2026-08-27

san jose de calazanz fundador de escolapios y escuelas pias cura aragonés

 S. Josephi Calasanctii Confessoris ~ III. classis

Scriptura: Feria Quinta infra Hebdomadam XIII post Octavam Pentecostes IV. Augusti

Sancta Missa Rubrics 1960 - 1960

CompareDivinum Officium      OrdoKalendariumOptions

Ante Missam
Incipit
In nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti. Amen.
S. Introíbo ad altáre Dei.
M. Ad Deum, qui lætíficat iuventútem meam.
S. Iúdica me, Deus, et discérne causam meam de gente non sancta: ab hómine iníquo et dolóso érue me.
M. Quia tu es, Deus, fortitúdo mea: quare me repulísti, et quare tristis incédo, dum afflígit me inimícus?
S. Emítte lucem tuam et veritátem tuam: ipsa me deduxérunt, et adduxérunt in montem sanctum tuum et in tabernácula tua.
M. Et introíbo ad altáre Dei: ad Deum, qui lætíficat iuventútem meam.
S. Confitébor tibi in cíthara, Deus, Deus meus: quare tristis es, ánima mea, et quare contúrbas me?
M. Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: salutáre vultus mei, et Deus meus.
S. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
M. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen.
S. Introíbo ad altáre Dei.
M. Ad Deum, qui lætíficat iuventútem meam.
℣. Adiutórium nostrum in nómine Dómini.
℟. Qui fecit cælum et terram.
Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Ioánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et vobis, fratres: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Ioánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.
M. Misereátur tui omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis tuis, perdúcat te ad vitam ætérnam.
S. Amen.
M. Confíteor Deo omnipoténti, beátæ Maríæ semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Ioánni Baptístæ, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et tibi, pater: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et ópere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Ioánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et te, pater, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.
S. Misereátur vestri omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis vestris, perdúcat vos ad vitam ætérnam.
℟. Amen.
S. Indulgéntiam, absolutiónem et remissiónem peccatórum nostrórum tríbuat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
℟. Amen.
℣. Deus, tu convérsus vivificábis nos.
℟. Et plebs tua lætábitur in te.
℣. Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam.
℟. Et salutáre tuum da nobis.
℣. Dómine, exáudi oratiónem meam.
℟. Et clamor meus ad te véniat.
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Orémus,
Aufer a nobis, quǽsumus, Dómine, iniquitátes nostras: ut ad Sancta sanctórum puris mereámur méntibus introíre. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Orámus te, Dómine, per mérita Sanctórum tuórum, quorum relíquiæ hic sunt, et ómnium Sanctórum: ut indulgére dignéris ómnia peccáta mea. Amen.
Introitus
Ps 33:12
Veníte, fílii, audíte me: timorem Dómini docébo vos.
Ps 33:2
Benedícam Dóminum in omni témpore: semper laus eius in ore meo.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Veníte, fílii, audíte me: timorem Dómini docébo vos.
Kyrie
S. Kýrie, eléison.
M. Kýrie, eléison.
S. Kýrie, eléison.
M. Christe, eléison.
S. Christe, eléison.
M. Christe, eléison.
S. Kýrie, eléison.
M. Kýrie, eléison.
S. Kýrie, eléison.
Gloria
Glória in excélsis Deo. Et in terra pax homínibus bonæ voluntátis. Laudámus te. Benedícimus te. Adorámus te. Glorificámus te. Grátias ágimus tibi propter magnam glóriam tuam. Dómine Deus, Rex cæléstis, Deus Pater omnípotens. Dómine Fili unigénite, Iesu Christe. Dómine Deus, Agnus Dei, Fílius Patris. Qui tollis peccáta mundi, miserére nobis. Qui tollis peccáta mundi, súscipe deprecatiónem nostram. Qui sedes ad déxteram Patris, miserére nobis. Quóniam tu solus Sanctus. Tu solus Dóminus. Tu solus Altíssimus, Iesu Christe. Cum Sancto Spíritu in glória Dei Patris. Amen.
Oratio
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Orémus.
Deus, qui per sanctum Ioséphum Confessórem tuum, ad erudiéndam spíritu intellegéntiæ ac pietátis iuventútem, novum Ecclésiæ tuæ subsídium providére dignátus es: præsta, quǽsumus; nos, eius exémplo et intercessióne, ita fácere et docére, ut præmia consequámur ætérna.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Lectio
Léctio libri Sapiéntiæ
Sap 10:10-14
Iustum dedúxit Dóminus per vias rectas, et ostendit illi regnum Dei, et dedit illi sciéntiam sanctórum: honestávit illum in labóribus, et complévit labores illíus. In fraude circumveniéntium illum áffuit illi, et honéstum fecit illum. Custodívit illum ab inimícis, et a seductóribus tutávit illum, et certámen forte dedit illi, ut vínceret et sciret, quóniam ómnium poténtior est sapiéntia. Hæc vénditum iustum non derelíquit, sed a peccatóribus liberávit eum: descendítque cum illo in fóveam, et in vínculis non derelíquit illum, donec afférret illi sceptrum regni, et poténtiam advérsus eos, qui eum deprimébant: et mendáces osténdit, qui maculavérunt illum, et dedit illi claritátem ætérnam, Dóminus, Deus noster.
℟. Deo grátias.
Graduale
Ps 36:30-31
Os iusti meditábitur sapiéntiam, et lingua eius loquétur iudícium.
℣. Lex Dei eius in corde ipsíus: et non supplantabúntur gressus eius.
Allelúia, allelúia.
Iac 1:12.
℣. Beátus vir, qui suffert tentatiónem: quóniam, cum probátus fúerit, accípiet corónam vitæ. Allelúia.
Evangelium
Munda cor meum ac lábia mea, omnípotens Deus, qui lábia Isaíæ Prophétæ cálculo mundásti igníto: ita me tua grata miseratióne dignáre mundáre, ut sanctum Evangélium tuum digne váleam nuntiáre. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Iube, Dómine, benedícere. Dóminus sit in corde meo et in lábiis meis: ut digne et competénter annúntiem Evangélium suum. Amen.
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Sequéntia + sancti Evangélii secúndum Matthǽum
℟. Glória tibi, Dómine.
Matt 18:1-5
In illo témpore: Accessérunt discípuli ad Iesum, dicéntes: Quis, putas, maior est in regno cœlorum? Et ádvocans Iesus parvulum, státuit eum in médio eórum et dixit: Amen, dico vobis, nisi convérsi fuéritis et efficiámini sicut párvuli, non intrabitis in regnum cœlórum. Quicúmque ergo humiliáverit se sicut párvulus iste, hic est maior in regno cœlorum. Et qui suscéperit unum párvulum talem in nómine meo, me súscipit.
℟. Laus tibi, Christe.
S. Per Evangélica dicta, deleántur nostra delícta.
Credo
omit.
Offertorium
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Orémus.
Ps 9:17
Desidérium páuperum exaudívit Dóminus: præparatiónem cordis eórum audívit auris tua.
Súscipe, sancte Pater, omnípotens ætérne Deus, hanc immaculátam hóstiam, quam ego indígnus fámulus tuus óffero tibi Deo meo vivo et vero, pro innumerabílibus peccátis, et offensiónibus, et neglegéntiis meis, et pro ómnibus circumstántibus, sed et pro ómnibus fidélibus christiánis vivis atque defúnctis: ut mihi, et illis profíciat ad salútem in vitam ætérnam. Amen.
Deus, qui humánæ substántiæ dignitátem mirabíliter condidísti, et mirabílius reformásti: da nobis per huius aquæ et vini mystérium, eius divinitátis esse consórtes, qui humanitátis nostræ fíeri dignátus est párticeps, Iesus Christus, Fílius tuus, Dóminus noster: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus: per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Offérimus tibi, Dómine, cálicem salutáris, tuam deprecántes cleméntiam: ut in conspéctu divínæ maiestátis tuæ, pro nostra et totíus mundi salúte, cum odóre suavitátis ascéndat. Amen.
In spíritu humilitátis et in ánimo contríto suscipiámur a te, Dómine: et sic fiat sacrifícium nostrum in conspéctu tuo hódie, ut pláceat tibi, Dómine Deus.
Veni, sanctificátor omnípotens ætérne Deus: et béne dic hoc sacrifícium, tuo sancto nómini præparátum.
Lavábo inter innocéntes manus meas: et circúmdabo altáre tuum, Dómine: Ut áudiam vocem laudis, et enárrem univérsa mirabília tua. Dómine, diléxi decórem domus tuæ et locum habitatiónis glóriæ tuæ. Ne perdas cum ímpiis, Deus, ánimam meam, et cum viris sánguinum vitam meam: In quorum mánibus iniquitátes sunt: déxtera eórum repléta est munéribus. Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum: rédime me et miserére mei. Pes meus stetit in dirécto: in ecclésiis benedícam te, Dómine.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
℟. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen.
Súscipe, sancta Trínitas, hanc oblatiónem, quam tibi offérimus ob memóriam passiónis, resurrectiónis, et ascensiónis Iesu Christi, Dómini nostri: et in honórem beátæ Maríæ semper Vírginis, et beáti Ioannis Baptistæ, et sanctórum Apostolórum Petri et Pauli, et istórum et ómnium Sanctórum: ut illis profíciat ad honórem, nobis autem ad salútem: et illi pro nobis intercédere dignéntur in cælis, quorum memóriam ágimus in terris. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
S. Oráte, fratres: ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem.
M. Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis ad laudem et glóriam nominis sui, ad utilitátem quoque nostram, totiúsque Ecclésiæ suæ sanctæ.
S. Amen.

Secreta
Altáre tuum, Dómine, munéribus cumulamus oblatis: ut eius nobis fiant supplicatione propitia, cuius nos donasti patrocínio adiuvári.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Præfatio
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
℣. Sursum corda.
℟. Habémus ad Dóminum.
℣. Grátias agámus Dómino, Deo nostro.
℟. Dignum et iustum est.

Communis
Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: per Christum, Dóminum nostrum. Per quem maiestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Cæli cælorúmque Virtútes ac beáta Séraphim sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admítti iubeas, deprecámur, súpplici confessione dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus, Deus Sábaoth. Pleni sunt cæli et terra glória tua. Hosánna in excélsis. Benedíctus, qui venit in nómine Dómini. Hosánna in excélsis.
Canon
Te ígitur, clementíssime Pater, per Iesum Christum, Fílium tuum, Dóminum nostrum, súpplices rogámus, ac pétimus, uti accépta hábeas et benedícas, hæc dona, hæc múnera, hæc sancta sacrifícia illibáta, in primis, quæ tibi offérimus pro Ecclésia tua sancta cathólica: quam pacificáre, custodíre, adunáre et régere dignéris toto orbe terrárum: una cum fámulo tuo Papa nostro Leone et Antístite nostro et ómnibus orthodóxis, atque cathólicæ et apostólicæ fídei cultóribus.
Meménto, Dómine, famulórum famularúmque tuarum N. et N. et ómnium circumstántium, quorum tibi fides cógnita est et nota devótio, pro quibus tibi offérimus: vel qui tibi ófferunt hoc sacrifícium laudis, pro se suísque ómnibus: pro redemptióne animárum suárum, pro spe salútis et incolumitátis suæ: tibíque reddunt vota sua ætérno Deo, vivo et vero.
Communicántes, et memóriam venerántes, in primis gloriósæ semper Vírginis Maríæ, Genetrícis Dei et Dómini nostri Iesu Christi: sed et beáti Ioseph, eiúsdem Vírginis Sponsi, et beatórum Apostolórum ac Mártyrum tuórum, Petri et Pauli, Andréæ, Iacóbi, Ioánnis, Thomæ, Iacóbi, Philíppi, Bartholomǽi, Matthǽi, Simónis et Thaddǽi: Lini, Cleti, Cleméntis, Xysti, Cornélii, Cypriáni, Lauréntii, Chrysógoni, Ioánnis et Pauli, Cosmæ et Damiáni: et ómnium Sanctórum tuórum; quorum méritis precibúsque concédas, ut in ómnibus protectiónis tuæ muniámur auxílio. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.

Hanc ígitur oblatiónem servitútis nostræ, sed et cunctæ famíliæ tuæ,
quǽsumus, Dómine, ut placátus accípias: diésque nostros in tua pace dispónas, atque ab ætérna damnatióne nos éripi, et in electórum tuórum iúbeas grege numerári. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Quam oblatiónem tu, Deus, in ómnibus, quǽsumus, bene díctam, adscríp tam, ra tam, rationábilem, acceptabilémque fácere dignéris: ut nobis Cor pus, et San guis fiat dilectíssimi Fílii tui, Dómini nostri Iesu Christi.
Qui prídie quam paterétur, accépit panem in sanctas ac venerábiles manus suas, et elevátis óculis in cælum ad te Deum, Patrem suum omnipoténtem, tibi grátias agens, bene díxit, fregit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite, et manducáte ex hoc omnes.

HOC EST ENIM CORPUS MEUM.



Símili modo postquam cenátum est, accípiens et hunc præclárum Cálicem in sanctas ac venerábiles manus suas: item tibi grátias agens, bene díxit, dedítque discípulis suis, dicens: Accípite, et bíbite ex eo omnes.

HIC EST ENIM CALIX SANGUINIS MEI, NOVI ET ÆTERNI TESTAMENTI: MYSTERIUM FIDEI: QUI PRO VOBIS ET PRO MULTIS EFFUNDETUR IN REMISSIONEM PECCATORUM.


Hæc quotiescúmque fecéritis, in mei memóriam faciétis.

Unde et mémores, Dómine, nos servi tui, sed et plebs tua sancta, eiúsdem Christi Fílii tui, Dómini nostri, tam beátæ passiónis, nec non et ab ínferis resurrectiónis, sed et in cælos gloriósæ ascensiónis: offérimus præcláræ maiestáti tuæ de tuis donis ac datis, Hóstiam puram, Hóstiam sanctam, Hóstiam immaculátam, Panem sanctum vitæ ætérnæ, et Cálicem salútis perpétuæ.

Supra quæ propítio ac seréno vultu respícere dignéris: et accépta habére, sicúti accépta habére dignátus es múnera púeri tui iusti Abel, et sacrifícium Patriárchæ nostri Abrahæ: et quod tibi óbtulit summus sacérdos tuus Melchísedech, sanctum sacrifícium, immaculátam hóstiam.
Súpplices te rogámus, omnípotens Deus: iube hæc perférri per manus sancti Angeli tui in sublíme altáre tuum, in conspéctu divínæ maiestátis tuæ: ut, quotquot ex hac altáris participatióne sacrosánctum Fílii tui Cor pus, et Sán guinem sumpsérimus, omni benedictióne cælésti et grátia repleámur. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Meménto étiam, Dómine, famulórum famularúmque tuárum N. et N., qui nos præcessérunt cum signo fídei, et dórmiunt in somno pacis. Ipsis, Dómine, et ómnibus in Christo quiescéntibus locum refrigérii, lucis, et pacis, ut indúlgeas, deprecámur. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Nobis quoque peccatóribus fámulis tuis, de multitúdine miseratiónum tuárum sperántibus, partem áliquam et societátem donáre dignéris, cum tuis sanctis Apóstolis et Martýribus: cum Ioánne, Stéphano, Matthía, Bárnaba, Ignátio, Alexándro, Marcellíno, Petro, Felicitáte, Perpétua, Agatha, Lúcia, Agnéte, Cæcília, Anastásia, et ómnibus Sanctis tuis: intra quorum nos consórtium, non æstimátor mériti, sed véniæ, quǽsumus, largítor admítte. Per Christum, Dóminum nostrum.
Per quem hæc ómnia, Dómine, semper bona creas, sanctí ficas, viví ficas, bene dícis et præstas nobis.
Per Ip sum, et cum Ip so, et in Ip so, est tibi Deo Patri omnipoténti, in unitáte Spíritus Sancti, omnis honor, et glória.
Per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Preparatio Communionis
Orémus: Præcéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti audémus dícere:
Pater noster, qui es in cælis. Sanctificétur nomen tuum. Advéniat regnum tuum. Fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie. Et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
℟. Sed líbera nos a malo.
S. Amen.
Líbera nos, quǽsumus, Dómine, ab ómnibus malis, prætéritis, præséntibus et futúris: et intercedénte beáta et gloriósa semper Vírgine Dei Genetríce María, cum beátis Apóstolis tuis Petro et Paulo, atque Andréa, et ómnibus Sanctis, da propítius pacem in diébus nostris: ut, ope misericórdiæ tuæ adiúti, et a peccáto simus semper líberi et ab omni perturbatióne secúri.
Per eúndem Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum.
Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus.
℣. Per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Pax Dómini sit semper vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Hæc commíxtio, et consecrátio Córporis et Sánguinis Dómini nostri Iesu Christi, fiat accipiéntibus nobis in vitam ætérnam. Amen.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona nobis pacem.
Dómine Iesu Christe, qui dixísti Apóstolis tuis: Pacem relínquo vobis, pacem meam do vobis: ne respícias peccáta mea, sed fidem Ecclésiæ tuæ; eámque secúndum voluntátem tuam pacificáre et coadunáre dignéris: Qui vivis et regnas Deus per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Dómine Iesu Christe, Fili Dei vivi, qui ex voluntáte Patris, cooperánte Spíritu Sancto, per mortem tuam mundum vivificásti: líbera me per hoc sacrosánctum Corpus et Sánguinem tuum ab ómnibus iniquitátibus meis, et univérsis malis: et fac me tuis semper inhærére mandátis, et a te numquam separári permíttas: Qui cum eódem Deo Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas Deus in sǽcula sæculórum. Amen.
Percéptio Córporis tui, Dómine Iesu Christe, quod ego indígnus súmere præsúmo, non mihi provéniat in iudícium et condemnatiónem: sed pro tua pietáte prosit mihi ad tutaméntum mentis et córporis, et ad medélam percipiéndam: Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
Panem cæléstem accípiam, et nomen Dómini invocábo.
℣. Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
℣. Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
℣. Dómine, non sum dignus, ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
Corpus Dómini nostri Iesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen.
Quid retríbuam Dómino pro ómnibus, quæ retríbuit mihi? Cálicem salutáris accípiam, et nomen Dómini invocábo. Laudans invocábo Dóminum, et ab inimícis meis salvus ero.
Sanguis Dómini nostri Iesu Christi custódiat ánimam meam in vitam ætérnam. Amen.
Communio

Quod ore súmpsimus, Dómine, pura mente capiámus: et de múnere temporáli fiat nobis remédium sempitérnum.
Corpus tuum, Dómine, quod sumpsi, et Sanguis, quem potávi, adhǽreat viscéribus meis: et præsta; ut in me non remáneat scélerum mácula, quem pura et sancta refecérunt sacraménta: Qui vivis et regnas in sǽcula sæculórum. Amen.
Communio
Marc 10:14
Sínite párvulos veníre ad me, et ne prohibuéritis eos: tálium est enim regnum Dei.
Postcommunio
S. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
Orémus.
Sanctificáti, Dómine, salutári mystério: quǽsumus; ut, intercedénte sancto Iosépho Confessóre tuo, ad maius semper proficiámus pietátis increméntum.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Conclusio
S. Dóminus vobíscum.
M. Et cum spíritu tuo.
℣. Ite, Missa est.
℟. Deo grátias.
Pláceat tibi, sancta Trínitas, obséquium servitútis meæ: et præsta; ut sacrifícium, quod óculis tuæ maiestátis indígnus óbtuli, tibi sit acceptábile, mihíque et ómnibus, pro quibus illud óbtuli, sit, te miseránte, propitiábile. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Benedícat vos omnípotens Deus,
Pater, et Fílius, et Spíritus Sanctus.
℟. Amen.
℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.
℣. Inítium + sancti Evangélii secúndum Ioánnem.
℟. Glória tibi, Dómine.
Ioann. 1, 1-14
Iunctis manibus prosequitur:
In princípio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in princípio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt: et sine ipso factum est nihil, quod factum est: in ipso vita erat, et vita erat lux hóminum: et lux in ténebris lucet, et ténebræ eam non comprehendérunt.
Fuit homo missus a Deo, cui nomen erat Ioánnes. Hic venit in testimónium, ut testimónium perhibéret de lúmine, ut omnes créderent per illum. Non erat ille lux, sed ut testimónium perhibéret de lúmine.
Erat lux vera, quæ illúminat omnem hóminem veniéntem in hunc mundum. In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognóvit. In própria venit, et sui eum non recepérunt. Quotquot autem recepérunt eum, dedit eis potestátem fílios Dei fíeri, his, qui credunt in nómine eius: qui non ex sanguínibus, neque ex voluntáte carnis, neque ex voluntáte viri, sed ex Deo nati sunt. Genuflectit dicens: Et Verbum caro factum est, Et surgens prosequitur: et habitávit in nobis: et vídimus glóriam eius, glóriam quasi Unigéniti a Patre, plenum grátiæ et veritátis.
℟. Deo grátias.
Orationes Leonis XIII
S. Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Iesus.
O. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
S. Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Iesus.
O. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
S. Ave María, grátia plena, Dóminus tecum, benedícta tu in muliéribus et benedíctus fructus ventris tui, Iesus.
O. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

O. Salve Regína, Mater misericórdiæ, vita, dulcédo, et spes nostra, salve. Ad te clamámus, éxsules fílii Evæ. Ad te suspirámus geméntes et flentes in hac lacrymárum valle. Eia ergo, Advocáta nostra, illos tuos misericórdes óculos ad nos convérte. Et Iesum, benedíctum fructum ventris tui, nobis, post hoc exílium, osténde. O clemens, o pia, o dulcis Virgo Mária.
S. Ora pro nobis, sancta Dei Génitrix.
O. Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.

S. Orémus. Deus, refúgium nostrum et virtus, pópulum ad te clamántem propítius réspice; et intercedénte gloriósa, et immaculáta Vírgine Dei Genitríce María, cum beáto Ioseph, eius Sponso, ac beatis Apóstolis tuis Petro et Paulo, et ómnibus Sanctis, quas pro conversióne peccatórum, pro libertáte et exaltatióne sanctæ Matris Ecclésiæ, preces effúndimus, miséricors et benígnus exáudi. Per eúndem Christum Dóminum nostrum. Amen.

O. Sancte Míchaël Archángele, defénde nos in prǽlio; contra nequítiam et insídias diáboli esto præsídium. Imperet illi Deus, súpplices deprecámur: tuque, Princeps milítiæ Cæléstis, sátanam aliósque spíritus malígnos, qui ad perditiónem animárum pervagántur in mundo, divína virtúte in inférnum detrúde. Amen.

S. Cor Iesu sacratíssimum.
O. Miserére nobis.
S. Cor Iesu sacratíssimum.
O. Miserére nobis.
S. Cor Iesu sacratíssimum.
O. Miserére nobis.
Post Missam

     Sancta Missa Persoluta     

      

liturgia de san juan crisostomo en templo Ekaterimburgo

 https://www.youtube.com/live/Fj2MchlF5aM?si=y84w28Gd2m3arm2x

 

EL MARIDO DE MARLASKA ES MORO

 

Cosas veredes dijo Agrajes; pues el ministro de la gobernación tiene un churri que es alauita. Se trata de un rifeño de casi dos metros de estatura y al cual no le debe de traer al pairo lo del tamaño no importa. Es su buharro y cada noche lo pone culo en pompa mirando para la Meca y le susurra palabras de amor. El vicio nefando tiene mucho respaldo de las organizaciones Arco Iris, con el gustirrinín se olvidó o no se enteró de los informes del CNI alertándole de moros en la costa. Toda una chusma de ochenta mil tíos a punto de saltar la verja de Ceuta. Ahora l juez con mucha caradura viene a contradecir a Margarita Robles que es la única ministra con cierta credibilidad y sin duda la más eficaz esta señorita juezade León en el gabinete del yerno del proxeneta la cual dice que se informó a interior e interior se lava las manos. Ahora piden la dimisión de Maggy Oaks y el gran mariconazo de la cartera de Gobernación se lava las manos. El que con bujarrones se acuesta mojado se levanta. ¿Gozas, vida? Doña Rosita la pastelera dice que sí. Como no.

 

27/08/2026

 EL MARIDO DE MARLASKA ES MORO

 

Cosas veredes dijo Agrajes; pues el ministro de la gobernación tiene un churri que es alauita. Se trata de un rifeño de casi dos metros de estatura y al cual no le debe de traer al pairo lo del tamaño no importa. Es su buharro y cada noche lo pone culo en pompa mirando para la Meca y le susurra palabras de amor. El vicio nefando tiene mucho respaldo de las organizaciones Arco Iris, con el gustirrinín se olvidó o no se enteró de los informes del CNI alertándole de moros en la costa. Toda una chusma de ochenta mil tios a punto de saltar la verja de Ceuta. Ahora l juez con mucha caradura viene a contradecir a Margarita Robles que es la única ministra con cierto en el gabinete del yerno del proxeneta la cual dice que se informó a interior e interior se lava las manos. Ahora piden la dimisión de Maggy Oaks y el gran mariconazo de la cartera de Gobernación se lava las manos. El que con bujarrones se acuesta mojado se levanta. ¿Gozas, vida? Doña Rosita la pastelera dice que sí. Como no.

 

27/08/2026

2026-08-26

pwdro sanchez huye de españa, se refugia en Andorra paraiso fiscal

 https://youtu.be/tLJ_46WJ2Uo?si=R3FY-RA0bMW0-QTu

toma militar del arsenal y los polvorines de Ceuta ojo. Entre los migrantes hay soldados elite de Marruecos

 https://youtu.be/qXudomEs-YU?si=cV_P5crGISl0hkvE

el coronel baños denuncia de los troyanos que quieren destruir a España tdos tienen sede en Londres

 https://youtu.be/HoG-DOL2NgM?si=BVBev0PNcNgP6tcf

el moro no conquistará ceuta y melilla un plan de contrataque

 UNA SOLUCIÓN PARA VENCER AL ALAUITA

 

Si Bruselas no hace nada por defender sus fronteras con África en Ceuta y Melilla España tiene en sus manos una solución: cerrar las fronteras con Marruecos, suprimir el tráfico marítimo, prohibir la circulación por nuestras carreteras del tráfico de ciudadanos de aquel país. Es más, se podría expulsar a los agentes de dicho gobierno que son terroristas o yijadistas, restricción de los contratos a marroquíes en nuestras empresas, no podrían ser tratados tampoco por la Seguridad social sin previo pago. Habría que cerrar las mezquitas y suprimir el velo de las mujeres. Han de aceptar las costumbres de su país de acogida. Otro remedio sería el abandono de la OTAN y estrechar las relaciones con Rusia. Nuestras fuerzas armadas no pintan nada atacando aquel país. Putin no ha hecho nada  ofensivo contra España y apoyar al maldito sionista Zelenski  nos parece un craso error que pagaremos caro. Dicha medida sería el mejor acicate para la defensa del Estrecho de Gibraltar porque lo que buscan los gringos los ingleses y los judíos con la macha verde es el control de esta llave que abre y cierra las puertas del Mediterráneo, cambiar completamente nuestras relaciones con Irán y firmar con Teherán un tratado de amistad y de cooperación. Bajo el paraguas ruso iraní nuestra defensa ya no quedaría al descubierto aunque en Jerusalén, en Londres y en Washington pidiesen árnica. De no hacerlo, España sería suprimida, se convertiría en un reino de taifas y dejaría de existir. El sátrapa de Casa Blanca es un nuevo almohade con la obsesión de mover el reloj de la historia muy para atrás al año 711- la sombra del obispo don Opas el traidor se perfila sobre el horizonte.

 

miércoles, 26 de agosto de 2026

MOSCÚ FERIA DEL LIBRO

 

  1. 26 de agosto de 2026

Lugar de encuentro: Gostiny Dvor

Logotipo de MIBF26

 

La 39ª Feria Internacional del Libro de Moscú (MIBF) se celebrará del 2 al 6 de septiembre.

 

Más de 300 editoriales rusas e internacionales presentarán sus novedades, y el programa incluirá más de 400 reuniones, presentaciones, debates y proyectos especiales. La cuarta Feria Internacional del Libro Infantil de Moscú se celebrará simultáneamente con la Feria Internacional del Libro de Moscú .

La feria contará con presentaciones de Zakhar Prilepin, Evgeny Vodolazkin, Pavel Basinsky, Alexey Varlamov, Vyacheslav Nikonov, Asya Lavrinovich, Vadim Panov, Andrey Rubanov, Anna Matveeva y muchos otros autores rusos. Uno de los momentos culminantes de la feria será el programa del país invitado de honor, la República Popular China. Moscú recibirá la visita del novelista Liu Zhenyun, los poetas Xi Chuan y Zhao Lihong, el profesor de la Universidad de Pekín Cao Wenxuan, el especialista en literatura infantil Xue Tao, el escritor Tang Tang y el vicepresidente de la Sociedad China de Literatura Documental, Ji Hongjian. Los aficionados a la ciencia ficción podrán conocer al ganador del Premio Galaxy, Qi Yue, y al escritor de ciencia ficción Tianrui Shuofu.

Una sección aparte del programa estará dedicada a cuestiones clave en el desarrollo de la industria editorial. Expertos rusos e internacionales debatirán sobre el futuro de la edición en la era de la IA, los derechos de autor y las industrias creativas, la cooperación internacional, nuevos modelos para la promoción de la literatura y el desarrollo de vínculos profesionales entre editores de diferentes países.

Tradicionalmente, participa en la Feria Internacional del Libro de Moscú y en el Festival LG.

El 4 de septiembre a las 15:00, la plataforma Reading. Development acogerá un debate titulado "¿Conciencia o simulación: ¿dónde están los límites de la inteligencia artificial?". Entre los participantes estarán Makarii (Komogorov), vicepresidente del Consejo Editorial de la Iglesia Ortodoxa Rusa; Alexander Zhuravsky, historiador, erudito religioso, estadista y escritor; Alexander Varskoy, especialista sénior en formación, crowdsourcing y seguridad de macrodatos para IA; y miembros del Consejo Juvenil del Ayuntamiento de la ciudad de Split: Mikhail Forreiter, redactor jefe del sello "Chernym-Belo"; Artem Kuznetsov, presidente del club "True Writer"; Ivan Kupreyanov, poeta, promotor cultural y productor; e Ivan Skorokhodov, poeta, novelista y neurobiólogo.

El 5 de septiembre a las 15:00, el Foro acogerá un debate titulado "Medios culturales en la era digital: las publicaciones impresas como control de calidad del proceso literario global ". Entre los participantes estarán escritores y redactores jefes de publicaciones literarias como Maxim Zamshev ( LG ), Yuri Kozlov ( Roman-Gazeta ), Vladislav Artyomov ( Moskva ), Maxim Amelin ( Druzhba Narodov ), Andrei Vasilevsky ( Novy Mir ), Andrei Famitsky ( Textura ) y otros.

Las reuniones serán moderadas por el escritor y presidente del Consejo Juvenil de la Rama Regional de Moscú de las Spetsnaz, Vsevolod Volokolamsky.

El programa completo de eventos de la MIBF se publicará en el sitio web oficial mibf.info y en los canales de redes sociales de la feria.

Publicidad
icono de la aplicaciónBanki.ru: Crédito,
Préstamos en línea
ИЗУЧИТЕ ВСЕ УСЛОВИЯ КРЕДИТА (ЗАЙМА) НА САЙТЕ ВСООТВЕТСТВУЮЩЕМ РАЗДЕЛЕ. ОЦЕНИВАЙТЕ СВОИ ФИНАНСОВЫЕ ВОЗМОЖНОСТИ И РИСКИ

 AFRODITA Y MARTE ABDELKRIM

 

Esta mañana oí tambores de guerra en cualquier parte y puse una vela a Marte el dios de las batallas y las contiendas porque no va a quedar otro remedio en Ceuta     que ir a combatir. Combatir al moro; no será fácil pero ganaremos la partida, desenterraremos los huesos de Abdelkrim y los quemaremos en la plaza pública. Acto seguido nos acordamos de Afrodita que nació de la espuma. Nos la servían en bandeja las hetairas de la Red hasta tal punto de que aquello parecía una casquería con todos los mondongos al aire. Pichas, coños, culos, tetas, el beso negro y el sesenta y nueve todas las posturas. Si Ceuta se ha convertido en un aduar invadido por hordas morunas, internet es un emporio de la pornografía. ¿Es esto el fin del mundo? Yo que sé. Lo único que importa es adorar a los dioses oscuros. Marte y Venus en primera linea. Esta última fue arrojada en una playa de Chipre acompañada de las Horas anunciando buen tiempo y armonía y relajación sexual. Para los griegos Afrodita era la diosa de la aurora y de la fecundidad. Estuvo casada con Efaistos dios del fuego que ya lo hemos visto tuvo bastante trabajo este verano pero le ponía los cuernos y se acostaba con Adonis. Es la diosa que siempre vuelve (Apostrofia) cabalgando sobre las olas unas son altas amor divino y otras son bajas amor platónico Pandemos ( de pan todos y demos pueblo y de ahí pandemia). Es lo que cuenta la mitología.

 

miércoles, 26 de agosto de 2026

2026-08-25

CANTA CIGARRA MARIA OSTIZ

 https://youtu.be/wEspO-f8GlI?si=cK4MuuukjxgiS3zV

 CURTIDOS POR EL SOL AFRICANO NUESTROS SOLDADOS REPUBLICANOS Y FRANQUISTAS AL ALIMÓN

 

Veo a los soldaditos de leva embastar una ametralladora sobre el lomo de un mulo de caballería, lo leí en alguna parte; García de Pruneda en su simpar novela sobre el desastre de Annual nos describe la escena un cabo  acemilero que porta a horcajadas sobre un macho burreño el cadáver de un camarada muerto. Tomás Salvador en “Cabo de Vara” describe las fatalidades de los reclusos en el penal del Hacho ceutí, cuando en la noche, la voz del muecín se confundía con la de los centinelas del Fijo, el eco se esparcía por los montes que rodean la ciudad:

─Centinela alerta-

─Alerta está. Las dos de la madrugada y sereno.

África curte a los hombres y nuestras guerras contra el moro dieron lugar a una gran literatura que los jóvenes debieran leer. Un Arturo Barea es inconfundible. Ramón J. Sender es imprescindible para saber lo ocurrido en la guerra civil. Estos dos sirvieron en las filas de la república. Franco era un africanista que hubo de enfrentarse lo mismo que Mola, Varela y otros contra antiguos compañeros de armas como Miaja, Rojo, Modesto y otros muchos. El sol del Rif y las penalidades del blocao curtieron a esta gran pléyade castrense. A unos África les volvió más republicanos y anarquistas y a otros más monárquicos aunque siempre quedó entre ellos cierto resquicio de la antigua fraternidad de armas. Ceuta costó mucha sangre española lo mismo que Tanger y Larache, lo desconocen nuestros tertulianos boquimuelles, la gran clac de nuestra democracia corrupta. Muchos de los que conocemos, en contrapartida, la historia de España nos sumimos en llanto ante tanto parloteo inane: este perpetuo blablá de nuestras redes, ahí están todos dándole a la húmeda.  Garlan y garlan y cobran a fin de mes por sus paridas insustanciales. Un pretexto para no hacer nada ¿Dónde está el rey? Perico de los Palotes sigue de vacaciones. Cruza sobre España la sombra fementida de don Opas. Nos están apuñalando por la espalda.

 

martes, 25 de agosto de 2026 

2026-08-24

 

Calle manchada de vino

"Pan, vino y soledad" de Alexander Ryazantsev

Alexander Ryazantsev. Pan, vino y soledad.
Alexander Ryazantsev. Pan, vino y soledad.

Platón Besedin

 

Alexander Ryazantsev. Pan, vino y soledad.

– M.: Montaña Azul, 2025.

 

El título es una parte crucial, fundamental de un libro, de cualquier obra. Es un cliché, sí, pero ¿qué haríamos sin él? Intenta eliminarlo. A veces, en realidad, lo único que queda es el título, y nada más. O surge de forma instantánea o nace con gran esfuerzo. Así que me gustaría preguntarle a Alexander Ryazantsev: "¿Cómo surgió el título de su primer libro?". Si pudiera, me lo quedaría.

«Pan, vino y soledad» es casi una obra de arte. Y tiene un aire muy literario. ¿Qué veo, oigo y siento al leer esas tres palabras y esa conjunción en la portada? Representa una linterna, un libro, una mesa, y también hay vino, pero no pan. Todo está dispuesto de tal manera que evoca las palabras de Nabokov: «Un escritor nace en la soledad». En estos tiempos, él también vive en la soledad. ¿Quién necesita su obra?

Sin embargo, el título del libro de Ryazantsev no evoca a Nabokov, sino a un residente de Estados Unidos completamente distinto. Casualmente, él también se mudó allí, pero nació en otro país. Me refiero a Charles Bukowski. A sus libros «Jamón en pan» y «De un cuaderno manchado de vino». Bukowski también tiene esta brillante frase: «Nada puede impedir que un hombre escriba. Solo él mismo». Y así sucesivamente. Búsquenlo y léanlo.

Ryazantsev no es Bukowski, desde luego. Tiene un estilo distinto, una vida diferente, unos estándares diferentes, pero me imagino que trabaja de forma muy parecida. No en el sentido de beber, emborracharse, emborracharse, no. He visto a Ryazantsev en persona: es un tipo inteligente y culto. Dicen que es un crítico literario muy bueno. Quizás, quizás. Pero creo que hay algo más importante. Al igual que Bukowski, Ryazantsev está fanáticamente enamorado de la literatura. La respira, está hecho de ella. No se la pueden quitar, extraer, arrebatársela. Porque entonces no quedaría Ryazantsev.

Me gustan estos «fanáticos desquiciados». Sobre todo ahora, en la era de la IA. Solo ellos contraatacarán cuando se condene la Palabra. Esos locos que consideran la literatura el fenómeno más importante del mundo. Sin bromas, sin dudas, sin ambigüedades. Igual que hace cien, igual que hace doscientos años. Aunque todo ha cambiado. El libro de Ryazantsev, «Pan, vino y soledad», respira esta certeza de que es lo más importante. Eso es lo importante. Y eso es lo que inspira respeto.

Bukowski parecía escribir sobre borrachos, pero en realidad escribía sobre los que daban vueltas en la cama, los abandonados, los reflexivos. Escribía sobre intelectuales, sobre aquellos que intentaban, si no cambiar el mundo, al menos establecer temporalmente un pacto de no agresión con él. Sin embargo, en el mundo de Bukowski, él era esencialmente la única figura literaria. Ryazantsev retrata a muchos más personajes relacionados con el mundo de la literatura. Esto sucede en el cuento que da título al libro, «Pan, vino y soledad», o en otro, algo menos logrado, «Al marcharse, apague la luz». Roman Senchin merodea por algún lugar cercano. ¿Recuerdan de qué obra estoy hablando? No habrá ninguna pista.

Este anhelo por la Palabra y por la Palabra es un intento persistente de superar la soledad. No siempre convincente, pero sin duda resuelto, a veces incluso valiente. En efecto, hay mucha soledad en la prosa de Alexander Ryazantsev. La portada no me engañó. Es más abundante en el cuento "Corona en llamas", y lo diré sin rodeos: esta pieza es una de las más poderosas de la colección. Respira lo que intentaron arrebatarnos. Ofrece un atisbo de los tiempos en que intentarán quitarnos la Palabra. ¿Quién se alzará entonces para defendernos? Los fanáticos. Están presentes en "Pan, vino y soledad".

Y una cosa más. Ryazantsev es increíblemente culto. Es un libro de referencia sobre literatura. Pero los libros de referencia son áridos, mientras que la prosa de Ryazantsev no lo es. Respira, te transporta a esa misma calle donde una vez soñaste con ser escritor. Y, de hecho, aún sueñas con ello, aunque hayan pasado tantos años. La calle nunca termina.

 

 

LOS ESTUDIANTES RUSOS DE SECUNDARIA TIENEN QUE LEER ARCHIPIEKAGO GULAG

 

Russian high-school students to read The Gulag Archipelago

Alexander Solzhenitsyn (1918 – 2008) was one of the greatest Russian civic activists and writers of the 20th century. He dared, almost alone, to challenge the repressive system of the vast Soviet empire – and won. The magnum opus of his long life, The Gulag Archipelago, was written under permanent threat of arrest, with the police ready to search his home or imprison him at any time. Solzhenitsyn had no access to archives, so he traveled across Russia talking to survivors from Soviet labour camps, hiding fragments of his manuscript and forcing himself to work at a ruthless and frenzied pace. As a result, in 1973 the world saw the most compelling testimony ever of crimes committed by the Soviet regime, presented as a vast panorama spanning half a century. The prison camp saga was nothing short of a public outcry against the system of terror that propped up Stalin's rule. The Soviet authorities condemned Solzhenitsyn, but failed to disprove the accusations. The international community learned the ugly truth.

An abridged version, revised by Solzhenitsyn himself, was published in the West almost immediately after the original edition, but in Russia, the entire three-volume set made its belated appearance only in 1990s and has been published unabridged ever since. Of course, this edition had the advantage of presenting, along with painstakingly documented history, a wide-ranging polyphony of the powerful fictional narrative. Yet the formidable tomes made it hard to introduce this outstanding work to a younger readership. That is why until recently The Gulag Archipelago had been optional reading in Russian schools. To make it more accessible, the writer's widow, Natalya Solzhenitsyna, compiled an abbreviated version of the novel, which has been included on the compulsory reading list for Russian 20th century literature in schools.

***

Excerpts from the RG interview with Natalya Solzhenitsyna:

Why was the abridged Archipelago published much later in Russia than in the United States or United Kingdom?
Twenty five years ago, Alexander grudgingly agreed to abridge the Gulag Archipelago for American students. We were confident then, a bit haughtily perhaps, that Americans would hardly be able to digest the three volumes, but when the work was published in liberated Russia, there would be no question about cutting it to a graspable size. Twenty years passed and Gulag was published... But life became so wildly hectic leaving neither room nor time for reading ... It turned out that even in Russia, many adults have trouble reading a book to the end, let alone teenagers. Today’s hurried lifestyle simply gives them no chance.

What is the key question pupils will feel they have had answered after they read the last page of The Gulag Archipelago?

It is very hard to tell. Each person has his or her own key questions and answers. The Gulag Archipelago is not a didactic novel preaching morals. But I think all readers will realise one thing: it is disgusting that inhuman abuses and atrocities perpetrated in your own country become known and discussed only decades after the fact. This is unacceptable. People must respond immediately. It takes a lot of courage and honesty, but we must not close our eyes to wrongdoing. Because, as we can see from the Archipelago, evil is not everlasting, but it never walks away of its own accord.

The single-volume edition contains a unique snapshot of Alexander Solzhenitsyn in an old padded jacket with his labour camp number "Sch-282" standing at a security checkpoint. Where did this photo come from, who took it? Tell us the story behind the picture.

This photograph was taken in the first days of Solzhenitsyn’s exile, not in the labour camp. But the numbers are genuine; we still have them and keep them as very precious artifacts. These are his authentic prison tag numbers that Alexander smuggled out of the camp inside his padded jacket. Other inmates who were transported with him did the same. It took nearly a month to get them from the camp to the place of exile, although both places were in Kazakhstan. On arrival, they stitched their number tags back onto their prison jackets and took pictures of each other. The camera belonged to Nikolay Zubov. He and his wife, also exiled, became close friends with Alexander though he was much younger. The Zubovs were pictured with affection in the Archipelago and featured as the Kadmin family in his other novel The Cancer Ward.


LA PROFECIA DE SOLYENITSIN SOBRE EL SEPARATISMO UCRANIO INSPIRADO POR EL SIONISTMO NAZI SE HA CUMPLIDO

 

A prophecy of pain: Solzhenitsyn foretells the future for Ukraine

Source: The Telegraph

The writer and Soviet dissident Alexander Solzhenitsyn predicted the current situation in Ukraine almost half a century ago.

    

In The Gulag Archipelago, the Nobel laureate wrote: “With Ukraine, things will get extremely painful.”

Even during Soviet times, Alexander Solzhenitsyn prophetically did not rule out the idea that Ukraine may break away, although “a referendum may be required for each region”, given the Bolshevik way of lumping together lands that had never historically belonged to Ukraine.

The Gulag Archipelago, Part 5, Chapter 2

… It pains me to write this as Ukraine and Russia are merged in my blood, in my heart, and in my thoughts. But extensive experience of friendly contacts with Ukrainians in the camps has shown me how much of a painful grudge they hold. Our generation will not escape from paying for the mistakes of our fathers.

To stamp one’s foot and shout: “This is mine!” is the easiest option. It is far more difficult to say: “Those who want to live, live!” Surprising as it may be, the Marxist teaching prediction that nationalism is fading has not come true. On the contrary, in an age of nuclear research and cybernetics, it has for some reason flourished. And time is coming for us, whether we like it or not, to repay all the promissory notes of self-determination and independence; do it ourselves rather than wait to be burnt at the stake, drowned in a river or beheaded. We must prove whether we are a great nation not with the vastness of our territory or the number of peoples in our care but with the greatness of our deeds. And with the depth of ploughing what we shall have left after those lands that will not want to stay with us secede.

With Ukraine, things will get extremely painful. But one has to understand the degree of tension they feel. As it has been impossible for centuries to resolve it, it is now down to us to show good sense. We must hand over the decision-making to them: federalists or separatists, whichever of them wins. Not to give in would be mad and cruel. The more lenient, patient, coherent we now are, the more hope there will be to restore unity in future.

Let them live it, let them test it. They will soon understand that not all problems are resolved through separation. (Since in different regions of Ukraine there is a different proportion of those who consider themselves Ukrainians, those who consider themselves Russians and those who consider themselves neither, there will be many difficulties there. Maybe it will be necessary to have a referendum in each region and then ensure preferential and delicate treatment of those who would want to leave. Not the whole of Ukraine in its current formal Soviet borders is indeed Ukraine. Some regions on the left bank [of the River Dnieper] clearly lean more towards Russia. As for Crimea, Khrushchev’s decision to hand it over to Ukraine was totally arbitrary. And what about Carpathian (Red) Ruthenia? That will serve as a test, too: while demanding justice for themselves, how just will the Ukrainians be to Carpathian Russians?)

Written in 1968; published in 1974.

April 1981. Extract from a letter to the Toronto conference on Russian-Ukrainian relations, Harvard Ukrainian Research Institute
I totally agree that the Russian-Ukrainian problem is one of the major current issues and, certainly, of crucial importance to our peoples. Yet, it seems to me that the red-hot passion and the resultant sizzling temperatures are pernicious to that cause.

…I have repeatedly stated and am reiterating here and now that no one can be retained by force, none of the antagonists should resort to coercion towards the other side or towards its own side, the people on the whole or any small minority it embraces, for each minority contains, in turn, its own minority… In all cases local opinion must be identified and implemented. Therefore, all issues can be truly resolved only by the local population rather than in remote arguments in émigré circles, whose perceptions are distorted.

...I find this fierce intolerance in the discussion of the Russian-Ukrainian problem (fatal for both nations and beneficial only for their enemies) particularly painful because I myself am of mixed Russian-Ukrainian origin, grew up under the joint influence of both these cultures and never saw and do not see any antagonism between them. I have on numerous occasions written and spoken in public about Ukraine and its people, about the tragedy of the Ukrainian famine; I have many old friends in Ukraine; I have always known that Russians’ and Ukrainians’ suffering were of the same order of suffering caused by Communism. In my heart, there is no place for a Russian-Ukrainian conflict, and if, God forbid, things get to the extreme, I can say: never, under any circumstances, will either I or my sons join in a Russian-Ukrainian clash, no matter how some hotheads may be pushing us towards one.

Published in Russkaya Mysl, June 18, 1981. In Russia, published for the first time in Zvezda magazine, No 12, 1993.

Address to Ukrainians and Belarussians
To separate Ukraine today means to cut through millions of families and people: just consider how mixed the population is; there are whole regions [in Ukraine] with a predominantly Russian population; how many people there are who find it difficult to choose which of the two nationalities they belong to; how many people there are of mixed origin; how many mixed marriages there are (by the way, nobody has until now thought of them as mixed). In the thick of the general population, there is not a hint of any intolerance between Ukrainians and Russians.

Of course, should the Ukrainian people really decide to secede, nobody would dare to try and keep them by force. But, this vastness is diverse and it is only the local population that can decide the fate of their locality, of their region, while each newly formed ethnic minority on that locality should be treated with the same non-violence.

Written and published in 1990 in Rebuilding Russi