https://youtu.be/692OR_eCPpk?si=PKCY-9YlR2PJt2Ns
EL LIDER RUSO PONE EN EVIDENCIA A LA VAN DER LEYEN, A NETANYAHU Y A TRUMP, AGENTES DEL SIONISMO DESCARADO
https://youtu.be/692OR_eCPpk?si=PKCY-9YlR2PJt2Ns
EL LIDER RUSO PONE EN EVIDENCIA A LA VAN DER LEYEN, A NETANYAHU Y A TRUMP, AGENTES DEL SIONISMO DESCARADO
S. Antonii de Padua Confessoris et Ecclesiæ Doctoris ~ III. classis
Scriptura: Sabbato infra Hebdomadam II post Octavam Pentecostes
Sancta Missa Rubrics 1960 - 1960
Compare Divinum Officium ↓ ↑ Ordo Kalendarium Options
| Ante Missam |
| Incipit In nómine Patris, ✠ et Fílii, et Spíritus Sancti. Amen. |
| S. Introíbo ad altáre Dei. M. Ad Deum, qui lætíficat iuventútem meam. S. Iúdica me, Deus, et discérne causam meam de gente non sancta: ab hómine iníquo et dolóso érue me. M. Quia tu es, Deus, fortitúdo mea: quare me repulísti, et quare tristis incédo, dum afflígit me inimícus? S. Emítte lucem tuam et veritátem tuam: ipsa me deduxérunt, et adduxérunt in montem sanctum tuum et in tabernácula tua. M. Et introíbo ad altáre Dei: ad Deum, qui lætíficat iuventútem meam. S. Confitébor tibi in cíthara, Deus, Deus meus: quare tristis es, ánima mea, et quare contúrbas me? M. Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: salutáre vultus mei, et Deus meus. S. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. M. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen. S. Introíbo ad altáre Dei. M. Ad Deum, qui lætíficat iuventútem meam. |
| ℣. Adiutórium nostrum ✠ in nómine Dómini. ℟. Qui fecit cælum et terram. Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Ioánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et vobis, fratres: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Ioánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum. M. Misereátur tui omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis tuis, perdúcat te ad vitam ætérnam. S. Amen. M. Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Ioánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et tibi, pater: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Ioánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et te, pater, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum. S. Misereátur vestri omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis vestris, perdúcat vos ad vitam ætérnam. ℟. Amen. S. Indulgéntiam, ✠ absolutiónem et remissiónem peccatórum nostrórum tríbuat nobis omnípotens et miséricors Dóminus. ℟. Amen. |
| ℣. Deus, tu convérsus vivificábis nos. ℟. Et plebs tua lætábitur in te. ℣. Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam. ℟. Et salutáre tuum da nobis. ℣. Dómine, exáudi oratiónem meam. ℟. Et clamor meus ad te véniat. ℣. Dóminus vobíscum. ℟. Et cum spíritu tuo. Orémus, Aufer a nobis, quǽsumus, Dómine, iniquitátes nostras: ut ad Sancta sanctórum puris mereámur méntibus introíre. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen. Orámus te, Dómine, per mérita Sanctórum tuórum, quorum relíquiæ hic sunt, et ómnium Sanctórum: ut indulgére dignéris ómnia peccáta mea. Amen. |
| Introitus Eccli 15:5 In médio Ecclésiæ apéruit os eius: et implévit eum Dóminus spíritu sapiéntiæ et intelléctus: stolam glóriæ índuit eum. Ps 91:2 Bonum est confitéri Dómino: et psállere nómini tuo, Altíssime. ℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. ℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. In médio Ecclésiæ apéruit os eius: et implévit eum Dóminus spíritu sapiéntiæ et intelléctus: stolam glóriæ índuit eum. |
| Kyrie S. Kýrie, eléison. M. Kýrie, eléison. S. Kýrie, eléison. M. Christe, eléison. S. Christe, eléison. M. Christe, eléison. S. Kýrie, eléison. M. Kýrie, eléison. S. Kýrie, eléison. |
| Gloria Glória in excélsis Deo. Et in terra pax homínibus bonæ voluntátis. Laudámus te. Benedícimus te. Adorámus te. Glorificámus te. Grátias ágimus tibi propter magnam glóriam tuam. Dómine Deus, Rex cæléstis, Deus Pater omnípotens. Dómine Fili unigénite, Iesu Christe. Dómine Deus, Agnus Dei, Fílius Patris. Qui tollis peccáta mundi, miserére nobis. Qui tollis peccáta mundi, súscipe deprecatiónem nostram. Qui sedes ad déxteram Patris, miserére nobis. Quóniam tu solus Sanctus. Tu solus Dóminus. Tu solus Altíssimus, Iesu Christe. Cum Sancto Spíritu ✠ in glória Dei Patris. Amen. |
| Oratio ℣. Dóminus vobíscum. ℟. Et cum spíritu tuo. Orémus. Ecclésiam tuam, Deus, beáti Antónii Confessóris tui atque Doctóris sollémnitas votiva lætíficet: ut spirituálibus semper muniátur auxíliis et gáudiis pérfrui mereátur ætérnis. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. ℟. Amen. |
| Lectio Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Timótheum 2 Tim 4:1-8 Caríssime: Testíficor coram Deo, et Iesu Christo, qui iudicatúrus est vivos et mórtuos, per advéntum ipsíus et regnum eius: prǽdica verbum, insta opportúne, importune: árgue, óbsecra, íncrepa in omni patiéntia, et doctrína. Erit enim tempus, cum sanam doctrínam non sustinébunt, sed ad sua desidéria, coacervábunt sibi magistros, pruriéntes áuribus, et a veritáte quidem audítum avértent, ad fábulas autem converténtur. Tu vero vígila, in ómnibus labóra, opus fac Evangelístæ, ministérium tuum imple. Sóbrius esto. Ego enim iam delíbor, et tempus resolutiónis meæ instat. Bonum certámen certávi, cursum consummávi, fidem servávi. In réliquo repósita est mihi coróna iustítiæ, quam reddet mihi Dóminus in illa die, iustus iudex: non solum autem mihi, sed et iis, qui díligunt advéntum eius. ℟. Deo grátias. |
| Graduale Ps 36:30-31 Os iusti meditábitur sapiéntiam, et lingua eius loquétur iudícium. ℣. Lex Dei eius in corde ipsíus: et non supplantabúntur gressus eius. Allelúia, allelúia. Eccli 45:9 Amávit eum Dóminus, et ornávit eum: stolam glóriæ índuit eum. Allelúia. |
| Evangelium Munda cor meum ac lábia mea, omnípotens Deus, qui lábia Isaíæ Prophétæ cálculo mundásti igníto: ita me tua grata miseratióne dignáre mundáre, ut sanctum Evangélium tuum digne váleam nuntiáre. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen. Iube, Dómine, benedícere. Dóminus sit in corde meo et in lábiis meis: ut digne et competénter annúntiem Evangélium suum. Amen. ℣. Dóminus vobíscum. ℟. Et cum spíritu tuo. Sequéntia + sancti Evangélii secúndum Matthǽum ℟. Glória tibi, Dómine. Matt 5:13-19 In illo témpore: Dixit Iesus discípulis suis: Vos estis sal terræ. Quod si sal evanúerit, in quo saliétur? Ad níhilum valet ultra, nisi ut mittátur foras, et conculcétur ab homínibus. Vos estis lux mundi. Non potest cívitas abscóndi supra montem pósita. Neque accéndunt lucérnam, et ponunt eam sub módio, sed super candelábrum, ut lúceat ómnibus, qui in domo sunt. Sic luceat lux vestra coram homínibus, ut vídeant ópera vestra bona, et gloríficent Patrem vestrum, qui in cœlis est. Nolíte putáre, quóniam veni sólvere legem aut prophétas: non veni sólvere, sed adimplére. Amen, quippe dico vobis, donec tránseat cœlum et terra, iota unum aut unus apex non præteríbit a lege, donec ómnia fiant. Qui ergo sólverit unum de mandátis istis mínimis, et docúerit sic hómines, mínimus vocábitur in regno cœlórum: qui autem fécerit et docúerit, hic magnus vocábitur in regno cœlórum. ℟. Laus tibi, Christe. S. Per Evangélica dicta, deleántur nostra delícta. |
| Credo omit. |
| Offertorium ℣. Dóminus vobíscum. ℟. Et cum spíritu tuo. Orémus. Ps 91:13 Iustus ut palma florébit: sicut cedrus, quæ in Líbano est, multiplicábitur. |
| Súscipe, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus, hanc immaculátam hóstiam, quam ego indígnus fámulus tuus óffero tibi Deo meo vivo et vero, pro innumerabílibus peccátis, et offensiónibus, et neglegéntiis meis, et pro ómnibus circumstántibus, sed et pro ómnibus fidélibus christiánis vivis atque defúnctis: ut mihi, et illis profíciat ad salútem in vitam ætérnam. Amen. |
| Deus, ✠ qui humánæ substántiæ dignitátem mirabíliter condidísti, et mirabílius reformásti: da nobis per huius aquæ et vini mystérium, eius divinitátis esse consórtes, qui humanitátis nostræ fíeri dignátus est párticeps, Iesus Christus, Fílius tuus, Dóminus noster: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus: per ómnia sǽcula sæculórum. Amen. |
| Offérimus tibi, Dómine, cálicem salutáris, tuam deprecántes cleméntiam: ut in conspéctu divínæ maiestátis tuæ, pro nostra et totíus mundi salúte, cum odóre suavitátis ascéndat. Amen. In spíritu humilitátis et in ánimo contríto suscipiámur a te, Dómine: et sic fiat sacrifícium nostrum in conspéctu tuo hódie, ut pláceat tibi, Dómine Deus. Veni, sanctificátor omnípotens ætérne Deus: et béne ✠ dic hoc sacrifícium, tuo sancto nómini præparátum. |
| Lavábo inter innocéntes manus meas: et circúmdabo altáre tuum, Dómine: Ut áudiam vocem laudis, et enárrem univérsa mirabília tua. Dómine, diléxi decórem domus tuæ et locum habitatiónis glóriæ tuæ. Ne perdas cum ímpiis, Deus, ánimam meam, et cum viris sánguinum vitam meam: In quorum mánibus iniquitátes sunt: déxtera eórum repléta est munéribus. Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum: rédime me et miserére mei. Pes meus stetit in dirécto: in ecclésiis benedícam te, Dómine. ℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto. ℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. |
| Súscipe, sancta Trínitas, hanc oblatiónem, quam tibi offérimus ob memóriam passiónis, resurrectiónis, et ascensiónis Iesu Christi, Dómini nostri: et in honórem beátæ Maríæ semper Vírginis, et beáti Ioannis Baptistæ, et sanctórum Apostolórum Petri et Pauli, et istórum et ómnium Sanctórum: ut illis profíciat ad honórem, nobis autem ad salútem: et illi pro nobis intercédere dignéntur in cælis, quorum memóriam ágimus in terris. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen. |
| S. Oráte, fratres: ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem. M. Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis ad laudem et glóriam nominis sui, ad utilitátem quoque nostram, totiúsque Ecclésiæ suæ sanctæ. S. Amen. Secreta Præsens oblátio fiat, Dómine, pópulo tuo salutáris: pro quo dignátus es Patri tuo te vivéntem hóstiam immoláre: Qui cum eódem Deo Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. |
| Præfatio ℣. Dóminus vobíscum. ℟. Et cum spíritu tuo. ℣. Sursum corda. ℟. Habémus ad Dóminum. ℣. Grátias agámus Dómino, Deo nostro. ℟. Dignum et iustum est. Communis Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: per Christum, Dóminum nostrum. Per quem maiestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Cæli cælorúmque Virtútes ac beáta Séraphim sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admítti iubeas, deprecámur, súpplici confessione dicéntes: Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus, Deus Sábaoth. Pleni sunt cæli et terra glória tua. Hosánna in excélsis. Benedíctus, qui venit in nómine Dómini. Hosánna in excélsis. |
| Canon Te ígitur, clementíssime Pater, per Iesum Christum, Fílium tuum, Dóminum nostrum, súpplices rogámus, ac pétimus, uti accépta hábeas et benedícas, hæc ✠ dona, hæc ✠ múnera, hæc ✠ sancta sacrifícia illibáta, in primis, quæ tibi offérimus pro Ecclésia tua sancta cathólica: quam pacificáre, custodíre, adunáre et régere dignéris toto orbe terrárum: una cum fámulo tuo Papa nostro Leone et Antístite nostro et ómnibus orthodóxis, atque cathólicæ et apostólicæ fídei cultóribus. |
| Meménto, Dómine, famulórum famularúmque tuarum N. et N. et ómnium circumstántium, quorum tibi fides cógnita est et nota devótio, pro quibus tibi offérimus: vel qui tibi ófferunt hoc sacrifícium laudis, pro se suísque ómnibus: pro redemptióne animárum suárum, pro spe salútis et incolumitátis suæ: tibíque reddunt vota sua ætérno Deo, vivo et vero. |
| Communicántes, et memóriam venerántes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genetrícis Dei et Dómini nostri Iesu Christi: sed et beáti Ioseph, eiúsdem Vírginis Sponsi, et beatórum Apostolórum ac Mártyrum tuórum, Petri et Pauli, Andréæ, Iacóbi, Ioánnis, Thomæ, Iacóbi, Philíppi, Bartholomǽi, Matthǽi, Simónis et Thaddǽi: Lini, Cleti, Cleméntis, Xysti, Cornélii, Cypriáni, Lauréntii, Chrysógoni, Ioánnis et Pauli, Cosmæ et Damiáni: et ómnium Sanctórum tuórum; quorum méritis precibúsque concédas, ut in ómnibus protectiónis tuæ muniámur auxílio. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen. |
Hanc ígitur oblatiónem servitútis nostræ, sed et cunctæ famíliæ tuæ, quǽsumus, Dómine, ut placátus accípias: diésque nostros in tua pace dispónas, atque ab ætérna damnatióne nos éripi, et in electórum tuórum iúbeas grege numerári. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen. |
| Quam oblatiónem tu, Deus, in ómnibus, quǽsumus, bene ✠ díctam, adscríp ✠ tam, ra ✠ tam, rationábilem, acceptabilémque fácere dignéris: ut nobis Cor ✠ pus, et San ✠ guis fiat dilectíssimi Fílii tui, Dómini nostri Iesu Christi. |
| Qui prídie quam paterétur, accépit panem in sanctas ac venerábiles manus suas, et elevátis óculis in cælum ad te Deum, Patrem suum omnipoténtem, tibi grátias agens, bene ✠ díxit, fregit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite, et manducáte ex hoc omnes. |
HOC EST ENIM CORPUS MEUM. |
Símili modo postquam cenátum est, accípiens et hunc præclárum Cálicem in sanctas ac venerábiles manus suas: item tibi grátias agens, bene ✠ díxit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite, et bíbite ex eo omnes. |
HIC EST ENIM CALIX SANGUINIS MEI, NOVI ET ÆTERNI TESTAMENTI: MYSTERIUM FIDEI: QUI PRO VOBIS ET PRO MULTIS EFFUNDETUR IN REMISSIONEM PECCATORUM. Hæc quotiescúmque fecéritis, in mei memóriam faciétis. |
Unde et mémores, Dómine, nos servi tui, sed et plebs tua sancta, eiúsdem Christi Fílii tui, Dómini nostri, tam beátæ passiónis, nec non et ab ínferis resurrectiónis, sed et in cælos gloriósæ ascensiónis: offérimus præcláræ maiestáti tuæ de tuis donis ac datis, Hóstiam ✠ puram, Hóstiam ✠ sanctam, Hóstiam ✠ immaculátam, Panem ✠ sanctum vitæ ætérnæ, et Cálicem ✠ salútis perpétuæ. |
Supra quæ propítio ac seréno vultu respícere dignéris: et accépta habére, sicúti accépta habére dignátus es múnera púeri tui iusti Abel, et sacrifícium Patriárchæ nostri Abrahæ: et quod tibi óbtulit summus sacérdos tuus Melchísedech, sanctum sacrifícium, immaculátam hóstiam. |
| Súpplices te rogámus, omnípotens Deus: iube hæc perférri per manus sancti Angeli tui in sublíme altáre tuum, in conspéctu divínæ maiestátis tuæ: ut, quotquot ex hac altáris participatióne sacrosánctum Fílii tui Cor ✠ pus, et Sán ✠ guinem sumpsérimus, omni benedictióne cælésti et grátia repleámur. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen. |
| Meménto étiam, Dómine, famulórum famularúmque tuárum N. et N., qui nos præcessérunt cum signo fídei, et dórmiunt in somno pacis. Ipsis, Dómine, et ómnibus in Christo quiescéntibus locum refrigérii, lucis, et pacis, ut indúlgeas, deprecámur. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen. |
| Nobis quoque peccatóribus fámulis tuis, de multitúdine miseratiónum tuárum sperántibus, partem áliquam et societátem donáre dignéris, cum tuis sanctis Apóstolis et Martýribus: cum Ioánne, Stéphano, Matthía, Bárnaba, Ignátio, Alexándro, Marcellíno, Petro, Felicitáte, Perpétua, Agatha, Lúcia, Agnéte, Cæcília, Anastásia, et ómnibus Sanctis tuis: intra quorum nos consórtium, non æstimátor mériti, sed véniæ, quǽsumus, largítor admítte. Per Christum, Dóminum nostrum. |
| Per quem hæc ómnia, Dómine, semper bona creas, sanctí ✠ ficas, viví ✠ ficas, bene ✠ dícis et præstas nobis. Per Ip ✠ sum, et cum Ip ✠ so, et in Ip ✠ so, est tibi Deo Patri ✠ omnipoténti, in unitáte Spíritus ✠ Sancti, omnis honor, et glória. Per ómnia sǽcula sæculórum. ℟. Amen. |
| Preparatio Communionis Orémus: Præcéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti audémus dícere: Pater noster, qui es in cælis. Sanctificétur nomen tuum. Advéniat regnum tuum. Fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie. Et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris. Et ne nos indúcas in tentatiónem: ℟. Sed líbera nos a malo. S. Amen. |
| Líbera nos, quǽsumus, Dómine, ab ómnibus malis, prætéritis, præséntibus et futúris: et intercedénte beáta et gloriósa semper Vírgine Dei Genetríce María, cum beátis Apóstolis tuis Petro et Paulo, atque Andréa, et ómnibus Sanctis, da propítius pacem in diébus nostris: ut, ope misericórdiæ tuæ adiúti, et a peccáto simus semper líberi et ab omni perturbatióne secúri. Per eúndem Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum. Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus. ℣. Per ómnia sǽcula sæculórum. ℟. Amen. Pax Dómini sit semper vobíscum. ℟. Et cum spíritu tuo. |
| Hæc commíxtio, et consecrátio Córporis et Sánguinis Dómini nostri Iesu Christi, fiat accipiéntibus nobis in vitam ætérnam. Amen. |
| Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis. Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis. Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona nobis pacem. |
| Dómine Iesu Christe, qui dixísti Apóstolis tuis: Pacem relínquo vobis, pacem meam do vobis: ne respícias peccáta mea, sed fidem Ecclésiæ tuæ; eámque secúndum voluntátem tuam pacificáre et coadunáre dignéris: Qui vivis et regnas Deus per ómnia sǽcula sæculórum. Amen. |
| Dómine Iesu Christe, Fili Dei vivi, qui ex voluntáte Patris, cooperánte Spíritu Sancto, per mortem tuam mundum vivificásti: líbera me per hoc sacrosánctum Corpus et Sánguinem tuum ab ómnibus iniquitátibus meis, et univérsis malis: et fac me tuis semper inhærére mandátis, et a te numquam separári permíttas: Qui cum eódem Deo Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas Deus in sǽcula sæculórum. Amen. |
| Percéptio Córporis tui, Dómine Iesu Christe, quod ego indígnus súmere præsúmo, non mihi provéniat in iudícium et condemnatiónem: sed pro tua pietáte prosit mihi ad tutaméntum mentis et córporis, et ad medélam percipiéndam: Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. Amen. |
| Panem cæléstem accípiam, et nomen Dómini invocábo. ℣. Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea. ℣. Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea. ℣. Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea. |
| Corpus Dómini nostri Iesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen. |
| Quid retríbuam Dómino pro ómnibus, quæ retríbuit mihi? Cálicem salutáris accípiam, et nomen Dómini invocábo. Laudans invocábo Dóminum, et ab inimícis meis salvus ero. Sanguis Dómini nostri Iesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen. |
| Communio |
| Quod ore súmpsimus, Dómine, pura mente capiámus: et de múnere temporáli fiat nobis remédium sempitérnum. Corpus tuum, Dómine, quod sumpsi, et Sanguis, quem potávi, adhǽreat viscéribus meis: et præsta; ut in me non remáneat scélerum mácula, quem pura et sancta refecérunt sacraménta: Qui vivis et regnas in sǽcula sæculórum. Amen. |
| Communio Luc 12:42 Fidélis servus et prudens, quem constítuit dóminus super famíliam suam: ut det illis in témpore trítici mensúram. |
| Postcommunio S. Dóminus vobíscum. ℟. Et cum spíritu tuo. Orémus. Divínis, Dómine, munéribus satiáti: quǽsumus; ut, beáti Antónii Confessóris tui atque Doctóris méritis et intercessióne, salutáris sacrifícii sentiámus efféctum. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. ℟. Amen. |
| Conclusio S. Dóminus vobíscum. M. Et cum spíritu tuo. |
| ℣. Ite, Missa est. ℟. Deo grátias. |
| Pláceat tibi, sancta Trínitas, obséquium servitútis meæ: et præsta; ut sacrifícium, quod óculis tuæ maiestátis indígnus óbtuli, tibi sit acceptábile, mihíque et ómnibus, pro quibus illud óbtuli, sit, te miseránte, propitiábile. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen. |
| Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, et Fílius, ✠ et Spíritus Sanctus. ℟. Amen. |
| ℣. Dóminus vobíscum. ℟. Et cum spíritu tuo. ℣. Inítium + sancti Evangélii secúndum Ioánnem. ℟. Glória tibi, Dómine. Ioann. 1, 1-14 Iunctis manibus prosequitur: In princípio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in princípio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt: et sine ipso factum est nihil, quod factum est: in ipso vita erat, et vita erat lux hóminum: et lux in ténebris lucet, et ténebræ eam non comprehendérunt. Fuit homo missus a Deo, cui nomen erat Ioánnes. Hic venit in testimónium, ut testimónium perhibéret de lúmine, ut omnes créderent per illum. Non erat ille lux, sed ut testimónium perhibéret de lúmine. Erat lux vera, quæ illúminat omnem hóminem veniéntem in hunc mundum. In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognóvit. In própria venit, et sui eum non recepérunt. Quotquot autem recepérunt eum, dedit eis potestátem fílios Dei fíeri, his, qui credunt in nómine eius: qui non ex sanguínibus, neque ex voluntáte carnis, neque ex voluntáte viri, sed ex Deo nati sunt. Genuflectit dicens: Et Verbum caro factum est, Et surgens prosequitur: et habitávit in nobis: et vídimus glóriam eius, glóriam quasi Unigéniti a Patre, plenum grátiæ et veritátis. ℟. Deo grátias. |
| Orationes Leonis XIII S. Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Iesus. O. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen. S. Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Iesus. O. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen. S. Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Iesus. O. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen. O. Salve Regína, Mater misericórdiæ, vita, dulcédo, et spes nostra, salve. Ad te clamámus, éxsules fílii Evæ. Ad te suspirámus geméntes et flentes in hac lacrymárum valle. Eia ergo, Advocáta nostra, illos tuos misericórdes óculos ad nos convérte. Et Iesum, benedíctum fructum ventris tui, nobis, post hoc exílium, osténde. O clemens, o pia, o dulcis Virgo Mária. S. Ora pro nobis, sancta Dei Génitrix. O. Ut digni efficiámur promissiónibus Christi. S. Orémus. Deus, refúgium nostrum et virtus, pópulum ad te clamántem propítius réspice; et intercedénte gloriósa, et immaculáta Vírgine Dei Genitríce María, cum beáto Ioseph, eius Sponso, ac beatis Apóstolis tuis Petro et Paulo, et ómnibus Sanctis, quas pro conversióne peccatórum, pro libertáte et exaltatióne sanctæ Matris Ecclésiæ, preces effúndimus, miséricors et benígnus exáudi. Per eúndem Christum Dóminum nostrum. Amen. O. Sancte Míchaël Archángele, defénde nos in prǽlio; contra nequítiam et insídias diáboli esto præsídium. Imperet illi Deus, súpplices deprecámur: tuque, Princeps milítiæ Cæléstis, sátanam aliósque spíritus malígnos, qui ad perditiónem animárum pervagántur in mundo, divína virtúte in inférnum detrúde. Amen. S. Cor Iesu sacratíssimum. O. Miserére nobis. S. Cor Iesu sacratíssimum. O. Miserére nobis. S. Cor Iesu sacratíssimum. O. Miserére nobis. |
| Post Missam |
San Antonio de Juarrillos. Memorias de mi infancia
por Antonio Parra (escritor segoviano)
SAN ANTONIO UN SANTO MUY POPULAR EN SEGOVIA
Íbamos a san Antonio de Juarrillos cuando era niño, salíamos para llegar a misa al alba y había que echar merienda. En mi ciudad el rey Enrique IV desde que fundó el primer monasterio del Real de San Antonio - el de los observantes que había otro el de los claustrales sito en el convento que es hoy Academia Artillería, unos y otros tuvieron sus más y sus menos en tiempos de Cisneros- existe una corriente franciscana que pesa bastante en la impronta y carácter espiritual castellana. Una pena que hayan cerrado el único que nos quedaba a pies de la catedral.
Los segovianos siempre tuvimos devoción a este santo lisboeta la cara de rosa el niño en la mano y el sayal pardo de los frailes menores, el cerquillo como una corona de ángel a la cabeza. Nunca lo pintan con barba. Siempre tan lampiño como el Niño que porta en sus brazos flor de la inocencia. Cantábamos los pajaritos y veíamos volar por los cielos de junio el mochuelo de nuestra inocencia, la avutarda de la elegancia, el burlapastor que jugaba al escondite con nuestros días, el grajo que se la sabía todas y la garza a la que abatió un ballestero dele dios mal galardón.
Humilde ermita de Juarrillos al pie de la sierra toscos bancos de madera y un cura gordo y bonachón el de Hontoria que decía misa embutido en una casulla guitarrera y al que el cíngulo no le abarcaba de lo ancho que era. Llamábase el clérigo don Simón y una vez que su monaguillo Nazario que era amigo mío le vio sin sotana dijo que se le contaban hasta ochenta y tres botones en la bragueta. ¿Tan grande los tenía? ¡Hombre! No. Si se zampaba un cabrito entero y se bebía una cántara de clarete por las grandes fiestas y el 13 de junio después de la procesión y los cohetes, un cuarto asado sí que caía.
El padre Simón era más bueno que el pan bendito que nos regalaban al final de la misa. No había que comérselo sino guardarlo en el arca y al año siguiente ponerlo en una bandeja, mojarlo y ponerlo en la ventana para comedero de las aves.
El día de San Antonio nos recordaba la alegría de la naturaleza, el canto del ruiseñor, los días interminables de mi infancia cuando marchábamos por el camino de Juarrillos a por moras y a tirar varetas.
Nunca sabré determinar porque es algo visceral, innato e ignoto en mi corazón si san Antonio aquel santo san majo pintado con el Niño Jesús en regazo que estaba en alcamonía por todos las salas y dormitorios de aquella España que se fue existió siquiera, si es un producto de la hagiografía católica tan maravillosa, precisa y preciosa, si predicaba a los peces en Padua porque los paduanos no iban a la iglesia –un poco como hoy- y los peces, las gaviotas, los delfines y ballenas entendían aquellos sermones ictiológicos llenos de caridad y de amor de Dios, lo que sí sé es que este buen franciscano portugués fue un poco el referente de mi vida, acudí a su intercesión en la tribulación y cuando andaba vagando por perdidizos caminos, enmendé la ruta y todos los objetos extraviados me los devolvía.
Por eso para mí es un día muy significado el 13 de junio en que la SRI celebra su fiesta. No hay en todo el santoral un bienaventurado más cerca del pueblo, más simpático y milagroso. Tal vez el cristianismo sea algo mucho más sencillo y dúctil de los que nos lo pintan por la vía tenebrosa.
SAN ANTONIO DE DENIA
Canté mis 69 pajaritos y tomé el pan de los pobres en una iglesia franciscana de Denia. Paz y bien. El lema ha calado en mi existencia desde que fui parido por la Juani seis días más tarde del desembarco de Normandía
divino glorioso Antonio, suplícale a dios inmenso que con tu gracia divina alumbre mi entendimiento para que mi lengua refiera el milagro que en el huerto obraste a la edad de ocho años. Desde niño fue nacido con mucho temor de dios. De sus padres es estimado y del mundo admiración. Fue caritativo y perseguidor de todo enemigo con mucho rigor.
Su padre era un caballero cristiano honrado y prudente que ganaba el sustento con el sudor de su frente y tenía un huerto donde recogía cosechas y frutos que el tiempo traía.
Una mañana un domingo, como siempre acostumbraba, se marcha su padre a misa cosa que nunca olvidaba y le dice a Antonio ven acá hijo amado escucha que tengo que darte un recado... mientras que yo esté en misa gran cuidado has de tener mira que los pajaritos lo echan todo a perder... entran en el huerto pican el sembrado... por eso te encargo que tengas cuidado... cuando se alejó su padre y a la iglesia se marchó Antonio quedó cuidando y a los pájaros llamó... venid pajaritos dejad el sembrado que mi padre ha dicho que tenga cuidado para que yo mejor pueda cumplir con mi obligación voy a cerraros a todos dentro de esta habitación... ya los pajaritos entran en la nava y ellos muy humildes en el cuarto estaban... por aquellas CERCANÍAS NINGÚN PÁJARO QUEDÓ PORQUE TODOS ACUDIERON donde Antonio los llamó... lleno de alegría san Antonio estaba y los pajaritos alegres cantaban... ya vio venir a su padre san Antonio les mandó callar... llegó su padre a la puerta y le empezó a preguntar que tal hijo amado qué tal Antonio ¿cuidaste bien de los pajaritos? Antonio le contestó padre no tenga cuidado que para que no hagan nada todos los hube encerrado... el padre que vio milagro tan grande al señor obispo fue a avisarle... acudió el señor obispo con grande acompañamiento, quedando todos confusos ante tan grande portento... abrieron ventanas, puertas a la par por ver si las aves querían marchar... Antonio les dijo a todos señores nadie se alarme los pájaros no se marchan mientras yo no se lo mande, se puso a la puerta y les dice así salid pajarcitos ya podéis partir... abran cigüeñas con orden tórtolas grullas y garzas, gavilanes avutardas grullas mochuelos y garzas abran las urracas tórtolas perdices palomas gorriones y las codornices... salga el cuco y el milano burlapastor y andarríos canarios y ruiseñores tordos cárabos y mirlos... salgan verderones y las bobadillas y las cogujadas y las golondrinas... al instante se salieron todos juntitos se ponen mirando para san Antonio a ver lo que dispone Antonio les dijo no entréis en sembrado iros por los montes y por los ricos prados y al tiempo de alzar el vuelo cantan con dulce alegría despidiéndose de Antonio y de toda la compañía... el señor obispo al ver tal milagro por todas las partes manda publicarlo... árbol de grandiosidades, fuente de la caridad, depósito de bondades, padre de inmensa piedad, Antonio divino por tu intercesión merezcamos todos un día gozar de la eterna mansión
MUNDIAL 2026 UN ACICATE A LA PAZ
Sol de junio un verano
más y en los hermosos días de plenitud cuando maduran los nísperos y encañan
las cebadas rueda el balón por las altas esferas de la red. El futbol es un
ahinco que nos hace olvidar nuestras miserias, depresiones y tristezas. Los gladiadores
de la modernidad lucen botas forradas de oro. Los ases del balón están ahí:
Messi, Maradona que en gloria está al lado de la manita de Dios y la escuadra
española se nos presenta bajo la égida del mago de la Fuente que recibió el
testigo de del Bosque. Aquel mundial de Ciudad del Cabo. El gol de Iniesta.
¿Ganaremos los españoles el mundial para sacudirnos el polvo de tanta
corrupción y abulia política? Lo importante no es ganar. Es jugar y esperar.
Soy un aficionado al futbol que los americanos llaman soccer un invento inglés
desde niño cuando le zurrábamos al cuero en aquellos campos de tierra y
hacíamos desollones a la sotana porque jugar de corto era un atentado a la
modestia y a mí una vez el prefecto don José María que paz descanse vino hacia
mí porque me había quitado el talar hecho una fiera:
─Parra, ponte la
sotana.
─Padre, la sotana es
nueva. Me la acaban de traer de la sastrería de Blas Carpintero. Temo hacerla
desollones.
Quedé en evidencia y
corrido delante de todos. Yo jugaba de defensa. Nunca olvidaría aquella
humillación. Y esa fue una de las causas por la cual colgué aquella sotana
nueva aunque la sotana que llevo en mi alma no la colgué nunca pues me siento
cura en muchos aspectos. Del gol de Zarra en Maracaná no me acuerdo, era muy
niño, pero aquellos nombres Ramallets, Panizo, Ben Barek, Muñoz. Zarraga,
pertenecen al álbum de mis recuerdos legendarios de mi colección de cromos
cuando jugábamos al gua.. Del primer mundial que me acuerdo fue el de Viña del
Mar en Chile cuando perdimos los cuartos de final al empatar con
Checoslovaquia. Luis del Sol a puerta batida mandó el balón a las nubes.
Asistimos al encuentro el oído pegado a la radio escuchando a Enrique Mariñas y
Matías Prats. Entonces no había tele. Toda España enmudeció. Las calles
parecían vivir un funeral. Pero la Copa Jules Rimet más interesante fue la de
Unglaterra en 1966: el gol fantasma de Hunt, los saltos del desdentado Nobby
Stiles, las tanganas del argentino Mas, los chutes de Bobby Charlton y las
paradas de Banks el meta inglés. Yo estaba en Wembley y vi aquel triunfo de la
selección inglesa con estos ojos que se ha de tragar la tierra. El del 70 ganó
Brasil: Rivelino, Socrates, Carlos Alberto etc. Yo estaba también en Inglaterra
y la vi en nuestra tele blanco y negro. Las siguientes estaba en América y no
los viví pues EE.UU no es un país futbolisitco. Al futbol lo llaman soccer.
Ahora parece que revierte la tendencia y los norteamericanos compiten con un
cuadro de excelentes futbolistas y no sería extraño que se alzasen con la copa
para honra y gloria de Mr. Trump. El futbol es pasión e ilusión que nos hará
vivir unos días maravillosos al comienzo del verano, un verano que quisiéramos
sin guerras y sin muertos en la mesa servidos por la televisión sino goles y
que gane el mejor
https://www.youtube.com/live/g7XVETMs2h0?si=U7ACl_BLbw-iujZB
MIS 29000 DÍAS HOY CUMPLO 82 AÑOS
Día de San Juan de Sahagún 12 de junio a las 9 de la noche en la calle san Valentín nº4 nació Antonio Parra Galindo. Corría el año 1944 una semana después del desembarco de Normandía. Soy un hijo de la raza de Isabel y Fernando, Colón, Quevedo, Cervantes, el cuadro de las Lanzas, El Cid, El Doctor Laguna y Elcano Aquella posguerra me marcaría en una historia de cascos alemanes, de paradas militares, cornetas y tambores y campos de instrucción en el regimiento donde sirvió mi padre. Era el día de san Juan de Sahagún (1431-1479) un benedictino. Mi abuelo mi padrino quiso llamarme Facundo, pero mi madre que era devota de san Antoñito de Padua y que estaba haciendo la novena a aquel franciscano que era casto como un lirio escogió la advocación del franciscano, pero de monje facundo y jocundo yo siempre tuve algo. Así que cambié la cogulla por el cordón de san Francisco y el sayal. Mi hijo Toñín dice que hoy es san Onofre un mártir griego muy antiguo y que hace a pelo y a pluma en el martirologio es decir que no tiene femenino ni masculino. Santo ambidextro el bueno de san Onofre. La esposa de Clarín se llamaba Onofre y un camarero del Gijón atendía por ese nombre. Hoy lleno de gozo he recibido la felicitación de mis hijos y de mis nietos: Antonio Gabriel, Almudena, Cristina, Álvaro, Henar, Marta, Henar David, Mario, Pelayo, Carla y mi Lauri que es mi tesorín y con las mismas voy que pierdo el culo a la iglesia del Pardillo a dar gracias a El Salvador por estos cerca de treinta mil días vividos.. Sólo quiero una cosa que me dé una muerte tranquila y a ser posible sin dolores y sin ser una carga para mi familia. Justus tu palma florevi, dice el salmo y Bonum certamen, certavi, fidem servavi, cursum consumavi. Guardé mi fe. Peleé una gran lucha. Alcancé mi meta. Bendito seas, Cristo Jesús que perdonaste a este pecador. Tampoco quisiera olvidarme de Helen Parra-Hugh mi hija inglesa que no sé por donde andará.