian Orthodox Church

·        Patriarch Kirill warned human use of phones will see the coming of Antichrist'

·        Head of Russian Orthodox Church said Antichrist will control us through gadgets

·        Has previously claimed rise of ISIS is result of world accepting homosexuality

By SARA MALM FOR MAILONLINE

PUBLISHED: 09:08 GMT, 8 January 2019 UPDATED: 15:30 GMT, 8 January 2019

·         

  

·         

  

·         

 

·         

 

·         

  

·        e-mail

  

·         

1.4kshares

437

View comments

 

The head of the Russian Orthodox Church has warned that mankind's dependency on smartphones will 'result in the coming of the Antichrist'.

Patriarch Kirill, 72, told Russian state media the Antichrist will control the 'entire human race' through gadgets, smartphones and the Internet. 

While Patriarch Kirill said he does not 'entirely oppose' smartphones, he warned against 'falling into slavery' of them.  

Descripción: No WiFi in heaven: Patriarch Kirill, 72, the head of the Russian Orthodox Church warned that the global dependency on smartphones will 'result in the coming of the Antichrist'

+2

·         

No WiFi in heaven: Patriarch Kirill, 72, the head of the Russian Orthodox Church warned that the global dependency on smartphones will 'result in the coming of the Antichrist'

Orthodox Christians celebrate Christmas Day on January 7, and Patriarch Kirill made the comments during a holiday message on Monday.

'Control from a single point is a harbinger of the coming of the Antichrist,' he told the state-run Rossiya-1 TV network.

RELATED ARTICLES

§  Previous

§  1

§  2

§  Next

§  Descripción: https://i.dailymail.co.uk/1s/2019/01/07/17/8234782-0-image-a-35_1546882877705.jpg'Satan probably inspired him to do this, too': Dick Cheney's...Descripción: https://i.dailymail.co.uk/1s/2019/01/07/15/8229038-0-image-m-24_1546873713127.jpgThe Pope condemns ¿nationalist¿ leaders for undermining...

§  Descripción: https://i.dailymail.co.uk/1s/2019/01/07/16/wire-8233382-1546880215-201_87x84.jpgCardinal on trial in France's biggest church sex abuse trial

SHARE THIS ARTICLE

Share

'The Antichrist is a personality that will be at the head of the world wide web controlling the entire human race. Thus, the structure itself presents a danger. 

This is not the first time Patriarch Kirill, whose real name is Vladimir Mikhailovich Gundyayev, has made interesting statements on the causes of evil in the world.

Video playing bottom right...

Click here to expand to full page

Loaded: 0%

Progress: 0%

0:27

Pause

Mute

Current Time0:27

/

Duration Time2:18

Fullscreen

ExpandClose

Descripción: Different dates: Patriarch Kirill, centre, conducts a Christmas liturgy at the Cathedral of Christ the Saviour on Sunday, as the Russian Orthodox Church celebrates Christmas according to the Julian calendar, meaning it falls on January 7

+2

·         

Different dates: Patriarch Kirill, centre, conducts a Christmas liturgy at the Cathedral of Christ the Saviour on Sunday, as the Russian Orthodox Church celebrates Christmas according to the Julian calendar, meaning it falls on January 7

In January 2016, the septuagenarian suggested the rise of ISIS is partly the result of the world accepting homosexuality.

He claimed Muslims may be fleeing to join the terror group in Syria and Iraq to avoid being part of a civilization that holds events like Gay Pride. 

That same year, the Patriarch, who became the leader of the Russian Orthodox Church in 2009, compared silencing priests that speak against same-sex marriage to censorship in Nazi Germany.

Share or comment on this article: 

Antichrist will control us through phones, say Russian church leader

·         

·         

·         

ESPAÑA MI NATURA

Posted: 08 Jan 2019 07:20 AM PST

   

Descripción: https://2.bp.blogspot.com/-ztZ0aJPslBE/XDS_v1rhtwI/AAAAAAAAN1A/Qn43_0MLG_8HX0WjPHBTHcp2o7QbOXpmwCLcBGAs/s320/A%2BALONSO%2BCARRILLO%2BALCAL%25C3%2581%2BARZOBISPO.jpg

















                                         RAMA DE OLIVO BENITO XVI

Antonio Parra

Benedictus Dominus Israel. Con este cántico del Salmista que inicia el oficio de Maitines en los conventos de rito católico pudiéramos abrir este comentario de urgencia a la designación de un bávaro para la Cátedra de San Pedro. Esta vez las profecías malaquianas parecen ofrecer una consistencia y fiabilidad sorprendente. El epígrafe rama olivarum corresponde al penúltimo de la lista. Sólo queda otro Petrus Romanus. Para más inri, el olivo, en la heráldica benedictina, es el envés de la medalla. El haz,  “ora et labora”.

 Los hijos de san Benito de Nursia, dotados de su singular paciencia y de su gran laboriosidad, lejos de las guerras y las convulsiones que agitaron al Viejo Continente, supieron conservar una espiritualidad que ha transmitido mucha ciencia. El espíritu benedictino es una manera de ser y de estar. En la sonrisa del papa electo y su primera alocución en latín, instando a la unidad entre cristianos y al perdón ecuménico, y en su voz clara y débil, hemos detectado toda esa sabiduría afable, esa juventud de una Iglesia peregrina en el mundo, que se renueva constantemente.

 El dedo evidente del Espíritu Santo lo ha marcado sobre la frente. Que Él conserve a Benedicto XVI muchos años. Estamos seguros de que su pontificado, en la continuidad del de Juan Pablo II, va a ser tan arrasador como el precedente. Viene de Alemania, la patria de Lutero y será seguramente un allanador de caminos, retranqueará los baches y tornará lo curvo en derecho. Prava in vias rectas.

SHALOM

  Nos domina la impresión de que dentro del camino acometido por su predecesor magno éste no va a ser un pontificado mediático sino reformador. Un verdadero faro de fe con la altura de su carisma intelectual. Ha sido preconizado un escritor, un teólogo gigantesco, casi un monje, que conoce bien la curia y los problemas que tiene la Iglesia. Encontramos en su rostro y en las maneras suaves de este alemán un parecido sorprendente, más que con el  hagiónimo precedente, Benedicto XV, con el papa Sarto, esto es San Pío X..


Hasta la reforma protestante, Alemania era el baluarte del dogma. Germania semper fidelis. Era la línea medular, dada la solidez del carácter tudesco, de la Iglesia romana. Pero hay otro aspecto que no quisiéramos obviar ya que estamos jugando a los símbolos y a ese lenguaje críptico de saber leer entre lineas que siempre hay que tener en cuenta cuando se estudia la vida y la historia del cristianismo. Y es que el olivo o el crecal, el árbol sagrado del pueblo hebreo, figura en los emblemas de Israel subrayando el mensaje de una de las palabras más hermosas en el lenguaje humano: shalom.

En un artículo anterior sopesábamos desde estas mismas páginas de Vistazolaprensa las grandes posibilidades del cardenal Ratzinger, uno de los grandes impulsores del diálogo de la Iglesia con la Sinagoga. Su nombre juntamente con el del arzobispo de París, cardenal Luftinger, sonaba con fuerza para la sucesión de Juan Pablo II, pero el cardenal francés, muy enfermo, y habiendo perdido casi la voz, fue apeado en la carrera lo que permitió la designación de Ratzinger, casi por aclamación, en el último conclave. Aguarda una inmensa y complicada labor por esas lindes.  

Las relaciones del recién preconizado Papa Joseph Ratzinger con los Benitos (OSB), la más antigua orden de la Iglesia, son muy estrechas. Cada verano pasaba una temporada en la abadía de Montecasino. ¿El nombre de la rosa? Algo más. Tenemos un escritor y un pensador que acaba de calzarse las sandalias del pescador. Ya han empezado a recogerse los primero frutos.

 El patriarca Alejo II  ha enviado un mensaje de felicitación al pontífice electo que el domingo será preconizado en San Pedro en una de las ceremonias litúrgicas, y que guarda el latente sello de Bizancio en todo el ceremonial, más impresionantes que darse puedan. Hay que reconocer que el Vaticano sabe hacer bien estas cosas y que a lo largo de estos días, sabiendo sacar fuerzas de flaqueza y poniendo a contribución todo ese “know how” y esa potencia de imagen que tiene la televisión - han sido unas jornadas que maravillaron al mundo haciéndonos soñar y sacandonos de las miserias de la rutina mediática y de la zafiedad polanquista- y que Roma ha vivido su  hora magna.

ENCUENTRO CON ALEJO II


Se da por seguro que la primera visita que gire Benito XVI al extranjero será a Colonia, su patria, para abrir el Congreso de la Juventud, pero la segunda puede ser a Moscú donde abrazará al patriarca de todas las Rusias, cabeza visible del mundo ortodoxo, habida cuenta de las dificultades por las que pasa el patriarcado de Constantinopla, sometido a la férula del Islam. ¿El nombre de la rosa? El nuevo papa es un regalo a la Iglesia que baja desde la cima, desde los altos adarves de Montesacino. Llega con el espíritu de oración, de culto a la belleza, de paz y tolerancia que fraguaron el ser de Europa. Pero sin desdeñar a la tecnología y sabiendo sacar provecho, en la linea de su antecesor, de los nuevos inventos, de cara a su labor misionera.

La imposibilidad de viajar a Moscú fue la espina que se llevó clavada a la tumba Juan Pablo II quien no pudo consumar su sueño de un acercamiento a las cristiandades del Este él que precisamente más había laborado en favor de la caída del Muro de Berlín. Era el resultado de las miserias y grandezas de la política, donde siempre se pisa un terreno anegadizo de pasiones humanas y de prejuicios históricos: todas las guerras de religión entre los uniatas, “raskolniki” y “provoslaski” entre la sede de Estanislao y de Kiev la Santa.

 Pese a lo cual y como decía Sta. Teresa Dios escribe al derecho con letras torcidas. ¿Comunistas? Ya no quedan comunistas. Les pasa igual que a los franquistas. Ni siquiera la estanquera de mi barrio se proclama como tal. Si hoy hasta don Santiago Carrillo se confiesa un demócrata de toda la vida. Pero la oposición a la Iglesia sigue siendo tan fuerte como en los tiempos de Stalín y no en Rusia precisamente, sino en la vieja y católica Europa que ha asumiendo los criterios legos de Termidor  está tratando de volver la espalda al patrimonio milenario de la Cruz no citando siquiera de pasada al cristianismo en sus constituciones.

 En este sentido el diálogo con el mundo judío de este papa que accede de un país como es Alemania donde ha nacido la Teología del Holocausto - vino siguiendo los programas de la DW desde hace tiempo y compruebo que casi un setenta y cinco por ciento de la información se refiere a lo que ocurrió en los Läger o campos de concentración- se promete fructífero. Su elección ha sido acogida con beneplácito en Tel Aviv y en Jerusalén. La comunidad palestina y el gobierno Sharon hacen votos porque se continúe el diálogo emprendido por el papa anterior que fue a rezar al Muro de las Lamentaciones. El papa Ratzinger cabalga en las alas veloces del alazán de la profecía. Puede haber sorpresas. En algunas cosas podría ser muchísimo más renovador de lo que se supone, para decepción de sus furibundos detractores. 

UTILIZACIÓN DEL PLURAL MAYESTÁTICO


Su apelación a la unidad y al espíritu ecuménico que se ha desvirtuado o no ha conseguido ser implementado según el mandato del Vaticano II. El espíritu y la letra del magisterio de dicho concilio en parte - y ése es uno de los dramas de la hora presente- no ha conseguido ser llevado a la práctica. La peroración en latin de Benedicto XVI, que es el idioma de la SRI, a los pobres latinistas como yo que vemos con pasmo cómo tan hermoso idioma está siendo descarrilado de los programas educativos, no ha podido por menos de emocionarnos. Es todo un indicio. El nuevo papa va a ser acérrimo en la defensa del dogma y de la tradición pero muy delegante e incluso laxo en cuestiones de disciplina eclesiástica, habida cuenta de su apelación al ecumenismo, y todas esas cosas que no constituyen materia de fe, como puede ser la ordenación de hombres casados o el afianzamiento del papel de las mujeres cerca del altar, la formación del clero, acabar con el síndrome de los seminarios y de las iglesias vacías y esas pavorosas crisis que vivimos en la católica España, la defensa de los que dan testimonio, el acercamiento de razón y fe que no tienen porque ir separados sino caminar de la mano.

Pero ya lo ha dicho al condenar el relativismo y la moral de circunstancias. No nos podemos pasar la vida hablando de condones y de pobres varones que han tenido la desgracia de nacer, o hacerse por vicio con inclinaciones sexuales desencaminadas o antinaturales. Eso es casuística pura, poco atañedera, al contrario de lo que pretenden las fuerzas oscuras, al corpus dogmático, a la economía de la salvación,  a las verdades duraderas del mensaje de la salvación. Cristo no vino a condenar sino a perdonar a los pecadores. Al hacer mención de ese relativismo que nos invade Benito XVI hacía una llamada a la conversión, al famoso “metanoite” paulino. Convertíos. Mirad hacia la puerta de los dones donde se oculta el rostro del Redentor con palabras de aliento para el caído gracias a la sublime fuerza del amor. Con palabra humilde y gesto sencillo y volviendo a utilizar el nos del plural mayestático- sublime opción- ha hecho un canto a lo Absoluto precaviendonos contra lo acomodaticio y lo inane de nuestras vidas marcadas por el egoísmo y los avatares de la política.  Dejemonos de tonterías. Quememos al hombre viejo. Abandonemos lo que sobra, demos de lado a una moral de circunstancias. Eso es el relativismo. Ratzinger ha recobrado la vieja autoritas de una Iglesia mater et magistra que ha hablado por su boca haciendo un canto de exaltación a la dignidad de la persona humana, del hombre hecho a imagen y semejanza de Dios.                  


Esta invocación soteriológica, en el más puro estilo del lenguaje eclesial, y en latín, lengua de la catolicidad universal poniendonos en guardia contra la existencia de la culpa y de nuestro barro pecador, nos afianza en los valores eternos de un mundo que cree más en lo inmanente que en lo trascendente. Puede que nos encontremos ante un pontificado menos político que el anterior pero que también arrasará. Éste puede ser el papa de todos. Viene el Gran Pacificador. Los ojos del mundo tornan a Roma. Ya hay un benedictino en el trono de Pedro. Roca de Israel.  Por mucho que arrecien las galernas de la persecución, y por todas las trazas ésta seguirá desencadenándose aunque por el momento sin un carácter cruento, las potencias infernales no harán zozobrar la Nave del Pescador. Para celebrarlo nada mejor que el cántico del Benedictus Dominus Deus.Congratulémonos. No tengamos miedo. Nolite timere. Un gran pontificado tenemos por delante aunque, en principio, por las reglas de la Naturaleza puede que éste sea más breve que los anteriores, y que a las cristiandades sepa a muy poco. El hermano cura del cardenal Ratzinger que regenta una parroquia cerca de Munich ya expresaba su inquietud por la salud frágil del nuevo obispo de Roma, parecía muy apesadumbrado y temía por  Joseph. ¿Será el último papa que conoceremos en nuestros días? Poco importa. El barco de Pedro seguirá navegando cuando nosotros nos hayamos ido. Ramo de olivo. Casi empiezo a desdecirme de lo dicho sobre las Profecías de san Malaquías, un asunto que he seguido con pasión a lo largo de casi dos lustros en esta vez se consumaron los augurios de san Malaquías cisterciense y se confirmaron los pronósticos de las quinielas papables. El germano entró papa en el conclave y no salió cardenal..

 

21 de abril de 2005





 

ESPAÑA MI NATURA

FRANCISCO CONSPIRADOR CONTRA RUSIA. SU ENCUENTRO CON BARTOLOMEO DETERMINANTE PARA ENTENDER EL CISMA

Posted: 08 Jan 2019 05:40 AM PST






Papa Francisco no se cansa de hablar de la paz pero fomenta la guerra. La actitud del Vaticano para apoyar a Piotor Proschenko en contra de Rusia parece determinante. Hace un año peregrinó el pontífice a Estambul y en el Fanar de Constantinopolitano persuadió al patriarca Bartolillo para que excomulgase al patriarca de Moscú. Bartolomeos es el papa de los bizantinos, un hombre insignificante, que habla de ecologismo y del que se dice que pertenece a la CIA al igual que Francisco que también estuvo en el payroll de la base de Langley. Estas movidas nos causan escándalo a los creyentes pero no nos arrebatan la fe. Este pontífice parece haber sifdo elegido por el diablo no por el Espiritu Santo después del golpe de mano que  arrebató la tiara a Ratzinger el papa alemán que pontificó con el nombre de Benedicto XVI. Ucrania es un punto caliente en el mundo y allí ha tenido que meter el cazo el Vaticano al igual que en Siria. La guerra de Siria fue fomentada para utilizad de los intereses de Israel. Francisco jamás ha condenado a los israelíes. Este no decir ni mu se explica porque Francisco I el faccioso es sionista

ESPAÑA MI NATURA

LOS MONJES DE ATHOS PENITENCIA ORACION Y AISLAMIENTO PARA ROGAR POR EL MUNDO (de Sputnik)

Posted: 08 Jan 2019 05:07 AM PST

Los desertores de la Montaña Sagrada saben cómo los serbios conservan Kosovo y se defienden de la OTAN (video)

© Foto: Nenad Andrić

ENTREVISTAS

20:48 Fecha de ingreso 07.01.2019(actualizado 22:27 07.01.2019)Descargar un enlace más corto

Senka Miloš

 0 2460

La Montaña Sagrada de Karulja, ubicada en una costa rocosa, excepcionalmente empinada de la parte inaccesible de Atos, pocas visitas. Son raros los monjes de sabiduría registrados y disponibles al público, un desierto que ora por los suyos, pero también por la salvación de todo el mundo.

Nenad Andrić, un físico graduado, maestro de ecología y montañero apasionado, ha estado viajando por la Montaña Sagrada durante años y hablando con los más grandes adultos de nuestro tiempo.

Las conversaciones con ellos, que pueden ser más que útiles para el lector, cualquiera que sea la religión, se han traducido al libro "Encuentros con los ancianos mayores".

La historia comienza en el Monasterio de Esfigmen, la sede de zilot, los monjes que los consideran fanáticos, llaman a la secta fundamentalista, porque creen que todo patriarca cosmopolita va hacia el ecumenismo.

"Me dijeron que comiera niños pequeños, pero me recibieron con gran amor. Me sorprendió cuando conocí a varios de nuestros monjes de Serbia ", dijo Andric a Sputnik, y agregó que esto no es sorprendente, ya que son similares a los serbios.

"Ellos, como Gali, Asteriks y Obelix, viven en un ambiente hostil, no de los monasterios de los alrededores, sino del mundo exterior. Somos los mismos serbios aquí, contra todos, todos estamos contra nosotros, y somos un pequeño marinero gay que lucha, queremos unirnos a la UE, no nos uniremos a la Unión ... Varias veces el ejército y la policía trataron de expulsarlos de la Montaña Sagrada, fracasaron en esa intención, la Madre de Dios no dio ", dice Andrić.

© FOTO: NENAD ANDRIĆ

El monasterio Esfigmen en el que viven, los monjes que no luchan con, como se dice, la unificación ecuménica. También hay varios monjes de Serbia.

El libro trae una interesante predicción de uno de los monjes de Esfigmen. La predicción para la Tercera Guerra Mundial, dijo, es la situación en Siria, y cuando entren dos pasajes, lo que sucederá en 2024, la guerra y el fin del mundo realmente comenzarán.

Andrić fue primero a Athos por primera vez con montañeros, y la próxima vez visitó diecisiete monasterios y, como él dice, todo el amor de la Montaña Sagrada. Sintió un cambio que ni siquiera puede explicar hoy, pero fue un cambio en el alma. 

Comenzó a descubrir el nuevo mundo, se volvió hacia la fe.

Precisamente, gracias a la habilidad del montañismo, conoció al vigilante que vivía en lugares accesibles solo para pájaros. Los monjes son de una naturaleza diferente, cada uno a su manera abre el camino a una nueva vida, y muchos de ellos, como dice la Iglesia, son transparentes, ven lo que un hombre común no puede hacer, nos dice Andrić.

© FOTO: NENAD ANDRIĆ

Varnava padre de Kelija en el Karulja. Está claro por qué las conversaciones con los monjes de este desierto son raras.

"Hay varios monjes, altamente educados, dueños de compañías exitosas del mundo, y hay personas con educación modesta, pero todas son espiritualmente sublimes, puras, de pensamiento simple. Me fascina siempre otra vez cuando vengo con un grupo, y el monje dice: 'Siéntate, hermano Pero', golpea su nombre, profesión y el otro, el tercero. O dice: '¿Qué piensan, hermanos, para apretar las vigas en esta celda?', Y se contactó con el ingeniero de construcción. Lo ve por primera vez, y lo sabe todo sobre él ", dice Andric sobre las personas que ven fielmente lo que un hombre que vive" en el mundo "no puede ver. 

Añade que en el desierto sobre las rocas, la mayoría de los rusos y serbios, a quienes les gusta estar aumentando cruelmente. Los griegos se encuentran en algún lugar, pero prefieren la "comodidad" del monasterio. Viven en cuevas, algunas no tienen más de cuatro cuadrados, que son el lugar donde duerme el invierno, y casi siempre es un lugar de oración. Hay ancianos que pasan décadas en los Nidos del Águila, pero también jóvenes. El invitado Sputnik preguntó cómo estos jóvenes decidieron dejar todos los beneficios de la era moderna y vivir en la cueva, dormir en tablas y comer solo lo que alguien les trajo o encontró en la naturaleza.

"Es difícil de entender con la mente, pero dado que la fe es entendida por el corazón, quien la entiende, no es difícil para él". Cuando miras desde el barco al desierto cartujo, son chozas que cuelgan en los acantilados de la roca, como el Nido del Águila. Cuando lo miras con la mente, dices: 'El hombre que vive allí no es normal', pero cuando te levantas, hablas con él, duermes, ves que es perfectamente normal, que eres el que no es normal ", dice nuestro interlocutor.

© FOTO: NENAD ANDRIĆ

El anciano Gedeon de Katunakia dio consuelo a Nenad Andrić, y su compañero envió una cura para la enfermedad más peligrosa, "curarse con ayuno y oración".

Los monjes viven en condiciones duras, sin las cosas que llamamos las básicas. La célula más grande, dedicada a la Santa Sava del serbio, fue reorganizada por los rusos. Ahora los desiertos de las cuevas se consideran "lujosos" porque tienen camas. Los rusos tienen los medios, pueden restaurar muchas jaulas, pero los monjes temen perder su comodidad.

Algunos viven completamente ocultos de la civilización, son los llamados monjes invisibles. Andric piensa que nunca se encontrará con uno de estos monjes porque no vale la pena, pero conoce a los que los conocieron. En el libro, retrata la historia de un hemon-monje a quien se presentó este monje, solo para enterrarlo y ver el milagro, la cara del santo.

"Estos son monjes realmente invisibles, alguien dice que hay siete, unos nueve, y algunos piensan que hay más. Es raro que alguien los vea porque viven en la cima de Atos y están dotados de dones especiales de Dios. Se muestran a quien quieren, solo cuando lo desean. Están arriba con muy poca comida, ropa y agua. En efecto, la gracia de Dios los alimenta y protege. Estos son los monjes más fuertes de la Montaña Sagrada. Después de la rendición, servirán la última liturgia en el mundo ", el autor del libro nos ha contado la conversación con los monjes.

© FOTO: NENAD ANDRIĆ

Al llamado Karulje interno, en el que se encuentran las células monásticas, solo se puede bajar por la cadena.

La conferencia dice que la Montaña Sagrada, cuando llega el anticristo, se hunde. La investigación geológica muestra que es en patas de vidrio, en paredes porosas. Sólo quedará la cima, Atos, con la Capilla de la Transfiguración, que se está construyendo.

Después del primer viaje de montañismo a Sveta Gora, Nenad Andrić regresó a los desiertos para recibir consejos sobre el tratamiento de un amigo que murió de la enfermedad más peligrosa. 

El libro también trae esta historia, pero también el capítulo "Satana de la OTAN", una historia sobre la expulsión del diablo, en la que dice cómo se puede salvar a Serbia. No hay salvación sin oración, solo los serbios no pueden entenderla, el mensaje monástico. 

"Serbia nunca debe entrar en la OTAN. Oren por la mañana y por la noche para que Serbia nunca entre a la OTAN, para acercarse a Rusia y no para robarnos Kosovo. Y no odien a los estadounidenses, no son cuestionados, solo los políticos no trabajan para ellos ", le dijo un monje.

© FOTO: NENAD ANDRIĆ

Nenad Andric, autor del libro "Encuentros con los viejos creyentes ancianos", en una de las cuevas de Karulje en Atos.

En el libro, Andric sublimó la esencia de la existencia de un lugar milagroso bajo los auspicios del Santísimo Theotokos. El libro "Encuentros con los ancianos" es una colección de lecciones, consejos, sabiduría, profecías y milagros, un libro de recomendaciones: cómo salvarnos en los últimos días.

El autor había publicado previamente un cuaderno de viaje "Melocotones a través de la Montaña Sagrada", que había experimentado varias ediciones. Puede ser extremadamente útil, especialmente para aquellos que se van por primera vez a la república monástica. El acento se colocó en los caballeros serbios del monasterio, que estaba en la historia de la Montaña Sagrada hasta el final. 

© FOTO: NENAD ANDRIĆ

El interlocutor de Sputnik también habló con el anciano Danilo, con diecisiete iconos del pavo real de este monje.

ESPAÑA MI NATURA

You are subscribed to email updates from antonioparragalindo.blogspot.com.
To stop receiving these emails, you may unsubscribe now.

Email delivery powered by Google

Google, 1600 Amphitheatre Parkway, Mountain View, CA 94043, United States

 

PUNTUAL Y SOSTENIBLE CUIDADO CON ESE PUNTO

 

ZP ODIOSO, FELÓN, TRINCÓN ESE CHICO DE LEÓN OPERARIO DE LA CIA

 

 

Zapa zapé zope

Y zopenco

Marrullero en carne viva

Mal predicador

Cortito de mente

Pero un pozo de maldad

Odio y agresividad

Ese chico de León cejas circunflejas

El desconsuelo consolidado

De un traidor

Vendió a Maduro

A los norteamericanos

Vive en un palacio

Con lo que trincó

Zapa zepe zope felón

Cejas circunflejas

Desenterrador de los muertos

En su pueblo lo llamaban Juan Simón

Adonde vas Juan Simón

Voy a enterrar a España

Voy a enterrar mi corazón

Pues bueno

Puntual y sostenible

Era el discurso

De este judío

De la sinagoga traidora

De León

 

SAN SILVINO OBISPO DE LAS GALIAS OFREZCO ESTA PLEGARIA POR EL ETERNO DESCANSO DE MI PADRE SILVINO PARRA ORTEGA. HOY HUBIERA SIDO SU 115 ANIVERSARIO

 

Incipit
In nómine Patris,  et Fílii, et Spíritus Sancti. Amen.
S. Introíbo ad altáre Dei.
M. Ad Deum, qui lætíficat iuventútem meam.
S. Iúdica me, Deus, et discérne causam meam de gente non sancta: ab hómine iníquo et dolóso érue me.
M. Quia tu es, Deus, fortitúdo mea: quare me repulísti, et quare tristis incédo, dum afflígit me inimícus?
S. Emítte lucem tuam et veritátem tuam: ipsa me deduxérunt, et adduxérunt in montem sanctum tuum et in tabernácula tua.
M. Et introíbo ad altáre Dei: ad Deum, qui lætíficat iuventútem meam.
S. Confitébor tibi in cíthara, Deus, Deus meus: quare tristis es, ánima mea, et quare contúrbas me?
M. Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: salutáre vultus mei, et Deus meus.
S. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
M. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen.
S. Introíbo ad altáre Dei.
M. Ad Deum, qui lætíficat iuventútem meam.
℣. Adiutórium nostrum  in nómine Dómini.
℟. Qui fecit cælum et terram.
Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Ioánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et vobis, fratres: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Ioánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.
M. Misereátur tui omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis tuis, perdúcat te ad vitam ætérnam.
S. Amen.
M. Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Ioánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et tibi, pater: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Ioánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et te, pater, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.
S. Misereátur vestri omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis vestris, perdúcat vos ad vitam ætérnam.
℟. Amen.
S. Indulgéntiam,  absolutiónem et remissiónem peccatórum nostrórum tríbuat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
℟. Amen.
℣. Deus, tu convérsus vivificábis nos.
℟. Et plebs tua lætábitur in te.
℣. Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam.
℟. Et salutáre tuum da nobis.
℣. Dómine, exáudi oratiónem meam.
℟. Et clamor meus ad te véniat.
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Orémus,
Aufer a nobis, quǽsumus, Dómine, iniquitátes nostras: ut ad Sancta sanctórum puris mereámur méntibus introíre. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Orámus te, Dómine, per mérita Sanctórum tuórum, quorum relíquiæ hic sunt, et ómnium Sanctórum: ut indulgére dignéris ómnia peccáta mea. Amen.
Introitus
Ps 30:3-4
Esto mihi in Deum protectórem, et in locum refúgii, ut salvum me fácias: quóniam firmaméntum meum et refúgium meum es tu: et propter nomen tuum dux mihi eris, et enútries me.
Ps 30:2
In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum: in iustítia tua líbera me et éripe me.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Esto mihi in Deum protectórem, et in locum refúgii, ut salvum me fácias: quóniam firmaméntum meum et refúgium meum es tu: et propter nomen tuum dux mihi eris, et enútries me.
Kyrie
S. Kýrie, eléison.
M. Kýrie, eléison.
S. Kýrie, eléison.
M. Christe, eléison.
S. Christe, eléison.
M. Christe, eléison.
S. Kýrie, eléison.
M. Kýrie, eléison.
S. Kýrie, eléison.
Gloria
omit.
Oratio
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Orémus.
Preces nostras, quǽsumus, Dómine, cleménter exáudi: atque, a peccatórum vínculis absolútos, ab omni nos adversitáte custódi.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Lectio
Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Corinthios
1 Cor 13:1-13
Fratres: Si linguis hóminum loquar et Angelórum, caritátem autem non hábeam, factus sum velut æs sonans aut cýmbalum tínniens. Et si habúero prophetíam, et nóverim mystéria ómnia et omnem sciéntiam: et si habúero omnem fidem, ita ut montes tránsferam, caritátem autem non habúero, nihil sum. Et si distribúero in cibos páuperum omnes facultátes meas, et si tradídero corpus meum, ita ut árdeam, caritátem autem non habuero, nihil mihi prodest. Cáritas patiens est, benígna est: cáritas non æmulátur, non agit pérperam, non inflátur, non est ambitiósa, non quærit quæ sua sunt, non irritátur, non cógitat malum, non gaudet super iniquitáte, congáudet autem veritáti: ómnia suffert, ómnia credit, ómnia sperat, ómnia sústinet. Cáritas numquam éxcidit: sive prophétiæ evacuabúntur, sive linguæ cessábunt, sive sciéntia destruétur. Ex parte enim cognóscimus, et ex parte prophetámus. Cum autem vénerit quod perféctum est, evacuábitur quod ex parte est. Cum essem párvulus, loquébar ut párvulus, sapiébam ut párvulus, cogitábam ut párvulus. Quando autem factus sum vir, evacuávi quæ erant párvuli. Vidémus nunc per spéculum in ænígmate: tunc autem fácie ad fáciem. Nunc cognósco ex parte: tunc autem cognóscam, sicut et cógnitus sum. Nunc autem manent fides, spes, cáritas, tria hæc: maior autem horum est cáritas.
℟. Deo grátias.
Graduale
Ps 76:15; 76:16
Tu es Deus qui facis mirabília solus: notam fecísti in géntibus virtútem tuam.
℣. Liberásti in bráchio tuo pópulum tuum, fílios Israël et Ioseph.
Evangelium
Munda cor meum ac lábia mea, omnípotens Deus, qui lábia Isaíæ Prophétæ cálculo mundásti igníto: ita me tua grata miseratióne dignáre mundáre, ut sanctum Evangélium tuum digne váleam nuntiáre. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Iube, Dómine, benedícere. Dóminus sit in corde meo et in lábiis meis: ut digne et competénter annúntiem Evangélium suum. Amen.
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Sequéntia + sancti Evangélii secúndum Lucam
℟. Glória tibi, Dómine.
Luc 18:31-43
In illo témpore: Assúmpsit Iesus duódecim, et ait illis: Ecce, ascéndimus Ierosólymam, et consummabúntur ómnia, quæ scripta sunt per Prophétas de Fílio hominis. Tradétur enim Géntibus, et illudétur, et flagellábitur, et conspuétur: et postquam flagelláverint, occídent eum, et tértia die resúrget. Et ipsi nihil horum intellexérunt, et erat verbum istud abscónditum ab eis, et non intellegébant quæ dicebántur. Factum est autem, cum appropinquáret Iéricho, cæcus quidam sedébat secus viam, mendícans. Et cum audíret turbam prætereúntem, interrogábat, quid hoc esset. Dixérunt autem ei, quod Iesus Nazarénus transíret. Et clamávit, dicens: Iesu, fili David, miserére mei. Et qui præíbant, increpábant eum, ut tacéret. Ipse vero multo magis clamábat: Fili David, miserére mei. Stans autem Iesus, iussit illum addúci ad se. Et cum appropinquásset, interrogávit illum, dicens: Quid tibi vis fáciam? At ille dixit: Dómine, ut vídeam. Et Iesus dixit illi: Réspice, fides tua te salvum fecit. Et conféstim vidit, et sequebátur illum, magníficans Deum. Et omnis plebs ut vidit, dedit laudem Deo.
℟. Laus tibi, Christe.
S. Per Evangélica dicta, deleántur nostra delícta.
Credo
omit.
Offertorium
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Orémus.
Ps 118:12-13
Benedíctus es, Dómine, doce me iustificatiónes tuas: in lábiis meis pronuntiávi ómnia iudícia oris tui.
Súscipe, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus, hanc immaculátam hóstiam, quam ego indígnus fámulus tuus óffero tibi Deo meo vivo et vero, pro innumerabílibus peccátis, et offensiónibus, et neglegéntiis meis, et pro ómnibus circumstántibus, sed et pro ómnibus fidélibus christiánis vivis atque defúnctis: ut mihi, et illis profíciat ad salútem in vitam ætérnam. Amen.
Deus,  qui humánæ substántiæ dignitátem mirabíliter condidísti, et mirabílius reformásti: da nobis per huius aquæ et vini mystérium, eius divinitátis esse consórtes, qui humanitátis nostræ fíeri dignátus est párticeps, Iesus Christus, Fílius tuus, Dóminus noster: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus: per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Offérimus tibi, Dómine, cálicem salutáris, tuam deprecántes cleméntiam: ut in conspéctu divínæ maiestátis tuæ, pro nostra et totíus mundi salúte, cum odóre suavitátis ascéndat. Amen.
In spíritu humilitátis et in ánimo contríto suscipiámur a te, Dómine: et sic fiat sacrifícium nostrum in conspéctu tuo hódie, ut pláceat tibi, Dómine Deus.
Veni, sanctificátor omnípotens ætérne Deus: et béne  dic hoc sacrifícium, tuo sancto nómini præparátum.
Lavábo inter innocéntes manus meas: et circúmdabo altáre tuum, Dómine: Ut áudiam vocem laudis, et enárrem univérsa mirabília tua. Dómine, diléxi decórem domus tuæ et locum habitatiónis glóriæ tuæ. Ne perdas cum ímpiis, Deus, ánimam meam, et cum viris sánguinum vitam meam: In quorum mánibus iniquitátes sunt: déxtera eórum repléta est munéribus. Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum: rédime me et miserére mei. Pes meus stetit in dirécto: in ecclésiis benedícam te, Dómine.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Súscipe, sancta Trínitas, hanc oblatiónem, quam tibi offérimus ob memóriam passiónis, resurrectiónis, et ascensiónis Iesu Christi, Dómini nostri: et in honórem beátæ Maríæ semper Vírginis, et beáti Ioannis Baptistæ, et sanctórum Apostolórum Petri et Pauli, et istórum et ómnium Sanctórum: ut illis profíciat ad honórem, nobis autem ad salútem: et illi pro nobis intercédere dignéntur in cælis, quorum memóriam ágimus in terris. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
S. Oráte, fratres: ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem.
M. Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis ad laudem et glóriam nominis sui, ad utilitátem quoque nostram, totiúsque Ecclésiæ suæ sanctæ.
S. Amen.

Secreta
Hæc hóstia, Dómine, quǽsumus, emúndet nostra delícta: et, ad sacrifícium celebrándum, subditórum tibi córpora mentésque sanctíficet.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Præfatio
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
℣. Sursum corda.
℟. Habémus ad Dóminum.
℣. Grátias agámus Dómino, Deo nostro.
℟. Dignum et iustum est.

Communis
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: per Christum, Dóminum nostrum. Per quem maiestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Cæli cælorúmque Virtútes ac beáta Séraphim sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admítti iubeas, deprecámur, súpplici confessione dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus, Deus Sábaoth. Pleni sunt cæli et terra glória tua. Hosánna in excélsis. Benedíctus, qui venit in nómine Dómini. Hosánna in excélsis.
Canon
Te ígitur, clementíssime Pater, per Iesum Christum, Fílium tuum, Dóminum nostrum, súpplices rogámus, ac pétimus, uti accépta hábeas et benedícas, hæc  dona, hæc  múnera, hæc  sancta sacrifícia illibáta, in primis, quæ tibi offérimus pro Ecclésia tua sancta cathólica: quam pacificáre, custodíre, adunáre et régere dignéris toto orbe terrárum: una cum fámulo tuo Papa nostro N. et Antístite nostro N. et ómnibus orthodóxis, atque cathólicæ et apostólicæ fídei cultóribus.
Meménto, Dómine, famulórum famularúmque tuarum N. et N. et ómnium circumstántium, quorum tibi fides cógnita est et nota devótio, pro quibus tibi offérimus: vel qui tibi ófferunt hoc sacrifícium laudis, pro se suísque ómnibus: pro redemptióne animárum suárum, pro spe salútis et incolumitátis suæ: tibíque reddunt vota sua ætérno Deo, vivo et vero.
Communicántes, et memóriam venerántes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genetrícis Dei et Dómini nostri Iesu Christi: sed et beáti Ioseph, eiúsdem Vírginis Sponsi, et beatórum Apostolórum ac Mártyrum tuórum, Petri et Pauli, Andréæ, Iacóbi, Ioánnis, Thomæ, Iacóbi, Philíppi, Bartholomǽi, Matthǽi, Simónis et Thaddǽi: Lini, Cleti, Cleméntis, Xysti, Cornélii, Cypriáni, Lauréntii, Chrysógoni, Ioánnis et Pauli, Cosmæ et Damiáni: et ómnium Sanctórum tuórum; quorum méritis precibúsque concédas, ut in ómnibus protectiónis tuæ muniámur auxílio. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.

Hanc ígitur oblatiónem servitútis nostræ, sed et cunctæ famíliæ tuæ,
quǽsumus, Dómine, ut placátus accípias: diésque nostros in tua pace dispónas, atque ab ætérna damnatióne nos éripi, et in electórum tuórum iúbeas grege numerári. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Quam oblatiónem tu, Deus, in ómnibus, quǽsumus, bene  díctam, adscríp  tam, ra  tam, rationábilem, acceptabilémque fácere dignéris: ut nobis Cor  pus, et San  guis fiat dilectíssimi Fílii tui, Dómini nostri Iesu Christi.
Qui prídie quam paterétur, accépit panem in sanctas ac venerábiles manus suas, elevátis óculis in cælum ad te Deum, Patrem suum omnipoténtem, tibi grátias agens, bene  díxit, fregit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite, et manducáte ex hoc omnes.

HOC EST ENIM CORPUS MEUM.



Símili modo postquam cenátum est, accípiens et hunc præclárum Cálicem in sanctas ac venerábiles manus suas: item tibi grátias agens, bene  díxit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite, et bíbite ex eo omnes.

HIC EST ENIM CALIX SANGUINIS MEI, NOVI ET ÆTERNI TESTAMENTI: MYSTERIUM FIDEI: QUI PRO VOBIS ET PRO MULTIS EFFUNDETUR IN REMISSIONEM PECCATORUM.


Hæc quotiescúmque fecéritis, in mei memóriam faciétis.

Unde et mémores, Dómine, nos servi tui, sed et plebs tua sancta, eiúsdem Christi Fílii tui, Dómini nostri, tam beátæ passiónis, nec non et ab ínferis resurrectiónis, sed et in cælos gloriósæ ascensiónis: offérimus præcláræ maiestáti tuæ de tuis donis ac datis, Hóstiam  puram, Hóstiam  sanctam, Hóstiam  immaculátam, Panem  sanctum vitæ ætérnæ, et Cálicem  salútis perpétuæ.

Supra quæ propítio ac seréno vultu respícere dignéris: et accépta habére, sicúti accépta habére dignátus es múnera púeri tui iusti Abel, et sacrifícium Patriárchæ nostri Abrahæ: et quod tibi óbtulit summus sacérdos tuus Melchísedech, sanctum sacrifícium, immaculátam hóstiam.
Súpplices te rogámus, omnípotens Deus: iube hæc perférri per manus sancti Angeli tui in sublíme altáre tuum, in conspéctu divínæ maiestátis tuæ: ut, quotquot ex hac altáris participatióne sacrosánctum Fílii tui Cor  pus, et Sán  guinem sumpsérimus, omni benedictióne cælésti et grátia repleámur. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Meménto étiam, Dómine, famulórum famularúmque tuárum N. et N., qui nos præcessérunt cum signo fídei, et dórmiunt in somno pacis. Ipsis, Dómine, et ómnibus in Christo quiescéntibus locum refrigérii, lucis, et pacis, ut indúlgeas, deprecámur. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Nobis quoque peccatóribus fámulis tuis, de multitúdine miseratiónum tuárum sperántibus, partem áliquam et societátem donáre dignéris, cum tuis sanctis Apóstolis et Martýribus: cum Ioánne, Stéphano, Matthía, Bárnaba, Ignátio, Alexándro, Marcellíno, Petro, Felicitáte, Perpétua, Agatha, Lúcia, Agnéte, Cæcília, Anastásia, et ómnibus Sanctis tuis: intra quorum nos consórtium, non æstimátor mériti, sed véniæ, quǽsumus, largítor admítte. Per Christum, Dóminum nostrum.
Per quem hæc ómnia, Dómine, semper bona creas, sanctí  ficas, viví  ficas, bene  dícis et præstas nobis.
Per Ip  sum, et cum Ip  so, et in Ip  so, est tibi Deo Patri  omnipoténti, in unitáte Spíritus  Sancti, omnis honor, et glória.
Per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Preparatio Communionis
Orémus: Præcéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti audémus dícere:
Pater noster, qui es in cælis. Sanctificétur nomen tuum. Advéniat regnum tuum. Fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie. Et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
℟. Sed líbera nos a malo.
S. Amen.
Líbera nos, quǽsumus, Dómine, ab ómnibus malis, prætéritis, præséntibus et futúris: et intercedénte beáta et gloriósa semper Vírgine Dei Genetríce María, cum beátis Apóstolis tuis Petro et Paulo, atque Andréa, et ómnibus Sanctis, da propítius pacem in diébus nostris: ut, ope misericórdiæ tuæ adiúti, et a peccáto simus semper líberi et ab omni perturbatióne secúri.
Per eúndem Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum.
Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus.
℣. Per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Pax Dómini sit semper vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Hæc commíxtio, et consecrátio Córporis et Sánguinis Dómini nostri Iesu Christi, fiat accipiéntibus nobis in vitam ætérnam. Amen.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona nobis pacem.
Dómine Iesu Christe, qui dixísti Apóstolis tuis: Pacem relínquo vobis, pacem meam do vobis: ne respícias peccáta mea, sed fidem Ecclésiæ tuæ; eámque secúndum voluntátem tuam pacificáre et coadunáre dignéris: Qui vivis et regnas Deus per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Dómine Iesu Christe, Fili Dei vivi, qui ex voluntáte Patris, cooperánte Spíritu Sancto, per mortem tuam mundum vivificásti: líbera me per hoc sacrosánctum Corpus et Sánguinem tuum ab ómnibus iniquitátibus meis, et univérsis malis: et fac me tuis semper inhærére mandátis, et a te numquam separári permíttas: Qui cum eódem Deo Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas Deus in sǽcula sæculórum. Amen.
Percéptio Córporis tui, Dómine Iesu Christe, quod ego indígnus súmere præsúmo, non mihi provéniat in iudícium et condemnatiónem: sed pro tua pietáte prosit mihi ad tutaméntum mentis et córporis, et ad medélam percipiéndam: Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Panem cæléstem accípiam, et nomen Dómini invocábo.
℣. Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
℣. Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
℣. Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
Corpus Dómini nostri Iesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen.
Quid retríbuam Dómino pro ómnibus, quæ retríbuit mihi? Cálicem salutáris accípiam, et nomen Dómini invocábo. Laudans invocábo Dóminum, et ab inimícis meis salvus ero.
Sanguis Dómini nostri Iesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen.
Communio

Quod ore súmpsimus, Dómine, pura mente capiámus: et de múnere temporáli fiat nobis remédium sempitérnum.
Corpus tuum, Dómine, quod sumpsi, et Sanguis, quem potávi, adhǽreat viscéribus meis: et præsta; ut in me non remáneat scélerum mácula, quem pura et sancta refecérunt sacraménta: Qui vivis et regnas in sǽcula sæculórum. Amen.
Communio
Ps 77:29-30
Manducavérunt, et saturári sunt nimis, et desidérium eórum áttulit eis Dóminus: non sunt fraudáti a desidério suo.
Postcommunio
S. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Orémus.
Quǽsumus, omnípotens Deus: ut, qui coeléstia aliménta percépimus, per hæc contra ómnia adversa muniámur.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Conclusio
S. Dóminus vobíscum.
M. Et cum spíritu tuo.
℣. Ite, Missa est.
℟. Deo grátias.
Pláceat tibi, sancta Trínitas, obséquium servitútis meæ: et præsta; ut sacrifícium, quod óculis tuæ maiestátis indígnus óbtuli, tibi sit acceptábile, mihíque et ómnibus, pro quibus illud óbtuli, sit, te miseránte, propitiábile. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Benedícat vos omnípotens Deus,
Pater, et Fílius,  et Spíritus Sanctus.
℟. Amen.
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
℣. Inítium + sancti Evangélii secúndum Ioánnem.
℟. Glória tibi, Dómine.
Ioann. 1, 1-14
Iunctis manibus prosequitur:
In princípio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in princípio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt: et sine ipso factum est nihil, quod factum est: in ipso vita erat, et vita erat lux hóminum: et lux in ténebris lucet, et ténebræ eam non comprehendérunt.
Fuit homo missus a Deo, cui nomen erat Ioánnes. Hic venit in testimónium, ut testimónium perhibéret de lúmine, ut omnes créderent per illum. Non erat ille lux, sed ut testimónium perhibéret de lúmine.
Erat lux vera, quæ illúminat omnem hóminem veniéntem in hunc mundum. In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognóvit. In própria venit, et sui eum non recepérunt. Quotquot autem recepérunt eum, dedit eis potestátem fílios Dei fíeri, his, qui credunt in nómine eius: qui non ex sanguínibus, neque ex voluntáte carnis, neque ex voluntáte viri, sed ex Deo nati sunt. Genuflectit dicens: Et Verbum caro factum est, Et surgens prosequitur: et habitávit in nobis: et vídimus glóriam eius, glóriam quasi Unigéniti a Patre, plenum grátiæ et veritátis.
℟. Deo grátias.
Orationes Leonis XIII
S. Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Iesus.
O. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
S. Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Iesus.
O. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
S. Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Iesus.
O. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

O. Salve Regína, Mater misericórdiæ, vita, dulcédo, et spes nostra, salve. Ad te clamámus, éxsules fílii Evæ. Ad te suspirámus geméntes et flentes in hac lacrymárum valle. Eia ergo, Advocáta nostra, illos tuos misericórdes óculos ad nos convérte. Et Iesum, benedíctum fructum ventris tui, nobis, post hoc exílium, osténde. O clemens, o pia, o dulcis Virgo Mária.
S. Ora pro nobis, sancta Dei Génitrix.
O. Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.

S. Orémus. Deus, refúgium nostrum et virtus, pópulum ad te clamántem propítius réspice; et intercedénte gloriósa, et immaculáta Vírgine Dei Genitríce María, cum beáto Ioseph, eius Sponso, ac beatis Apóstolis tuis Petro et Paulo, et ómnibus Sanctis, quas pro conversióne peccatórum, pro libertáte et exaltatióne sanctæ Matris Ecclésiæ, preces effúndimus, miséricors et benígnus exáudi. Per eúndem Christum Dóminum nostrum. Amen.

O. Sancte Míchaël Archángele, defénde nos in prǽlio; contra nequítiam et insídias diáboli esto præsídium. Imperet illi Deus, súpplices deprecámur: tuque, Princeps milítiæ Cæléstis, sátanam aliósque spíritus malígnos, qui ad perditiónem animárum pervagántur in mundo, divína virtúte in inférnum detrúde. Amen.

S. Cor Iesu sacratíssimum.
O. Miserére nobis.
S. Cor Iesu sacratíssimum.
O. Miserére nobis.
S. Cor Iesu sacratíssimum.
O. Miserére nobis.

2026-02-16

OLIENDO LOS PEDOS DEL PUERICANTOR O DE UN CANONIGO MUSICA DE VIENTO TALLA EN UNA MISERICORDIA DEL CORO DE UNA CATEDRAL ESPAÑOLA

 

el xabaril o cerdito en el coro toca la gaita en el coro. Hará musica con los pedos de un canonigo pedro esta misericordia no es tan lubrica como la que yo he visto en alguna catedral: un fraile dandole caña a un mono

 


No hay comentarios:

 

A POPEA BAÑÁNDOSE EN LECHE DE BURRA


Rebuznan en las caballerizas

Las asnas preñadas

Que alientan tu belleza

Emperatriz hermosa y casquivana

Diosa del cosmético

Roma suspira por ti

Mamando de tus dulces pechos

Tus torneadas caderas

Cada mañana limpio las cuadras de Alfeo

Soy un Tántalo de la escritura

Nerón toca la lira

Y yo desde mi portañola

Soterrada en los bajos de palacio

Espío tus ardores amatorios

Escucho tus gritos de hembra satisfecha

El rilar de tus agónicos meneos

Expertos en el arte

De la masturbación

Nerón pulsa las cuerdas de su lira

En la sombra

Mientras arde Roma

Y los cristianos mueren en el circo

De los leones

Hija de una esclava hebrea

Que llegó con la legión de Tiberio

Conquistabas con tus encantos

La ciudad eterna

Odiabas a los cristianos

Depravada secta del crucificado

Insuflaste al oído del emperador tu esposo

Avisos de persecución

O Popea alta y hermosa

Víctima de la violencia de género

Una patada del emperador

Fue el castigo a tu infidelidad

Sin miramientos

Al vientre grávido

Y al infante

Que portabas en la entraña

por devaneos con un centurión de las Galias

Fuerte y potente y bien dotado

Como Maciste el Coloso

Él te daba lo que no pudieron darte

El cesar imperator

Tus tres maridos

Mujer, al fin y al cabo

Víctima de su condición

Pasamos 1sicut ventus ut nubes

Velut umbrae

Sólo el nombre perdura

Y tú Popea fuiste emperatriz gloriosa

Y casquivana

1 La vida del hombre pasa como una nave movida por velas, como las sombras pasa y como el viento