2026-05-26

 

EXORCISMOS Y POSESIÓN DIABÓLICA

 

 

 

Toma sus incrementos el señor del Mundo que se agazapa en las urnas ha usurpado su posesión de los circuitos electrónicos sonríe desde las paginas de papel cuché de las revistas del corazón se asoma a los informativos tan pronto agarra la alcachofa de la Ser como explota desde la sonrisa pletórica y algo cabrona del Sr. García Serrano un  señor hijo de un falangista que se decía muy de derechas y que pertenece a la cuadra de ese buey duendo que no es un mihura ciertamente sino un bull cow boy del edificio Rockefeller neoyorquino icono de la Intereconomía aunque economía somos todos.

 

El príncipe de la mentira sigiloso sinuoso y tenebroso tiene a todo el periodismo de la escala mediática agarrado por los cojones. Fementido Satanás engalanado a todas horas y arrastrando almas incautas a las simas de Pedro Botero.

 

El señor Gurruchaga ese donostiarra de la voz cachonda viaje con nosotros lo invoca a todas las horas. El imperio del mal se ha encaramado a la cúpula del capitolio, proclama sus medias verdades desde la cúpula de Bernini. De la mano de un cantante rabino que canta, Leonardo Cohen, se ha instalado en Paris. Moscú es suyo y tiene su trono en Londres. Pero no vayáis a ese cura de Alcalá que hace exorcismos a que os cure. Os meterá una legión de malditos en el cuerpo y no quedan ya piaras de cerdos a mano donde traspasarlos, la solución que dio Jesús en Tiberiades.

 

¡Ah Satanás, estamos en tus manos! El demonio con su piel de serpiente apta para mudar la camisa se ha hecho mujer, habla por la tele en el programa tan pastueño de amigas y conocidas y parla y garla a todas horas impartiendo consignas nunca soluciones ni bendiciones.

 

Es pertinaz la impugnación diabólica. Al redactar estas lineas pasan por mi puerta todo un alarde de hombres solos desconsolados que profieren gemidos sin rumbo sin hogar sin hijos desposeídos de sus facultades sus esposas los arrojaron de casa dijeron fuera zánganos y metieron en casa al macho cabrio que es siempre mozo y bien dotada para que las gozara.

 

Son las turbas que seguían a Xto multitud de enfermos lunáticos epilépticos, melancólicos,  que han perdido la honra y el trabajo. Van diciendo: "Jesús hijo de David ten piedad de mí".

 

 La última de todos viene la hemorroisa que se acerca con animo de tocar la orla del manto del Salvador.

 

Sólo él puede con el Pateta. Muriendo en una cruz venció al diablo.

 

Sin embargo, acá está nuevamente Mefistófeles parlando lenguas desconocidas enseñándonos la “patita democrática”. Sigue tan canalla y deslumbrante. Desvela cosas ocultas, es capaz de adivinar el futuro, puede levitar y subirse a lo alto de una nube. Ole el mundo facundo.

 

Desgraciadamente ya no se ven, a las puertas de las iglesias, como se hacía en los tiempos primitivos, filas de penitentes tapados de saco y cubierta la cabeza de ceniza escuchando la lectura del exorcismo que se hacía por un diaconisa tras la lectura del ultimo evangelio. Durante las fiestas hiemales de cuaresma.

 

Estaban excluidos de la bendición y del canto diaconal los sodomitas y los leprosos.

 

En estos tiempos aparentemente tan normales y modernos el gran enemigo de los hombres regresa con sus banderas arco iris y sus contoneos de lujuria por detrás. Vergas y culos todo te lo daré si te agachas ante mi te prosternas y me adoras. He aquí un símbolo de que el planeta va marcha cara atrás caminando de cabeza y al revés.

 

Veo bajar desde Malasaña a la horda satánica. Son los selenitas hijos de Endimión el dios del sueño que viven a oscuras en la cara oculta de la luna ufanándose de sus torpezas y exhibiendo su condición de maricas unos pervertidos por el libertinaje de la época y otros de nacencia. Esos tienen menos culpa, han bajado a Madrid por una escalera que conecta la Puerta del Sol con la luna.

 

Todos sabemos que el universo está poblado de malos espíritus pero a todos se les fumiga. Llegan los monomaniáticos subidos al carro de Cibeles y otros arrastran descalzos la soga de Judas. Dice Tertuliano que no hay hombre que no sea perseguido por un demonio. Nos explica este padre de la iglesia invoca el exorcismo que ha de actuar sobre el alma ex opere operato de forma infalible.

 

Es una fórmula que se reserva la iglesia para casos extremos. Sin embargo, no es un conjuro. He leído estos días el “Liber exorcismorum” que nos dicen que el energúmeno se aleja del cuerpo del poseso mediante la imposición de manos pero solo los limpios de corazón y con una fe firme serán capaces de consumar la tarea de arrojar al amo del mundo del cuerpo de los poseídos cuyas almas detentan.

 

Se acerca ya la turba multicolor enarbolando el pendón de Luzbel al grito de non serviam lo quiero todo al revés.

 

El evangelio, sin embargo, es contundente al respecto; “Aquellos que me sigan tendrán estos signos: echarán diablos, domarán sierpes, las malas hierbas y los venenos que tomen  no les harán daño. Sobre los enfermos e impedidos impondrán sus manos y sanarán”.

 

En esa demanda seguimos, Señor, domando serpientes con nuestra literatura. Somos los que luchamos contra la bestia.


VOLVAMOS A LA HUMILDE PESETA

Posted: 24 Jun 2016 10:22 AM PDT

Los brit nos marcan el camino, abrióse el portón de los sustos. Habrá que torear la mihura, y despues de los ingleses se marcharán los checos los italianos los rumanos los franceses mientras don Mariano Rajoy presidente en funciones que no funciona se entrega a la autocomplacencia de don Tancredo. Basta de hacer encaje de bolillos a nuestra costa. Volvamos a la humilde peseta. Seamos pobres pero honrados y libres sin los burocratas de los gnomos de Bruselas. Que España vuelva a ser una grande y libre. Lo primero que ha de hacer el Palacio de Santa Cruz es cerrar la verja de Gibraltar y pedirle el pasaporte y el paso al judio Picardo para que no apareezca nunca más por su mansión de Sotogrande. Los contrabandistas deben ir a la carcel. Hoy es un dia histórico. de esperanza. Despierta, Europa. England already has awoken.

MADRID CORRAL DE PUTOS

Posted: 24 Jun 2016 04:42 AM PDT

Dia del orgullo los putos  gran procesión por la Gran Vía. Es un corral de maricas Malasaña. Enarbolan banderas falsas y la cruz inversa. En mi España todo está al revés. Tenemos un primer ministro en funciones que es de la cáscara amarga. Ay señor Rajoy usted con su cara de undertaker es el enterrador de las Españas. Iros todos a tomar por culo y mantenidos - nunca mejor dicho- bujarros y bardajes de la política y el tertulianismo que nos anega. Muera la perversión de los inversos y los conversos y viva España

VIVA EL BREXIT. INGLATERRA JUEGA A LA VIEJA POLITICA DE BALANZA DE PODERES

Posted: 24 Jun 2016 04:36 AM PDT

Se han desguardamillado los europeistas, toda una sorpresa, ganó el insularismo británico pero Inglaterra (England made me) juega a lo de siempre balanza de poderes. Conozo, amo, temo y me asombra aquel país que casi es el mio- ojala lo fuera - donde viví diez años, los más felices y libres, de vida donde dejé parte de mi sangre y mis esperanzas. Congratulations y que se mueran los feos. Esta Europa de la CEE es fea. Es la Europa de los gnomos de Bruselas, los burocratas, contubernios, mamandurrias, enchufes, que viven del cuento el lumpen de los políticos arrojados de sus parlamentos por la puerta giatoria, cobrando por no pegar un palo al agua, miles de euros, ya está bien; no es la Europa de las catedrales sino la de los mercaderes. Nos ha empobrecido y esquilmado con el cuento del "I ll buy yo out". Recuerdo la tristeza con que amaneció Londres el día de Año Nuevo de 1973. Lo conté en una crónica que luego glosé en mi libro "Corresponsal en Londres". Ha triunfado hoy la razón y el buen sentido, no el consenso ni el gatuperio. Lo siento por los alemanes voluntoriosos y currantes. A los brits no les gusta trabajar tanto. Siempre fueron a su aire. Son leche de cabra, no mezclan con nada ni con nadie. God save the queen

You are subscribed to email updates from antonioparragalindo.blogspot.com.
To stop receiving these emails, you may unsubscribe now.

Email delivery powered by Google

Google Inc., 1600 Amphitheatre Parkway, Mountain View, CA 94043, United States

 

UNA HISTORIA DE LA SEGOVIA ROMANA

 

LAS MEMORIAS DE ADRIANO HOY QUEMO INCIENSO A LOS DIOSES EN LOS TURIBULOS DE LA IMAGINACIÓN

 

Hoy quemo incienso a los dioses en los turibulos del recuerdo y la imaginación. Domu miliaque en paz y en guerra Roma si le diéramos la vuelta quiere decir amor… et Galia divisa est in partes tres quarum una… con el laconismo latin, las frases esculpìdas a cincel me transportan a aquellas clases de latinidad. 

Una tarde de invierno en aquella Segovia adusta había ido yo a visitar con mis padres a don Pablo el capellán del Regimiento que vivía en las Hermanitas de los Pobres con su ama la Jesusa. 

En esto que llaman  a la puerta. Venía el peón caminero que trabajaba en obras de la carretera donde empieza el acueducto frente al campillo  y las monjas de San Antonio el Real.

─Don Pablo, tenga la bondad de venir. Cavando con el pico hemos descubierto una tumba.

Bajamos acto seguido y efectivamente  en una profundidad de algo más de metro y medio yacían los huesos de un cuerpo exiguo y el epitafio que decía aquí yace Livia niña de doce años muerta en la flor de la edad con gran dolor de sus padres Juvenal y Agripina. 

Que Zeus la proteja en su viaje al reino de las sombras.

 Los romanos al menos en la Hispania citerior y ulterior no enterraban a sus muertos  en necropolis sino a la vera de los caminos y aquella era la via urbis que justo se encontraba al pie de las piedras del acueducto que daban entrada a la ciudad. 

Por decirlo así, la Vía Apia segoviana. 

Recuerdo al buen capellán  rezando un responso sobre los huesos calcinados y la palabra puella (niña) y los nombres  de Juvenal y Agripina. Del resto del epigrade mi latín y el de don Pablo  no daban para más, pero fue un hecho fundamental en mi vida. 

Somos tributarios de  aquella fe y de aquellas palabras en latín y andamos los caminos bajo la protección de los dioses oscuros. Primero Roma luego Bizancio y Grecia con Zeus tonante en el Olimpo (¿Jehova pero mucho más humano?) 

Las Memorias de Adriano de Margarita Yourcenar es uno de los libros clave  del siglo XX,  el curriculum para entender de dónde venimos y adónde vamos proyectando sobre nosotros la figura de aquel emperador que era de origen español primo carnal de Trajano, el uno de Itálica y el otro de Coca. 

Adriano sucedió a Domiciano que murió asesinado y promotor de una de las mayores persecuciones contra los cristianos. 

Adriano por el contrario un militar de los pies a la cabeza y el dux o general de las grandes legiones Pia, Victrix, Fidelis, Macedonia y la Séptima decía según glosa de Yourcenar que Adriano escribía y gobernaba en latín, pero que pensaba en griego. 

Es el primero en notar el contraste en la Europa meridional y la que estaba al otro lado del Danubio y del Rin con sus largos inviernos durisimos, peleando con los escitas y los germanos  por el oeste contra los picti escoceses. 

Viajero incansable, extendió los límites del imperio hasta la India. Un gran hombre con toda la barba. El primer  emperador al cual la esculturaria clásica nos lo pinta barbudo. 

Antes  los que se sentaron en el trono eran  imbeles y por devoción a los griegos  adopta esta costumbre. Es justo decir que conocía a los hombres y por eso los supo gobernar.

Ahora entiendo porque me miro en el espejo y veo al romano que llevo en mi interior con la laticlavia, las crepidas sandalias ─manchadas con el polvo de los caminos─ el larario de mis devociones y el ara en la cual tributo honor a los dioses. 

Roma madre de pueblos. Roma quiere decir amor. Cristo era un judío helenizante y por ahí puede que este la clave.

Roma quiere decir Amor si le damos la vuelta al vocablo

 

martes, 26 de mayo de 2026

2026-05-25

 DESDE  MI ATISBADERO 

 

Desde mi atisbadero 

Óculo del mundo 

Veo pasar la vida 

En tránsito de locuras miedos 

Anhelo bellezas imposibles 

Busco la verdad 

Apoyado en mi roten de palosanto 

Heredé el andar trabajoso del abuelo 

Hostigos de la existencia repelo 

Como buenamente puedo 

Apunto una frase en mi prontuario 

La dijo san Bernardo al pontífice Eugenio 

Papa sois, pero mortal y humano, hecho de medulas y huesos 

Carne vilísima para el pudridero 

Soy foramontano 

En las fiestas de las Candelas 

Me baño en vino nuevo 

De las dulces epifanías 

Rusia vencerá 


A LOS ARBOLES ALTOS LES MENEA EL VIENTO

 https://youtu.be/xhgV6aUoUc0?si=PUFQGpEaxWgBLp-5

TODAS LAS MAÑANAS CUANDO ME LEVANTO

 https://youtu.be/TyJ1gN_jjj0?si=Wbb6HtotaUrjVizi

2026-05-24

PENTECOSTES

 Dominica Pentecostes ~ I. classis

Sancta Missa Rubrics 1960 - 1960

CompareDivinum Officium      OrdoKalendariumOptions

Ante Missam
Incipit
In nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti. Amen.
S. Introíbo ad altáre Dei.
M. Ad Deum, qui lætíficat iuventútem meam.
S. Iúdica me, Deus, et discérne causam meam de gente non sancta: ab hómine iníquo et dolóso érue me.
M. Quia tu es, Deus, fortitúdo mea: quare me repulísti, et quare tristis incédo, dum afflígit me inimícus?
S. Emítte lucem tuam et veritátem tuam: ipsa me deduxérunt, et adduxérunt in montem sanctum tuum et in tabernácula tua.
M. Et introíbo ad altáre Dei: ad Deum, qui lætíficat iuventútem meam.
S. Confitébor tibi in cíthara, Deus, Deus meus: quare tristis es, ánima mea, et quare contúrbas me?
M. Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: salutáre vultus mei, et Deus meus.
S. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
M. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen.
S. Introíbo ad altáre Dei.
M. Ad Deum, qui lætíficat iuventútem meam.
℣. Adiutórium nostrum in nómine Dómini.
℟. Qui fecit cælum et terram.
Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Ioánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et vobis, fratres: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Ioánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.
M. Misereátur tui omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis tuis, perdúcat te ad vitam ætérnam.
S. Amen.
M. Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Ioánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et tibi, pater: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Ioánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et te, pater, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.
S. Misereátur vestri omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis vestris, perdúcat vos ad vitam ætérnam.
℟. Amen.
S. Indulgéntiam, absolutiónem et remissiónem peccatórum nostrórum tríbuat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
℟. Amen.
℣. Deus, tu convérsus vivificábis nos.
℟. Et plebs tua lætábitur in te.
℣. Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam.
℟. Et salutáre tuum da nobis.
℣. Dómine, exáudi oratiónem meam.
℟. Et clamor meus ad te véniat.
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Orémus,
Aufer a nobis, quǽsumus, Dómine, iniquitátes nostras: ut ad Sancta sanctórum puris mereámur méntibus introíre. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Orámus te, Dómine, per mérita Sanctórum tuórum, quorum relíquiæ hic sunt, et ómnium Sanctórum: ut indulgére dignéris ómnia peccáta mea. Amen.
Introitus
Sap 1:7.
Spíritus Dómini replévit orbem terrárum, allelúia: et hoc quod cóntinet ómnia, sciéntiam habet vocis, allelúia, allelúia, allelúia.
Ps 67:2
Exsúrgat Deus, et dissipéntur inimíci eius: et fúgiant, qui odérunt eum, a fácie eius.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Spíritus Dómini replévit orbem terrárum, allelúia: et hoc quod cóntinet ómnia, sciéntiam habet vocis, allelúia, allelúia, allelúia.
Kyrie
S. Kýrie, eléison.
M. Kýrie, eléison.
S. Kýrie, eléison.
M. Christe, eléison.
S. Christe, eléison.
M. Christe, eléison.
S. Kýrie, eléison.
M. Kýrie, eléison.
S. Kýrie, eléison.
Gloria
Glória in excélsis Deo. Et in terra pax homínibus bonæ voluntátis. Laudámus te. Benedícimus te. Adorámus te. Glorificámus te. Grátias ágimus tibi propter magnam glóriam tuam. Dómine Deus, Rex cæléstis, Deus Pater omnípotens. Dómine Fili unigénite, Iesu Christe. Dómine Deus, Agnus Dei, Fílius Patris. Qui tollis peccáta mundi, miserére nobis. Qui tollis peccáta mundi, súscipe deprecatiónem nostram. Qui sedes ad déxteram Patris, miserére nobis. Quóniam tu solus Sanctus. Tu solus Dóminus. Tu solus Altíssimus, Iesu Christe. Cum Sancto Spíritu in glória Dei Patris. Amen.
Oratio
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Orémus.
Deus, qui hodiérna die corda fidélium Sancti Spíritus illustratióne docuísti: da nobis in eódem Spíritu recta sápere; et de eius semper consolatióne gaudére.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte eiúsdem Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Lectio
Léctio Actuum Apostolórum
Acts 2:1-11
Cum compleréntur dies Pentecóstes, erant omnes discípuli pariter in eódem loco: et factus est repénte de cœlo sonus, tamquam adveniéntis spíritus veheméntis: et replévit totam domum, ubi erant sedentes. Et apparuérunt illis dispertítæ linguæ tamquam ignis, sedítque supra síngulos eórum: et repléti sunt omnes Spíritu Sancto, et cœpérunt loqui váriis linguis, prout Spíritus Sanctus dabat éloqui illis. Erant autem in Ierúsalem habitántes Iudǽi, viri religiósi ex omni natióne, quæ sub cœlo est. Facta autem hac voce, convénit multitúdo, et mente confúsa est, quóniam audiébat unusquísque lingua sua illos loquéntes. Stupébant autem omnes et mirabántur, dicéntes: Nonne ecce omnes isti, qui loquúntur, Galilǽi sunt? Et quómodo nos audívimus unusquísque linguam nostram, in qua nati sumus? Parthi et Medi et Ælamítæ et qui hábitant Mesopotámiam, Iudǽam et Cappadóciam, Pontum et Asiam, Phrýgiam et Pamphýliam, Ægýptum et partes Líbyæ, quæ est circa Cyrénen, et ádvenæ Románi, Iudǽi quoque et Prosélyti, Cretes et Arabes: audívimus eos loquéntes nostris linguis magnália Dei.
℟. Deo grátias.
Graduale
Allelúia, allelúia.
Ps 103:30
Emítte Spíritum tuum, et creabúntur, et renovábis fáciem terræ. Allelúia. Hic genuflectitur
℣. Veni, Sancte Spíritus, reple tuórum corda fidélium: et tui amóris in eis ignem accénde.

Sequentia
Veni, Sancte Spíritus,
et emítte cǽlitus
lucis tuæ rádium.

Veni, pater páuperum;
veni, dator múnerum;
veni, lumen córdium.

Consolátor óptime,
dulcis hospes ánimæ,
dulce refrigérium.

In labóre réquies,
in æstu tempéries,
in fletu solácium.

O lux beatíssima,
reple cordis íntima
tuórum fidélium.

Sine tuo númine
nihil est in hómine,
nihil est innóxium.

Lava quod est sórdidum,
riga quod est áridum,
sana quod est sáucium.

Flecte quod est rígidum,
fove quod est frígidum,
rege quod est dévium.

Da tuis fidélibus,
in te confidéntibus,
sacrum septenárium.

Da virtútis méritum,
da salútis éxitum,
da perénne gáudium.
Amen. Allelúia.
Evangelium
Munda cor meum ac lábia mea, omnípotens Deus, qui lábia Isaíæ Prophétæ cálculo mundásti igníto: ita me tua grata miseratióne dignáre mundáre, ut sanctum Evangélium tuum digne váleam nuntiáre. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Iube, Dómine, benedícere. Dóminus sit in corde meo et in lábiis meis: ut digne et competénter annúntiem Evangélium suum. Amen.
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Sequéntia + sancti Evangélii secúndum Ioánnem
℟. Glória tibi, Dómine.
Ioannes 14:23-31
In illo témpore: Dixit Iesus discípulis suis: Si quis díligit me, sermónem meum servábit, et Pater meus díliget eum, et ad eum veniémus et mansiónem apud eum faciémus: qui non díligit me, sermónes meos non servat. Et sermónem quem audístis, non est meus: sed eius, qui misit me, Patris. Hæc locútus sum vobis, apud vos manens. Paráclitus autem Spíritus Sanctus, quem mittet Pater in nómine meo, ille vos docébit ómnia et súggeret vobis ómnia, quæcúmque díxero vobis. Pacem relínquo vobis, pacem meam do vobis: non quómodo mundus dat, ego do vobis. Non turbétur cor vestrum neque formídet. Audístis, quia ego dixi vobis: Vado et vénio ad vos. Si diligerétis me, gauderétis útique, quia vado ad Patrem: quia Pater maior me est. Et nunc dixi vobis, priúsquam fiat: ut, cum factum fúerit, credátis. Iam non multa loquar vobíscum. Venit enim princeps mundi huius, et in me non habet quidquam. Sed ut cognóscat mundus, quia díligo Patrem, et sicut mandátum dedit mihi Pater, sic fácio.
℟. Laus tibi, Christe.
S. Per Evangélica dicta, deleántur nostra delícta.
Credo
Credo in unum Deum, Patrem omnipoténtem, factórem cæli et terræ, visibílium ómnium et invisibílium. Et in unum Dóminum Iesum Christum, Fílium Dei unigénitum. Et ex Patre natum ante ómnia sǽcula. Deum de Deo, Lumen de Lúmine, Deum verum de Deo vero. Génitum, non factum, consubstantiálem Patri: per quem ómnia facta sunt. Qui propter nos hómines et propter nostram salútem descéndit de cælis. Et incarnátus est de Spíritu Sancto ex María Vírgine: Et homo factus est. Crucifíxus étiam pro nobis: sub Póntio Piláto passus, et sepúltus est. Et resurréxit tértia die, secúndum Scriptúras. Et ascéndit in cælum: sedet ad déxteram Patris. Et íterum ventúrus est cum glória iudicáre vivos et mórtuos: cuius regni non erit finis. Et in Spíritum Sanctum, Dóminum et vivificántem: qui ex Patre Filióque procédit. Qui cum Patre et Fílio simul adorátur et conglorificátur: qui locútus est per Prophétas. Et unam sanctam cathólicam et apostólicam Ecclésiam. Confíteor unum baptísma in remissiónem peccatórum. Et exspécto resurrectiónem mortuórum. Et vitam ventúri sæculi. Amen.
Offertorium
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Orémus.
Ps 67:29-30
Confírma hoc, Deus, quod operátus es in nobis: a templo tuo, quod est in Ierúsalem, tibi ófferent reges múnera, allelúia.
Súscipe, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus, hanc immaculátam hóstiam, quam ego indígnus fámulus tuus óffero tibi Deo meo vivo et vero, pro innumerabílibus peccátis, et offensiónibus, et neglegéntiis meis, et pro ómnibus circumstántibus, sed et pro ómnibus fidélibus christiánis vivis atque defúnctis: ut mihi, et illis profíciat ad salútem in vitam ætérnam. Amen.
Deus, qui humánæ substántiæ dignitátem mirabíliter condidísti, et mirabílius reformásti: da nobis per huius aquæ et vini mystérium, eius divinitátis esse consórtes, qui humanitátis nostræ fíeri dignátus est párticeps, Iesus Christus, Fílius tuus, Dóminus noster: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus: per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Offérimus tibi, Dómine, cálicem salutáris, tuam deprecántes cleméntiam: ut in conspéctu divínæ maiestátis tuæ, pro nostra et totíus mundi salúte, cum odóre suavitátis ascéndat. Amen.
In spíritu humilitátis et in ánimo contríto suscipiámur a te, Dómine: et sic fiat sacrifícium nostrum in conspéctu tuo hódie, ut pláceat tibi, Dómine Deus.
Veni, sanctificátor omnípotens ætérne Deus: et béne dic hoc sacrifícium, tuo sancto nómini præparátum.
Lavábo inter innocéntes manus meas: et circúmdabo altáre tuum, Dómine: Ut áudiam vocem laudis, et enárrem univérsa mirabília tua. Dómine, diléxi decórem domus tuæ et locum habitatiónis glóriæ tuæ. Ne perdas cum ímpiis, Deus, ánimam meam, et cum viris sánguinum vitam meam: In quorum mánibus iniquitátes sunt: déxtera eórum repléta est munéribus. Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum: rédime me et miserére mei. Pes meus stetit in dirécto: in ecclésiis benedícam te, Dómine.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Súscipe, sancta Trínitas, hanc oblatiónem, quam tibi offérimus ob memóriam passiónis, resurrectiónis, et ascensiónis Iesu Christi, Dómini nostri: et in honórem beátæ Maríæ semper Vírginis, et beáti Ioannis Baptistæ, et sanctórum Apostolórum Petri et Pauli, et istórum et ómnium Sanctórum: ut illis profíciat ad honórem, nobis autem ad salútem: et illi pro nobis intercédere dignéntur in cælis, quorum memóriam ágimus in terris. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
S. Oráte, fratres: ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem.
M. Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis ad laudem et glóriam nominis sui, ad utilitátem quoque nostram, totiúsque Ecclésiæ suæ sanctæ.
S. Amen.

Secreta
Múnera, quǽsumus, Dómine, obláta sanctífica: et corda nostra Sancti Spíritus illustratióne emúnda.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte eiúsdem Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Præfatio
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
℣. Sursum corda.
℟. Habémus ad Dóminum.
℣. Grátias agámus Dómino, Deo nostro.
℟. Dignum et iustum est.

de Spiritu Sancto
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: per Christum, Dóminum nostrum. Qui, ascéndens super omnes cælos sedénsque ad déxteram tuam, promíssum Spíritum Sanctum hodierna die in fílios adoptiónis effúdit. Quaprópter profúsis gáudiis totus in orbe terrárum mundus exsúltat. Sed et supérnæ Virtútes atque angélicæ Potestátes hymnum glóriæ tuæ cóncinunt, sine fine dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus, Deus Sábaoth. Pleni sunt cæli et terra glória tua. Hosánna in excélsis. Benedíctus, qui venit in nómine Dómini. Hosánna in excélsis.
Canon
Te ígitur, clementíssime Pater, per Iesum Christum, Fílium tuum, Dóminum nostrum, súpplices rogámus, ac pétimus, uti accépta hábeas et benedícas, hæc dona, hæc múnera, hæc sancta sacrifícia illibáta, in primis, quæ tibi offérimus pro Ecclésia tua sancta cathólica: quam pacificáre, custodíre, adunáre et régere dignéris toto orbe terrárum: una cum fámulo tuo Papa nostro Leone et Antístite nostro et ómnibus orthodóxis, atque cathólicæ et apostólicæ fídei cultóribus.
Meménto, Dómine, famulórum famularúmque tuarum N. et N. et ómnium circumstántium, quorum tibi fides cógnita est et nota devótio, pro quibus tibi offérimus: vel qui tibi ófferunt hoc sacrifícium laudis, pro se suísque ómnibus: pro redemptióne animárum suárum, pro spe salútis et incolumitátis suæ: tibíque reddunt vota sua ætérno Deo, vivo et vero.
A Vigilia Pentecostes usque ad sequens Sábbatum inclusive dicitur:
Communicántes, et diem sacratíssimum Pentecóstes celebrántes, quo Spíritus Sanctus Apóstolis innúmeris linguis appáruit: sed et memóriam venerántes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genetrícis Dei et Dómini nostri Iesu Christi: sed et beáti Ioseph, eiúsdem Vírginis Sponsi, et beatórum Apostolórum ac Mártyrum tuórum, Petri et Pauli, Andréæ, Iacóbi, Ioánnis, Thomæ, Iacóbi, Philíppi, Bartholomǽi, Matthǽi, Simónis et Thaddǽi: Lini, Cleti, Cleméntis, Xysti, Cornélii, Cypriáni, Lauréntii, Chrysógoni, Ioánnis et Pauli, Cosmæ et Damiáni: et ómnium Sanctórum tuórum; quorum méritis precibúsque concédas, ut in ómnibus protectiónis tuæ muniámur auxílio. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.

Hanc ígitur oblatiónem servitútis nostræ, sed et cunctæ famíliæ tuæ,
A Sabbato sancto usque ad Sabbatum in Albis incl. et a Vigilia Pentecostes usque ad sequens Sabbatum incl. additur:
quam tibi offérimus pro his quoque, quos regeneráre dignatus es ex aqua et Spíritu Sancto, tríbuens eis remissiónem omnium peccatórum, quǽsumus, Dómine, ut placátus accípias: diésque nostros in tua pace dispónas, atque ab ætérna damnatióne nos éripi, et in electórum tuórum iúbeas grege numerári. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Quam oblatiónem tu, Deus, in ómnibus, quǽsumus, bene díctam, adscríp tam, ra tam, rationábilem, acceptabilémque fácere dignéris: ut nobis Cor pus, et San guis fiat dilectíssimi Fílii tui, Dómini nostri Iesu Christi.
Qui prídie quam paterétur, accépit panem in sanctas ac venerábiles manus suas, elevátis óculis in cælum ad te Deum, Patrem suum omnipoténtem, tibi grátias agens, bene díxit, fregit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite, et manducáte ex hoc omnes.

HOC EST ENIM CORPUS MEUM.



Símili modo postquam cenátum est, accípiens et hunc præclárum Cálicem in sanctas ac venerábiles manus suas: item tibi grátias agens, bene díxit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite, et bíbite ex eo omnes.

HIC EST ENIM CALIX SANGUINIS MEI, NOVI ET ÆTERNI TESTAMENTI: MYSTERIUM FIDEI: QUI PRO VOBIS ET PRO MULTIS EFFUNDETUR IN REMISSIONEM PECCATORUM.


Hæc quotiescúmque fecéritis, in mei memóriam faciétis.

Unde et mémores, Dómine, nos servi tui, sed et plebs tua sancta, eiúsdem Christi Fílii tui, Dómini nostri, tam beátæ passiónis, nec non et ab ínferis resurrectiónis, sed et in cælos gloriósæ ascensiónis: offérimus præcláræ maiestáti tuæ de tuis donis ac datis, Hóstiam puram, Hóstiam sanctam, Hóstiam immaculátam, Panem sanctum vitæ ætérnæ, et Cálicem salútis perpétuæ.

Supra quæ propítio ac seréno vultu respícere dignéris: et accépta habére, sicúti accépta habére dignátus es múnera púeri tui iusti Abel, et sacrifícium Patriárchæ nostri Abrahæ: et quod tibi óbtulit summus sacérdos tuus Melchísedech, sanctum sacrifícium, immaculátam hóstiam.
Súpplices te rogámus, omnípotens Deus: iube hæc perférri per manus sancti Angeli tui in sublíme altáre tuum, in conspéctu divínæ maiestátis tuæ: ut, quotquot ex hac altáris participatióne sacrosánctum Fílii tui Cor pus, et Sán guinem sumpsérimus, omni benedictióne cælésti et grátia repleámur. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Meménto étiam, Dómine, famulórum famularúmque tuárum N. et N., qui nos præcessérunt cum signo fídei, et dórmiunt in somno pacis. Ipsis, Dómine, et ómnibus in Christo quiescéntibus locum refrigérii, lucis, et pacis, ut indúlgeas, deprecámur. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Nobis quoque peccatóribus fámulis tuis, de multitúdine miseratiónum tuárum sperántibus, partem áliquam et societátem donáre dignéris, cum tuis sanctis Apóstolis et Martýribus: cum Ioánne, Stéphano, Matthía, Bárnaba, Ignátio, Alexándro, Marcellíno, Petro, Felicitáte, Perpétua, Agatha, Lúcia, Agnéte, Cæcília, Anastásia, et ómnibus Sanctis tuis: intra quorum nos consórtium, non æstimátor mériti, sed véniæ, quǽsumus, largítor admítte. Per Christum, Dóminum nostrum.
Per quem hæc ómnia, Dómine, semper bona creas, sanctí ficas, viví ficas, bene dícis et præstas nobis.
Per Ip sum, et cum Ip so, et in Ip so, est tibi Deo Patri omnipoténti, in unitáte Spíritus Sancti, omnis honor, et glória.
Per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Preparatio Communionis
Orémus: Præcéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti audémus dícere:
Pater noster, qui es in cælis. Sanctificétur nomen tuum. Advéniat regnum tuum. Fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie. Et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
℟. Sed líbera nos a malo.
S. Amen.
Líbera nos, quǽsumus, Dómine, ab ómnibus malis, prætéritis, præséntibus et futúris: et intercedénte beáta et gloriósa semper Vírgine Dei Genetríce María, cum beátis Apóstolis tuis Petro et Paulo, atque Andréa, et ómnibus Sanctis, da propítius pacem in diébus nostris: ut, ope misericórdiæ tuæ adiúti, et a peccáto simus semper líberi et ab omni perturbatióne secúri.
Per eúndem Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum.
Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus.
℣. Per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Pax Dómini sit semper vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Hæc commíxtio, et consecrátio Córporis et Sánguinis Dómini nostri Iesu Christi, fiat accipiéntibus nobis in vitam ætérnam. Amen.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona nobis pacem.
Dómine Iesu Christe, qui dixísti Apóstolis tuis: Pacem relínquo vobis, pacem meam do vobis: ne respícias peccáta mea, sed fidem Ecclésiæ tuæ; eámque secúndum voluntátem tuam pacificáre et coadunáre dignéris: Qui vivis et regnas Deus per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Dómine Iesu Christe, Fili Dei vivi, qui ex voluntáte Patris, cooperánte Spíritu Sancto, per mortem tuam mundum vivificásti: líbera me per hoc sacrosánctum Corpus et Sánguinem tuum ab ómnibus iniquitátibus meis, et univérsis malis: et fac me tuis semper inhærére mandátis, et a te numquam separári permíttas: Qui cum eódem Deo Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas Deus in sǽcula sæculórum. Amen.
Percéptio Córporis tui, Dómine Iesu Christe, quod ego indígnus súmere præsúmo, non mihi provéniat in iudícium et condemnatiónem: sed pro tua pietáte prosit mihi ad tutaméntum mentis et córporis, et ad medélam percipiéndam: Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Panem cæléstem accípiam, et nomen Dómini invocábo.
℣. Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
℣. Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
℣. Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
Corpus Dómini nostri Iesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen.
Quid retríbuam Dómino pro ómnibus, quæ retríbuit mihi? Cálicem salutáris accípiam, et nomen Dómini invocábo. Laudans invocábo Dóminum, et ab inimícis meis salvus ero.
Sanguis Dómini nostri Iesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen.
Communio

Quod ore súmpsimus, Dómine, pura mente capiámus: et de múnere temporáli fiat nobis remédium sempitérnum.
Corpus tuum, Dómine, quod sumpsi, et Sanguis, quem potávi, adhǽreat viscéribus meis: et præsta; ut in me non remáneat scélerum mácula, quem pura et sancta refecérunt sacraménta: Qui vivis et regnas in sǽcula sæculórum. Amen.
Communio
Act 2:2; 2:4
Factus est repénte de cœlo sonus, tamquam adveniéntis spíritus veheméntis, ubi erant sedéntes, allelúia: et repléti sunt omnes Spíritu Sancto, loquéntes magnália Dei, allelúia, allelúia.
Postcommunio
S. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Orémus.
Sancti Spíritus, Dómine, corda nostra mundet infúsio: et sui roris íntima aspersióne fecúndet.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte eiúsdem Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Conclusio
S. Dóminus vobíscum.
M. Et cum spíritu tuo.
℣. Ite, Missa est.
℟. Deo grátias.
Pláceat tibi, sancta Trínitas, obséquium servitútis meæ: et præsta; ut sacrifícium, quod óculis tuæ maiestátis indígnus óbtuli, tibi sit acceptábile, mihíque et ómnibus, pro quibus illud óbtuli, sit, te miseránte, propitiábile. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Benedícat vos omnípotens Deus,
Pater, et Fílius, et Spíritus Sanctus.
℟. Amen.
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
℣. Inítium + sancti Evangélii secúndum Ioánnem.
℟. Glória tibi, Dómine.
Ioann. 1, 1-14
Iunctis manibus prosequitur:
In princípio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in princípio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt: et sine ipso factum est nihil, quod factum est: in ipso vita erat, et vita erat lux hóminum: et lux in ténebris lucet, et ténebræ eam non comprehendérunt.
Fuit homo missus a Deo, cui nomen erat Ioánnes. Hic venit in testimónium, ut testimónium perhibéret de lúmine, ut omnes créderent per illum. Non erat ille lux, sed ut testimónium perhibéret de lúmine.
Erat lux vera, quæ illúminat omnem hóminem veniéntem in hunc mundum. In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognóvit. In própria venit, et sui eum non recepérunt. Quotquot autem recepérunt eum, dedit eis potestátem fílios Dei fíeri, his, qui credunt in nómine eius: qui non ex sanguínibus, neque ex voluntáte carnis, neque ex voluntáte viri, sed ex Deo nati sunt. Genuflectit dicens: Et Verbum caro factum est, Et surgens prosequitur: et habitávit in nobis: et vídimus glóriam eius, glóriam quasi Unigéniti a Patre, plenum grátiæ et veritátis.
℟. Deo grátias.
Orationes Leonis XIII
S. Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Iesus.
O. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
S. Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Iesus.
O. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
S. Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Iesus.
O. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

O. Salve Regína, Mater misericórdiæ, vita, dulcédo, et spes nostra, salve. Ad te clamámus, éxsules fílii Evæ. Ad te suspirámus geméntes et flentes in hac lacrymárum valle. Eia ergo, Advocáta nostra, illos tuos misericórdes óculos ad nos convérte. Et Iesum, benedíctum fructum ventris tui, nobis, post hoc exílium, osténde. O clemens, o pia, o dulcis Virgo Mária.
S. Ora pro nobis, sancta Dei Génitrix.
O. Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.

S. Orémus. Deus, refúgium nostrum et virtus, pópulum ad te clamántem propítius réspice; et intercedénte gloriósa, et immaculáta Vírgine Dei Genitríce María, cum beáto Ioseph, eius Sponso, ac beatis Apóstolis tuis Petro et Paulo, et ómnibus Sanctis, quas pro conversióne peccatórum, pro libertáte et exaltatióne sanctæ Matris Ecclésiæ, preces effúndimus, miséricors et benígnus exáudi. Per eúndem Christum Dóminum nostrum. Amen.

O. Sancte Míchaël Archángele, defénde nos in prǽlio; contra nequítiam et insídias diáboli esto præsídium. Imperet illi Deus, súpplices deprecámur: tuque, Princeps milítiæ Cæléstis, sátanam aliósque spíritus malígnos, qui ad perditiónem animárum pervagántur in mundo, divína virtúte in inférnum detrúde. Amen.

S. Cor Iesu sacratíssimum.
O. Miserére nobis.
S. Cor Iesu sacratíssimum.
O. Miserére nobis.
S. Cor Iesu sacratíssimum.
O. Miserére nobis.
Post Missam