https://youtu.be/ekGMJu1i5oI?si=irrPVjJPnvY3RsIW
2026-08-10
EL ECLIPSE DEL GOLGOTHA
“El sol se oscureció,
la tierra tembló, el velo del templo se rasgó, se abrieron las tumbas y muchos
de los muertos que en ellas yacían resucitaron… y el centurión que mandaba el
pelotón de la crucifixión dijo al ver los prodigios a su alrededor que
verdaderamente Aquél era el Hijo de Dios”, nos narra san Juan en su evangelio
que se cantaba en la tarde de Viernes de Santo a la hora de tercia las tres de
la tarde cuando Jesús expiró al cabo de lanzar una voz tremenda:
─Elí, Elí, lamna sabactaní (Dios mío. Dios mío por qué me has
abandonado)
Historiadores de
prestigio como Plinio constatan que hubo un eclipse total el año 33 de nuestra
Redención.
El hecho nos lleva a
muchas suposiciones y no son pocos los teólogos que dan en pensar que este
eclipse de mañana 12 de agosto de 2026 puede ser el primer signo de la Paruxia o
segunda venida.
No lo sabemos, pero
estemos preparados.
Bendito sea Dios. Los
eclipses de sol siempre fueron el preludio de grandes acontecimientos.
martes, 11 de agosto
de 2026
ceuta la más española de nuestras ciudades
CEUTA
Un cantar de quintos suena en mi memoria;
No
llores, niña
No
llores
No
llores que no lloro
Aunque
mañana me lleven a Ceuta
A
pelear con el moro
Y
también con el cristiano
A
las doce de la noche, amor
Te
daré la mano
Que
no me has de conocer
Cuando
vuelva de la guerra
Con
las estrellas de coronel
Ceuta era el destino
de los españolitos de mi generación a los que en el sorteo les tocaba a África,
paseaban por el Revellín y chupaban guardias en el Hacho. Escribían a la novia diciendo
que estaban bien, el rancho no era del todo malo y al amanecer tocaban diana.
Era el penal militar de los tres ejércitos. Otra
copla decía tengo un hermano en el Tercio, y otro en Regulares y el más pequeño
preso en Alcalá de Henares. Este último era el presidio de la infantería.
Ceuta mucha sangre española, mucho amor y
sufrimiento. No lo entienden los políticos que combayan con las fuerzas
oscuras.
Volveré a leer “Cuerda
de Presos” la gran novela de Tomás Salvador, un verdadero tour de forcé de
novelística carcelario, que explica una parte de nosotros mismos porque decía
Quevedo todo en la vida es cárcel el alma es cárcel del cuerpo, el mar es
cárcel de tierra, el amor supone en muchos casos un verdadero encierro.
Ceuta madre de poetas
líricos y de militares que sirvieron a la patria. Es la más española de todas
las ciudades españoles.
Que el moro quiere
conquistar mediante un nuevo tipo de guerra que inventaron los americanos con
la marcha verde.
No nos queda otro
remedio que resistir porque los españoles tenemos una infantería avezada a la
resistencia poliorcética.
Hay que volver a ser
numantinos y que esos miles de moritos que han entrado se vayan a cagar al Rif.
Se escucha por desgracia
la voz del almuédano y enmudecen las campanas ante el furor de las lilailas.
Huele a moruno y a montuno con tanto tío como
saltó la valla.
Cesen entre nosotros
las discusiones bizantinas. Mangas y capirotes a las ONG mundialistas traidoras
que al invasor les dan de comer y de beber en la querida ciudad pero no
entregaremos la plaza jamás. Viva España.
10/08/2026
marroquies pa casa que os dé de comer el sátrapa. los españoles no queremos más menas delincuentes y violadores
MORO GO HOME
Rebelión social contra el reparto de menas: el 80% de los españoles exige que vuelvan a Marruecos
Una amplísima mayoría de los españoles rechaza que los menores extranjeros no acompañados llegados a Ceuta sean distribuidos entre las comunidades autónomas y apuesta, en cambio, por facilitar su regreso a Marruecos junto a sus familias, incluso si para conseguirlo fuera necesario modificar la legislación vigente.
El 80% de los encuestados considera que los menores deben regresar al país vecino y que España debería impulsar «los cambios normativos que fueran necesarios» para hacerlo posible, según una encuesta de SocioMétrica para El Español realizada después de la última crisis migratoria en Ceuta.
El dato atraviesa prácticamente todas las fronteras ideológicas. La opción del retorno cuenta con el respaldo del 96,8% de los votantes de VOX, el 92,4% de los del PP y el 77,6% de quienes votaron al PSOE. También la apoya el 81,4% de los electores de partidos nacionalistas e separatistas.
El resultado deja prácticamente aislada la estrategia defendida por el Gobierno de Pedro Sánchez: sólo el 8,9% de los españoles considera que la mejor solución consiste en repartir a los menores entre las distintas comunidades autónomas.
Incluso los votantes socialistas prefieren el retorno
La magnitud del rechazo resulta especialmente significativa entre el electorado del PSOE. Más de tres de cada cuatro votantes socialistas respaldan que los menores regresen a Marruecos con sus familias frente al mecanismo de redistribución territorial defendido por el Ejecutivo. La encuesta cuestiona así la existencia de una verdadera división entre bloques ideológicos sobre esta cuestión.
Mientras VOX ha reclamado priorizar los retornos, la posición cuenta también con un apoyo ampliamente mayoritario entre los propios electores de Sánchez.
Sólo un 9% respalda el reparto de Sira Rego
El Gobierno pretende aliviar la presión sobre Ceuta mediante el traslado de menores a centros de protección situados en diferentes regiones españolas. La ministra de Juventud e Infancia, Sira Rego, viajó este viernes a la ciudad autónoma para avanzar en las primeras derivaciones hacia la Península.
Pero esa alternativa apenas obtiene el apoyo del 8,9% de los encuestados. Otro 10,4% considera que los menores deberían permanecer en Ceuta y que el Estado tendría que proporcionar recursos extraordinarios a la ciudad para atenderlos.
Esta última posición obtiene su mayor respaldo entre los votantes de Sumar y Podemos, donde alcanza el 38,4%. La opción preferida por una mayoría abrumadora del país es otra: retorno a Marruecos y reunificación con sus familias.
Comparte este artículo
2026-08-09
FIESTAS DE MOROS Y CRISTIANOS
No sé si será oportuno
traer el tema a colación, cuando el patriotismo está prohibido por
políticamente incorrecto y ahí tenemos al Borbón que se abstiene de viajar a
Ceuta ciudad prohibida ¡qué horror¡ y al pobre Vivas, un Boabdil el Chico al
revés, presidente de la comunidad autónoma ceutí lloroso y que da lástima yéndose
a Bruselas para recabar una ayuda contra el asaltante de esta ciudad que es
española desde el siglo XV cuando la tomó el navegante Pedro Estopiñán.
Pero los hechos son
tozudos y están ahí. España venció al islan, fueron ocho siglos de lucha y
derrotó a las huestes del Candelabro.
Parece ser que tal
gesta no se nos perdona.
En la CEE pondrán oídos
de mercader a las reclamaciones de Vivas
y el Marlascón ordenará a los guardias que mucho ojo con faltar al
respeto a esos nenes que Alá nos envía.
Ceuta parada y fonda. Hay
que darles cama y comida. Por eso las fiestas de moros y cristianos no dejan de
parecerme un anacronismo.
Sin embargo el pueblo
español, acérrimo en sus tradiciones, en sus usos y costumbres por la parte de
Alicante y sobre todo por la zona donde
nacieron que era bastión morisco importante al sur de las provincias de Cuenca
y de Valencia y el norte de Alicante.
En una olvidada
comedia de Tirso de Molina en el s, XVII sale a relucir el tema de la
cristianilla que es una doncella cristiana a la cual rapta la morería pero con
la ayuda de la Virgen los guerreros cristianos la rescatan sana y salva. Un verso
dice así:
“Virgen de la Cabeza/hoy tu pueblo te saluda/y con ferviente humildad
reclama tu santa ayuda/porque en toda la cristiandad siempre nuestro
amparo has sido/ contra la morisma
extranjera”.
En asunto remata en
una comedia de capa y espada o drama de atadero, según el profesor Almendros,
que se representaba en las fiestas patronales de Fuentealbilla, el pueblo del
jugador Iniesta y su alfoz. En Cubas, Carcelén. Ves, Abengibre, Mahora, Zulema
y en Casas Ibañez que era la capital del concejo en tiempos antiguos. Los hechos
están ahí por mucho que el gobierno y sus adláteres traten de ocultarlo. Ocho siglos
de lucha, de trajín, pactos y componendas y tributos como el de las Cien Doncellas
que sería la puesta en escena del drama de la Cristianilla. Pagaban con sexo
para evitar la guerra y de esa manera moros y cristianos mezclaron sus sangres.
lunes, 10 de agosto de
2026
REGIMIENTO PROVAZHWENSAKI GUARDIA DEL ZAR CANTOS ESTA GRABACION ES DE 1913 UN TESORO
https://youtu.be/uwihGaR9GM0?si=5JPw_QCq4TFzO8XW
SAN LORENZO DIACONO OSCENSE QUEMADO EN LA PARRILLA. POR LA FE QUE SE MANTENGA EN LA NACIÓN ESPAÑOLA Y NO ABJURE DE SUI TRADICIÓN CRISTIANA
S. Laurentii Martyris ~ II. classis
Scriptura: Feria secunda infra Hebdomadam XI post Octavam Pentecostes II. Augusti
Sancta Missa Rubrics 1960 - 1960
Compare Divinum Officium ↓ ↑ Ordo Kalendarium Options
| Ante Missam |
| Incipit In nómine Patris, + et Fílii, et Spíritus Sancti. Amen. |
| S. Introíbo ad altáre Dei. M. Ad Deum, qui lætíficat iuventútem meam. S. Iúdica me, Deus, et discérne causam meam de gente non sancta: ab hómine iníquo et dolóso érue me. M. Quia tu es, Deus, fortitúdo mea: quare me repulísti, et quare tristis incédo, dum afflígit me inimícus? S. Emítte lucem tuam et veritátem tuam: ipsa me deduxérunt, et adduxérunt in montem sanctum tuum et in tabernácula tua. M. Et introíbo ad altáre Dei: ad Deum, qui lætíficat iuventútem meam. S. Confitébor tibi in cíthara, Deus, Deus meus: quare tristis es, ánima mea, et quare contúrbas me? M. Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: salutáre vultus mei, et Deus meus. S. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. M. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen. S. Introíbo ad altáre Dei. M. Ad Deum, qui lætíficat iuventútem meam. |
| V. Adiutórium nostrum + in nómine Dómini. R. Qui fecit cælum et terram. Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Ioánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et vobis, fratres: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Ioánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum. M. Misereátur tui omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis tuis, perdúcat te ad vitam ætérnam. S. Amen. M. Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Ioánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et tibi, pater: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Ioánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et te, pater, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum. S. Misereátur vestri omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis vestris, perdúcat vos ad vitam ætérnam. R. Amen. S. Indulgéntiam, + absolutiónem et remissiónem peccatórum nostrórum tríbuat nobis omnípotens et miséricors Dóminus. R. Amen. |
| V. Deus, tu convérsus vivificábis nos. R. Et plebs tua lætábitur in te. V. Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam. R. Et salutáre tuum da nobis. V. Dómine, exáudi oratiónem meam. R. Et clamor meus ad te véniat. V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus, Aufer a nobis, quǽsumus, Dómine, iniquitátes nostras: ut ad Sancta sanctórum puris mereámur méntibus introíre. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen. Orámus te, Dómine, per mérita Sanctórum tuórum, quorum relíquiæ hic sunt, et ómnium Sanctórum: ut indulgére dignéris ómnia peccáta mea. Amen. |
| Introitus Ps 95:6 Conféssio et pulchritúdo in conspéctu eius: sánctitas et magnificéntia in sanctificatióne eius. Ps 95:1 Cantáte Dómino cánticum novum: cantáte Dómino, omnis terra. V. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Conféssio et pulchritúdo in conspéctu eius: sánctitas et magnificéntia in sanctificatióne eius. |
| Kyrie S. Kýrie, eléison. M. Kýrie, eléison. S. Kýrie, eléison. M. Christe, eléison. S. Christe, eléison. M. Christe, eléison. S. Kýrie, eléison. M. Kýrie, eléison. S. Kýrie, eléison. |
| Gloria Glória in excélsis Deo. Et in terra pax homínibus bonæ voluntátis. Laudámus te. Benedícimus te. Adorámus te. Glorificámus te. Grátias ágimus tibi propter magnam glóriam tuam. Dómine Deus, Rex cæléstis, Deus Pater omnípotens. Dómine Fili unigénite, Iesu Christe. Dómine Deus, Agnus Dei, Fílius Patris. Qui tollis peccáta mundi, miserére nobis. Qui tollis peccáta mundi, súscipe deprecatiónem nostram. Qui sedes ad déxteram Patris, miserére nobis. Quóniam tu solus Sanctus. Tu solus Dóminus. Tu solus Altíssimus, Iesu Christe. Cum Sancto Spíritu + in glória Dei Patris. Amen. |
| Oratio V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus. Da nobis, quǽsumus, omnípotens Deus: vitiórum nostrorum flammas exstínguere; qui beáto Lauréntio tribuísti tormentórum suórum incéndia superáre. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. R. Amen. |
| Lectio Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Corínthios 2 Cor 9:6-10. Fratres: Qui parce séminat, parce et metet: et qui séminat in benedictiónibus, de benedictiónibus et metet. Unusquísque prout destinávit in corde suo, non ex tristítia aut ex necessitáte: hilárem enim datórem díligit Deus. Potens est autem Deus omnem grátiam abundáre fácere in vobis, ut, in ómnibus semper omnem sufficiéntiam habéntes, abundétis in omne opus bonum, sicut scriptum est: Dispérsit, dedit paupéribus: iustítia eius manet in sǽculum sǽculi. Qui autem admínistrat semen seminánti: et panem ad manducándum præstábit, et multiplicábit semen vestrum, et augébit increménta frugum iustítiæ vestræ. R. Deo grátias. |
| Graduale Ps 16:3. Probásti, Dómine, cor meum, et visitásti nocte. V. Igne me examinásti, et non est invénta in me iníquitas. Allelúia, allelúia. V. Levíta Lauréntius bonum opus operátus est: qui per signum crucis cœcos illuminávit. Allelúia. |
| Evangelium Munda cor meum ac lábia mea, omnípotens Deus, qui lábia Isaíæ Prophétæ cálculo mundásti igníto: ita me tua grata miseratióne dignáre mundáre, ut sanctum Evangélium tuum digne váleam nuntiáre. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen. Iube, Dómine, benedícere. Dóminus sit in corde meo et in lábiis meis: ut digne et competénter annúntiem Evangélium suum. Amen. V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Sequéntia ++ sancti Evangélii secúndum Ioánnem R. Glória tibi, Dómine. Ioann 12:24-26 In illo témpore: Dixit Iesus discípulis suis: Amen, amen, dico vobis, nisi granum fruménti cadens in terram, mórtuum fúerit, ipsum solum manet: si autem mórtuum fúerit, multum fructum affert. Qui amat ánimam suam, perdet eam: et qui odit ánimam suam in hoc mundo, in vitam ætérnam custódit eam. Si quis mihi mínistrat, me sequátur: et ubi sum ego, illic et miníster meus erit. Si quis mihi ministráverit, honorificábit eum Pater meus. R. Laus tibi, Christe. S. Per Evangélica dicta, deleántur nostra delícta. |
| Credo Credo in unum Deum, Patrem omnipoténtem, factórem cæli et terræ, visibílium ómnium et invisibílium. Et in unum Dóminum Iesum Christum, Fílium Dei unigénitum. Et ex Patre natum ante ómnia sǽcula. Deum de Deo, Lumen de Lúmine, Deum verum de Deo vero. Génitum, non factum, consubstantiálem Patri: per quem ómnia facta sunt. Qui propter nos hómines et propter nostram salútem descéndit de cælis. Et incarnátus est de Spíritu Sancto ex María Vírgine: Et homo factus est. Crucifíxus étiam pro nobis: sub Póntio Piláto passus, et sepúltus est. Et resurréxit tértia die, secúndum Scriptúras. Et ascéndit in cælum: sedet ad déxteram Patris. Et íterum ventúrus est cum glória iudicáre vivos et mórtuos: cuius regni non erit finis. Et in Spíritum Sanctum, Dóminum et vivificántem: qui ex Patre Filióque procédit. Qui cum Patre et Fílio simul adorátur et conglorificátur: qui locútus est per Prophétas. Et unam sanctam cathólicam et apostólicam Ecclésiam. Confíteor unum baptísma in remissiónem peccatórum. Et exspécto resurrectiónem mortuórum. Et vitam ventúri sæculi. Amen. |
| Offertorium V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus. Ps 95:6 Conféssio et pulchritúdo in conspéctu eius: sánctitas, et magnificéntia in sanctificatióne eius. |
| Súscipe, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus, hanc immaculátam hóstiam, quam ego indígnus fámulus tuus óffero tibi Deo meo vivo et vero, pro innumerabílibus peccátis, et offensiónibus, et neglegéntiis meis, et pro ómnibus circumstántibus, sed et pro ómnibus fidélibus christiánis vivis atque defúnctis: ut mihi, et illis profíciat ad salútem in vitam ætérnam. Amen. |
| Deus, + qui humánæ substántiæ dignitátem mirabíliter condidísti, et mirabílius reformásti: da nobis per huius aquæ et vini mystérium, eius divinitátis esse consórtes, qui humanitátis nostræ fíeri dignátus est párticeps, Iesus Christus, Fílius tuus, Dóminus noster: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus: per ómnia sǽcula sæculórum. Amen. |
| Offérimus tibi, Dómine, cálicem salutáris, tuam deprecántes cleméntiam: ut in conspéctu divínæ maiestátis tuæ, pro nostra et totíus mundi salúte, cum odóre suavitátis ascéndat. Amen. In spíritu humilitátis et in ánimo contríto suscipiámur a te, Dómine: et sic fiat sacrifícium nostrum in conspéctu tuo hódie, ut pláceat tibi, Dómine Deus. Veni, sanctificátor omnípotens ætérne Deus: et béne + dic hoc sacrifícium, tuo sancto nómini præparátum. |
| Lavábo inter innocéntes manus meas: et circúmdabo altáre tuum, Dómine: Ut áudiam vocem laudis, et enárrem univérsa mirabília tua. Dómine, diléxi decórem domus tuæ et locum habitatiónis glóriæ tuæ. Ne perdas cum ímpiis, Deus, ánimam meam, et cum viris sánguinum vitam meam: In quorum mánibus iniquitátes sunt: déxtera eórum repléta est munéribus. Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum: rédime me et miserére mei. Pes meus stetit in dirécto: in ecclésiis benedícam te, Dómine. V. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. |
| Súscipe, sancta Trínitas, hanc oblatiónem, quam tibi offérimus ob memóriam passiónis, resurrectiónis, et ascensiónis Iesu Christi, Dómini nostri: et in honórem beátæ Maríæ semper Vírginis, et beáti Ioannis Baptistæ, et sanctórum Apostolórum Petri et Pauli, et istórum et ómnium Sanctórum: ut illis profíciat ad honórem, nobis autem ad salútem: et illi pro nobis intercédere dignéntur in cælis, quorum memóriam ágimus in terris. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen. |
| S. Oráte, fratres: ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem. M. Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis ad laudem et glóriam nominis sui, ad utilitátem quoque nostram, totiúsque Ecclésiæ suæ sanctæ. S. Amen. Secreta Accipe, quǽsumus, Dómine, múnera dignánter obláta: et, beáti Lauréntii suffragántibus méritis, ad nostræ salútis auxílium proveníre concéde. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. R. Amen. |
| Præfatio V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. V. Sursum corda. R. Habémus ad Dóminum. V. Grátias agámus Dómino, Deo nostro. R. Dignum et iustum est. Communis Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: per Christum, Dóminum nostrum. Per quem maiestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Cæli cælorúmque Virtútes ac beáta Séraphim sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admítti iubeas, deprecámur, súpplici confessione dicéntes: Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus, Deus Sábaoth. Pleni sunt cæli et terra glória tua. Hosánna in excélsis. Benedíctus, qui venit in nómine Dómini. Hosánna in excélsis. |
| Canon Te ígitur, clementíssime Pater, per Iesum Christum, Fílium tuum, Dóminum nostrum, súpplices rogámus, ac pétimus, uti accépta hábeas et benedícas, hæc + dona, hæc + múnera, hæc + sancta sacrifícia illibáta, in primis, quæ tibi offérimus pro Ecclésia tua sancta cathólica: quam pacificáre, custodíre, adunáre et régere dignéris toto orbe terrárum: una cum fámulo tuo Papa nostro et Antístite nostro et ómnibus orthodóxis, atque cathólicæ et apostólicæ fídei cultóribus. |
| Meménto, Dómine, famulórum famularúmque tuarum N. et N. et ómnium circumstántium, quorum tibi fides cógnita est et nota devótio, pro quibus tibi offérimus: vel qui tibi ófferunt hoc sacrifícium laudis, pro se suísque ómnibus: pro redemptióne animárum suárum, pro spe salútis et incolumitátis suæ: tibíque reddunt vota sua ætérno Deo, vivo et vero. |
| Communicántes, et memóriam venerántes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genetrícis Dei et Dómini nostri Iesu Christi: sed et beáti Ioseph, eiúsdem Vírginis Sponsi, et beatórum Apostolórum ac Mártyrum tuórum, Petri et Pauli, Andréæ, Iacóbi, Ioánnis, Thomæ, Iacóbi, Philíppi, Bartholomǽi, Matthǽi, Simónis et Thaddǽi: Lini, Cleti, Cleméntis, Xysti, Cornélii, Cypriáni, Lauréntii, Chrysógoni, Ioánnis et Pauli, Cosmæ et Damiáni: et ómnium Sanctórum tuórum; quorum méritis precibúsque concédas, ut in ómnibus protectiónis tuæ muniámur auxílio. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen. |
Hanc ígitur oblatiónem servitútis nostræ, sed et cunctæ famíliæ tuæ, quǽsumus, Dómine, ut placátus accípias: diésque nostros in tua pace dispónas, atque ab ætérna damnatióne nos éripi, et in electórum tuórum iúbeas grege numerári. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen. |
| Quam oblatiónem tu, Deus, in ómnibus, quǽsumus, bene + díctam, adscríp + tam, ra + tam, rationábilem, acceptabilémque fácere dignéris: ut nobis Cor + pus, et San + guis fiat dilectíssimi Fílii tui, Dómini nostri Iesu Christi. |
| Qui prídie quam paterétur, accépit panem in sanctas ac venerábiles manus suas, et elevátis óculis in cælum ad te Deum, Patrem suum omnipoténtem, tibi grátias agens, bene + díxit, fregit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite, et manducáte ex hoc omnes. |
HOC EST ENIM CORPUS MEUM. |
Símili modo postquam cenátum est, accípiens et hunc præclárum Cálicem in sanctas ac venerábiles manus suas: item tibi grátias agens, bene + díxit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite, et bíbite ex eo omnes. |
HIC EST ENIM CALIX SANGUINIS MEI, NOVI ET ÆTERNI TESTAMENTI: MYSTERIUM FIDEI: QUI PRO VOBIS ET PRO MULTIS EFFUNDETUR IN REMISSIONEM PECCATORUM. Hæc quotiescúmque fecéritis, in mei memóriam faciétis. |
Unde et mémores, Dómine, nos servi tui, sed et plebs tua sancta, eiúsdem Christi Fílii tui, Dómini nostri, tam beátæ passiónis, nec non et ab ínferis resurrectiónis, sed et in cælos gloriósæ ascensiónis: offérimus præcláræ maiestáti tuæ de tuis donis ac datis, Hóstiam + puram, Hóstiam + sanctam, Hóstiam + immaculátam, Panem + sanctum vitæ ætérnæ, et Cálicem + salútis perpétuæ. |
Supra quæ propítio ac seréno vultu respícere dignéris: et accépta habére, sicúti accépta habére dignátus es múnera púeri tui iusti Abel, et sacrifícium Patriárchæ nostri Abrahæ: et quod tibi óbtulit summus sacérdos tuus Melchísedech, sanctum sacrifícium, immaculátam hóstiam. |
| Súpplices te rogámus, omnípotens Deus: iube hæc perférri per manus sancti Angeli tui in sublíme altáre tuum, in conspéctu divínæ maiestátis tuæ: ut, quotquot ex hac altáris participatióne sacrosánctum Fílii tui Cor + pus, et Sán + guinem sumpsérimus, omni benedictióne cælésti et grátia repleámur. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen. |
| Meménto étiam, Dómine, famulórum famularúmque tuárum N. et N., qui nos præcessérunt cum signo fídei, et dórmiunt in somno pacis. Ipsis, Dómine, et ómnibus in Christo quiescéntibus locum refrigérii, lucis, et pacis, ut indúlgeas, deprecámur. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen. |
| Nobis quoque peccatóribus fámulis tuis, de multitúdine miseratiónum tuárum sperántibus, partem áliquam et societátem donáre dignéris, cum tuis sanctis Apóstolis et Martýribus: cum Ioánne, Stéphano, Matthía, Bárnaba, Ignátio, Alexándro, Marcellíno, Petro, Felicitáte, Perpétua, Agatha, Lúcia, Agnéte, Cæcília, Anastásia, et ómnibus Sanctis tuis: intra quorum nos consórtium, non æstimátor mériti, sed véniæ, quǽsumus, largítor admítte. Per Christum, Dóminum nostrum. |
| Per quem hæc ómnia, Dómine, semper bona creas, sanctí + ficas, viví + ficas, bene + dícis et præstas nobis. Per Ip + sum, et cum Ip + so, et in Ip + so, est tibi Deo Patri + omnipoténti, in unitáte Spíritus + Sancti, omnis honor, et glória. Per ómnia sǽcula sæculórum. R. Amen. |
| Preparatio Communionis Orémus: Præcéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti audémus dícere: Pater noster, qui es in cælis. Sanctificétur nomen tuum. Advéniat regnum tuum. Fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie. Et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris. Et ne nos indúcas in tentatiónem: R. Sed líbera nos a malo. S. Amen. |
| Líbera nos, quǽsumus, Dómine, ab ómnibus malis, prætéritis, præséntibus et futúris: et intercedénte beáta et gloriósa semper Vírgine Dei Genetríce María, cum beátis Apóstolis tuis Petro et Paulo, atque Andréa, et ómnibus Sanctis, da propítius pacem in diébus nostris: ut, ope misericórdiæ tuæ adiúti, et a peccáto simus semper líberi et ab omni perturbatióne secúri. Per eúndem Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum. Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus. V. Per ómnia sǽcula sæculórum. R. Amen. Pax Dómini sit semper vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. |
| Hæc commíxtio, et consecrátio Córporis et Sánguinis Dómini nostri Iesu Christi, fiat accipiéntibus nobis in vitam ætérnam. Amen. |
| Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis. Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis. Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona nobis pacem. |
| Dómine Iesu Christe, qui dixísti Apóstolis tuis: Pacem relínquo vobis, pacem meam do vobis: ne respícias peccáta mea, sed fidem Ecclésiæ tuæ; eámque secúndum voluntátem tuam pacificáre et coadunáre dignéris: Qui vivis et regnas Deus per ómnia sǽcula sæculórum. Amen. |
| Dómine Iesu Christe, Fili Dei vivi, qui ex voluntáte Patris, cooperánte Spíritu Sancto, per mortem tuam mundum vivificásti: líbera me per hoc sacrosánctum Corpus et Sánguinem tuum ab ómnibus iniquitátibus meis, et univérsis malis: et fac me tuis semper inhærére mandátis, et a te numquam separári permíttas: Qui cum eódem Deo Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas Deus in sǽcula sæculórum. Amen. |
| Percéptio Córporis tui, Dómine Iesu Christe, quod ego indígnus súmere præsúmo, non mihi provéniat in iudícium et condemnatiónem: sed pro tua pietáte prosit mihi ad tutaméntum mentis et córporis, et ad medélam percipiéndam: Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. Amen. |
| Panem cæléstem accípiam, et nomen Dómini invocábo. V. Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea. V. Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea. V. Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea. |
| Corpus Dómini nostri Iesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen. |
| Quid retríbuam Dómino pro ómnibus, quæ retríbuit mihi? Cálicem salutáris accípiam, et nomen Dómini invocábo. Laudans invocábo Dóminum, et ab inimícis meis salvus ero. Sanguis Dómini nostri Iesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen. |
| Communio |
| Quod ore súmpsimus, Dómine, pura mente capiámus: et de múnere temporáli fiat nobis remédium sempitérnum. Corpus tuum, Dómine, quod sumpsi, et Sanguis, quem potávi, adhǽreat viscéribus meis: et præsta; ut in me non remáneat scélerum mácula, quem pura et sancta refecérunt sacraménta: Qui vivis et regnas in sǽcula sæculórum. Amen. |
| Communio Ioann 12:26 Qui mihi mínistrat, me sequátur: et ubi ego sum, illic et miníster meus erit. |
| Postcommunio S. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. Orémus. Sacro múnere satiáti, súpplices te, Dómine, deprecámur: ut, quod débitæ servitútis celebrámus offício, intercedénte beáto Lauréntio Mártyre tuo, salvatiónis tuæ sentiámus augméntum. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. R. Amen. |
| Conclusio S. Dóminus vobíscum. M. Et cum spíritu tuo. |
| V. Ite, Missa est. R. Deo grátias. |
| Pláceat tibi, sancta Trínitas, obséquium servitútis meæ: et præsta; ut sacrifícium, quod óculis tuæ maiestátis indígnus óbtuli, tibi sit acceptábile, mihíque et ómnibus, pro quibus illud óbtuli, sit, te miseránte, propitiábile. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen. |
| Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, et Fílius, + et Spíritus Sanctus. R. Amen. |
| V. Dóminus vobíscum. R. Et cum spíritu tuo. V. Inítium ++ sancti Evangélii secúndum Ioánnem. R. Glória tibi, Dómine. Ioann. 1, 1-14 Iunctis manibus prosequitur: In princípio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in princípio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt: et sine ipso factum est nihil, quod factum est: in ipso vita erat, et vita erat lux hóminum: et lux in ténebris lucet, et ténebræ eam non comprehendérunt. Fuit homo missus a Deo, cui nomen erat Ioánnes. Hic venit in testimónium, ut testimónium perhibéret de lúmine, ut omnes créderent per illum. Non erat ille lux, sed ut testimónium perhibéret de lúmine. Erat lux vera, quæ illúminat omnem hóminem veniéntem in hunc mundum. In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognóvit. In própria venit, et sui eum non recepérunt. Quotquot autem recepérunt eum, dedit eis potestátem fílios Dei fíeri, his, qui credunt in nómine eius: qui non ex sanguínibus, neque ex voluntáte carnis, neque ex voluntáte viri, sed ex Deo nati sunt. Genuflectit dicens: Et Verbum caro factum est, Et surgens prosequitur: et habitávit in nobis: et vídimus glóriam eius, glóriam quasi Unigéniti a Patre, plenum grátiæ et veritátis. R. Deo grátias. |
| Orationes Leonis XIII S. Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Iesus. O. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen. S. Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Iesus. O. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen. S. Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Iesus. O. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen. O. Salve Regína, Mater misericórdiæ, vita, dulcédo, et spes nostra, salve. Ad te clamámus, éxsules fílii Evæ. Ad te suspirámus geméntes et flentes in hac lacrymárum valle. Eia ergo, Advocáta nostra, illos tuos misericórdes óculos ad nos convérte. Et Iesum, benedíctum fructum ventris tui, nobis, post hoc exílium, osténde. O clemens, o pia, o dulcis Virgo Mária. S. Ora pro nobis, sancta Dei Génitrix. O. Ut digni efficiámur promissiónibus Christi. S. Orémus. Deus, refúgium nostrum et virtus, pópulum ad te clamántem propítius réspice; et intercedénte gloriósa, et immaculáta Vírgine Dei Genitríce María, cum beáto Ioseph, eius Sponso, ac beatis Apóstolis tuis Petro et Paulo, et ómnibus Sanctis, quas pro conversióne peccatórum, pro libertáte et exaltatióne sanctæ Matris Ecclésiæ, preces effúndimus, miséricors et benígnus exáudi. Per eúndem Christum Dóminum nostrum. Amen. O. Sancte Míchaël Archángele, defénde nos in prǽlio; contra nequítiam et insídias diáboli esto præsídium. Imperet illi Deus, súpplices deprecámur: tuque, Princeps milítiæ Cæléstis, sátanam aliósque spíritus malígnos, qui ad perditiónem animárum pervagántur in mundo, divína virtúte in inférnum detrúde. Amen. S. Cor Iesu sacratíssimum. O. Miserére nobis. S. Cor Iesu sacratíssimum. O. Miserére nobis. S. Cor Iesu sacratíssimum. O. Miserére nobis. |
| Post Missam |
Versions Credits Download Rubrics Technical Help
| 8-10-2026 S. Laurentii Martyris Duplex II classis ex Commune Unius Martyris non Pontificis (Missa In virtute) [Commune/C2a.txt] ~ Scriptura: Feria secunda infra Hebdomadam XI post Octavam Pentecostes II. Augusti : Gloria |
ESPAÑA DEBERIA ACERCARSE GEOESTRATEGICAMENTE A RUSIA
Es verdad lo que dice el coplero “nuestras vidas son los ríos
que van a desembocar en la mar” pero mientras tanto hay que vivir, soñar y
defenderse. En ese ámbito un acercamiento estratégico de Madrid a Moscú y a Teherán
echaría a rodar los planes de invasión de la península ibérica y Canarias a
cargo del sátrapa Hasan en colusión con Washington y Tel Aviv. Los hebreos queden
un Eretz Israel para dominar oriente y una gran Maroc los alauitas para dominar
a occidente, derribar las catedrales y sustituir el islam por el cristianismo. Nuestras
autoridades no se dieron cuenta. El rey Borbón y Sánchez se dedican a besar el
culo a Zelenski y rendir vasallaje al tirano de Casablanca que nos envía niños
hambrientos y sedientos pero todos con
un móvil y algo de dinero en el bolsillo. Esa es a mi juicio la jugarreta. Lo demás,
ONG, buenismo chisporroteo de las redes sociales es pegar palos de ciego. Nuestros
políticos secundados por nuestros medios de comunicación están engañando al
pueblo. La fatídica sombra de don Opas se perfila sobre el horizonte. La morisma
nos quiere invadir otra vez. Trump y Netanyahu están detrás de esa idea. Malhaya
a los asesinos de niños palestinos y escolares iraníes. Estos judíos son de la
piel del diablo. Gracias a ellos Satanás parece mandar en el mundo pero la
gente está descubriendo sus añagaza y no rechista por miedo. Veremos a ver qué
pasa cuando vengan el hambre.
domingo, 9 de agosto de 2026
BALNEARIO DE LA CONCEPCIÓN EN VILLATOYA EL MEJOR DE ESPAÑA

Vengo con el cuerpo como un barco
recién carenado y el alma en vilo─ Ceuta siempre será española costó mucha
sangre defenderla─ pero lleno de esperanza y repleto de salud.
El balneario de la Concepción en
la Mesopotamia española, ese trozo de Iberia fronterizo entre Cuenca, Albacete
y Murcia regado por las aguas del Cabriel las aguas más limpias de España y el Júcar
adivino de poetas y poetisas y rocas encantadas.
Una capilla de la Virgen en lo que fue tierra de moros y luego apareció su imagen enterrada en una cueca oh Virgen de la Cueva que llueva y que llueca Virgen de la Cueva una recia personalidad de aquellos pueblos que se llaman Casas Ibáñez, Jorquera, Albolea, Utiel y Requena. Otras plumas más más acreditadas que mía (a del maestro Almendros o Blasco Ibañez descubrieron el pálpito de esta singular región, perdida en el riñón de la Penibética). Pero yo me hago cruces de su belleza.
La Manchuela
de Jorquera tiene algo de la bonhomía valenciana, la hidalguía manchega y algo
le toca del tronío de Jaén.
Tierra de moros que perteneció a don Juan de
Pacheco del que decíamos en Segovia ni palabra mala ni obra buena pues era algo
quiromántico, una de las familias judías
más poderosas de Castilla.
El marqués de Villena fue valido de Juan II después de que Alvaro de Luna al que sucedió cayera en desgracia.
Pacheco fue desposeído de sus propiedades levantinas y solo le quedó el castillo de Chinchilla.
Cuando paso por Chinchilla me dan ganas de no mirar para arriba
porque en aquel baluarte estuvo el penal más triste de España donde iban a
parar los condenados a garrote vil.
Perdóneme el inciso, pues lo que yo quiero decir es agradecer a los jóvenes, camareros, enfermeras, oficinistas, pedicuros y fisioterapeutas sin olvidar por el buen trato hacia nosotros.
Y a la querida Polvorilla que me servía
el café una mozuela de Casa Ibáñez que derrocha simpatía y buenas vibraciones a
los que más que peinar canas somos senectud.
Mucha carne vieja pero el corazón
joven. Sitios como éste sólo puede haberlos en nuestra querida España.
domingo, 9 de agosto de 2026